Psy.pl

POCHODZENIE RASY
Przodkami boksera były prawdopodobnie czworonogi w typie molosa, zamieszkujące Półwysep Iberyjski, Grecję, Epir, część Półwyspu Bałkańskiego i Tybet. Używano ich jako psów bojowych i do polowań na grubego zwierza.

Prawdopodobnie na Wyspy Brytyjskie trafiły wraz z kupcami fenickimi. Rzymianie, podbijając Brytanię, zastali na tych terenach duże czworonogi, które zaczęli masowo zabierać na teren imperium. Wykorzystywano je do walk na arenach z dzikimi zwierzętami i z rodzimymi psami, z którymi w starciach ponoć nie miały sobie równych. W wielu zakątkach Europy i Azji powstały lokalne odmiany specjalnie wyselekcjonowanych czworonogów, które łączyła podobna budowa - muskularne ciało, szeroka kufa, lekko zadarty nos i ogromna odwaga. Pierwsze wizerunki zwierzaków przypominających współczesne boksery pochodzą z V w. n.e.

W średniowiecznej Europie wyodrębniły się trzy typy psów o zbliżonym wyglądzie: w krajach germańskich - bullenbeisser i barenbeisser, a we Francji - brabantczyk.
Dynamiczny rozwój rasy w Niemczech przypada na drugą połowę XIX w. W 1887 r. Georg Alt skojarzył bullenbeissera z brabantką, w wyniku czego urodził się pies o imieniu Lechners Box. Z jego linii wywodzi się łaciata suka Meta v.d. Passage, uważana za matkę rasy.

Po raz pierwszy boksera pokazano na wystawie w Monachium w 1895 r. - był to Muhlbauers Flocki, pierwszy przedstawiciel tej rasy zarejestrowany w niemieckiej księdze rodowodowej. W 1896 r. powstał istniejący do dzisiaj Niemiecki Klub Boksera (Der Deutsche Boxer Klub); w 1902 r. opublikowano oficjalny wzorzec. Przodkami wszystkich psów tej rasy byli synowie Mety, ale największy wpływ na hodowlę wywarł jej wnuk Rolf v. Vogelsberg. Był nie tylko doskonałym psem wystawowym i hodowlanym, ale brał również udział w działaniach wojennych, dzięki czemu zainteresowano się bokserem jako psem służbowym. Jedną z najbardziej liczących się hodowli w historii była niemiecka „von Dom”. Czworonogi w niej urodzone figurują w rodowodach prawie wszystkich znaczących linii; za boksera wszech czasów uznany został Lustig v. Dom.

CHARAKTER I USPOSOBIENIE
Bokser jest pewny siebie, ma żywiołowy temperament i zrównoważoną psychikę. Jego przywiązanie do właściciela i serdeczność wobec pozostałych domowników są powszechnie znane - bywa wręcz natrętny w okazywaniu uczuć.

To łagodny przyjaciel dzieci, który celowo nie zrobi im krzywdy, choć jako pies żywiołowy może być mało ostrożny - dlatego ich wspólne zabawy trzeba zawsze kontrolować.

Jest pełen radości życia. Musi dać upust swojej ogromnej energii, w przeciwnym razie może niszczyć rzeczy czy stać się nieposłuszny. Dlatego powinien mieć jakieś zajęcie - szkolenie, psie sporty, długie spacery czy towarzyszenie panu podczas jazdy na rowerze. Trzeba jednak pamiętać, że jest on średniodystansowcem i nie należy dopuszczać do tego, aby zbytnio się zmęczył.

Doskonale sprawdza się w roli obrońcy, nie wykazując nadmiernej agresji. Zazwyczaj ogranicza się do ostrzegawczego warknięcia, siły używa tylko w ostateczności. Z natury przyjazny wobec nieznajomych, nie pozwala im jednak na zbytnie poufałości.

Jest mało tolerancyjny w stosunku do przedstawicieli swojego gatunku. Samce z trudem zaakceptują w domu innego samca o równie mocnej psychice. Wobec obcych czworonogów bywają agresywne, choć małe psy zazwyczaj traktują pobłażliwie. Suki są bardziej zadziorne w stosunku do innych zwierząt, choć - z powodu bardziej uległego charakteru - łatwiejsze do wychowania.

UMIEJĘTNOŚCI
Dzisiaj boksery to głównie psy do towarzystwa, doskonale sprawdzają się też w roli obrońców. Nadają się do wszechstronnego szkolenia (PT, IPO) i do psich sportów: agility, flyballu, frisbee, obedience czy tańca z psem. W Stanach Zjednoczonych wykorzystuje się je w programach dogoterapii. Pomagają też osobom niepełnosprawnym ruchowo, chorym na epilepsję czy cukrzycę. Dobrze radzą sobie jako psy ratownicze (gruzowiskowe) lub wykrywające narkotyki.

SZKOLENIE
Bokser jest inteligentny i chętnie pracuje z człowiekiem. Bywa też samodzielny, dlatego szkolenie go wymaga sporo cierpliwości i konsekwencji. Naukę najlepiej rozpocząć już w młodym wieku, ponieważ w jej początkowej fazie często trudno okiełznać wesołą naturę tego czworonoga - o sukcesie decyduje silna pozycja przewodnika, jego zaangażowanie i pozytywna motywacja. Jeśli nauka sprawia bokserowi przyjemność, potrafi wręcz domagać się nowych zadań.

ZDROWIE
Pies tej rasy ma skłonności do rozszerzenia i skrętu żołądka, alergii i chorób nowotworowych. Czasami występują schorzenia serca - kardiomiopatia, zwężenie ujścia tętnicy płucnej i podzastawkowe zwężenie ujścia aorty. Niekiedy zdarza się rozszczep podniebienia i wnętrostwo. W średnim wieku bokser może cierpieć z powodu łagodnych narośli na dziąsłach, często wymagających interwencji chirurga.

ŻYWIENIE
Bokser może dostawać zarówno dobre karmy przemysłowe (są już specjalne dla tej rasy), jak i jedzenie przygotowywane samodzielnie przez właściciela. W tym drugim wypadku trzeba jednak pamiętać o dodawaniu odpowiednich preparatów wapniowo-witaminowych.

DLA JAKIEGO PANA
„Król życia” nie nadaje się dla każdego. Od właściciela wymaga z jednej strony pewnej pobłażliwości, a z drugiej konsekwencji, dużo uwagi, a na dodatek jeszcze... sportowej kondycji.

Za pomoc dziękujemy hodowli Box-Star Elżbiety Dolindo-Dolindowskiej, Angelice Uziębło, Sylwii Zimorodzkiej, Pawłowi Karczewskiemu i Maciejowi Fischerowi

Pielęgnacja
- sierść wyczesujemy raz w tygodniu szczotką z włosia; do usuwania martwego włosa doskonale nadaje się trymer dla psów krótkowłosych - po zabiegu przecieramy sierść lekko wilgotną miękką szmatką
- kąpiel w miarę potrzeby w szamponie dla psów krótkowłosych; codziennie należy pamiętać o przecieraniu fałdu skóry biegnącego od wewnętrznego kącika oka do fafli

Zalety i wady
+ łagodny i serdeczny w stosunku do ludzi
+ przywiązany do rodziny
+ opiekuńczy wobec dzieci
+ świetny obrońca
+ nadaje się do wszechstronnego szkolenia
+ może uprawiać psie sporty
+ łatwy w pielęgnacji
- mało tolerancyjny wobec obcych psów
- ma skłonność do niszczenia
- wymaga właściciela w dobrej kondycji fizycznej
- niektóre boksery się ślinią

Inne molosy w typie dogowatym

Buldog angielski (grupa FCI: II)
Kraj pochodzenia: Wielka Brytania
Pies krępy i przysadzisty, o szerokiej, mocnej, zwartej budowie; żaden element ciała nie może być przerysowany w stopniu zakłócającym ogólną harmonię czy ograniczającym motorykę; wzrost nie jest ściśle określony, optymalna waga dla psa 25 kg, dla suki 22,7 kg. Szata krótka, gęsta, gładko przylegająca, o delikatnej strukturze, twarda, ale nie szorstka. Maść jednolita lub jednolita z czarną maską, błyszcząca, w czystych kolorach: rudy we wszystkich odcieniach (jeleni, płowy, płowożółty), pręgowana, biała, łaciata (biały w połączeniu z jednym z wymienionych kolorów).

Buldog angielski wywodzi się od starożytnych molosów używanych do polowania na grubego zwierza i jako psy bojowe. Do Wielkiej Brytanii dotarły one z Fenicjanami, stamtąd trafiły na areny cesarstwa rzymskiego. Po upadku imperium zostały zapomniane. W Anglii pojawiły się ponownie w średniowieczu - wykorzystywano je do tzw. szczucia byka.

W 1835 r. parlament brytyjski zakazał organizowania walk, ale faktycznie zaprzestano ich dopiero w drugiej połowie XIX w. Rasie groziło wyginięcie, lecz hodowcom udało się przystosować psy do nowych wymagań. Pierwszy wzorzec opracowano w 1876 r. W Anglii tego buldoga uznano za rasę narodową.Buldog angielski ma umiarkowany temperament, jest spokojny i zrównoważony. To wielki pieszczoch, mocno przywiązany do właściciela. Odznacza się cierpliwością, dlatego dobrze układają się jego stosunki z dziećmi. Na co dzień łagodny i serdeczny wobec ludzi, w wypadku zagrożenia bez wahania staje do walki. Z reguły nie prowokuje utarczek z innymi psami, ale zdarzają się osobniki lubiące wdawać się w awantury.

Inteligentny, lecz uparty, nie toleruje przymusu. Wbrew pozorom to pies aktywny - lubi ruch, który jednak musi być rozsądnie dawkowany. Trzeba też pamiętać o jego małej odporności na upały.

Bullmastif (grupa FCI: II)
Kraj pochodzenia: Wielka Brytania
Pies masywny, bardzo silny i aktywny, harmonijnie zbudowany, nie może sprawiać wrażenia ociężałego; wysokość psów w kłębie 63,5-68,5 cm, suk 61-66 cm; waga psów 50-59 kg, suk 41-50 kg. Szata krótka, twarda, ściśle przylegająca, odporna na niekorzystne warunki atmosferyczne. Maść pręgowana we wszystkich odcieniach, płowa lub czerwona, kolor powinien być czysty i wyraźny; wymagana czarna maska ograniczona do kufy i rozjaśniająca się w kierunku oczu - ich ciemna oprawa nadaje psu typowy wyraz; dopuszczalne są małe białe znaczenia na piersi.

Rasę wyhodowano w XIX w. w Anglii, krzyżując mastifa angielskiego z dawnym buldogiem angielskim. Zadaniem bulmastifa było pomaganie strażnikom leśnym w tropieniu kłusowników, z powodu doskonałego węchu psów tych używano też jako posokowców. W Afryce pilnowały kopalni diamentów (robią to zresztą do dzisiaj). Obecnie są przede wszystkim psami do towarzystwa, sprawdzają się też jako stróże i psy służbowe. Bulmastif jest wierny, posłuszny i mocno związany z domownikami. Ma silny charakter i chociaż to pies zrównoważony, nie nadaje się dla każdego. Wymaga konsekwentnego wychowania, cierpliwości i doświadczenia - nie toleruje przymusu ani brutalności. Jest doskonałym towarzyszem dzieci, cierpliwym i - mimo swoich rozmiarów - bardzo delikatnym. Choć nie przejawia nieuzasadnionej agresji, to w sytuacji zagrożenia potrafi się stać bezlitosnym przeciwnikiem. Potrzebuje sporo ruchu i długich spacerów. Jego stosunki z obcymi psami nie zawsze układają się poprawnie.
Bokser (II gr. FCI)

Kraj pochodzenia: Niemcy
Pierwotne przeznaczenie: pies do towarzystwa, obronny i służbowy
Charakter: pies żywiołowy, o zrównoważonej psychice i łagodnym stosunku do ludzi; bywa natrętny w okazywaniu uczuć; świetny obrońca, niewykazujący nadmiernej agresji; typ sportowca; musi mieć zajęcie
Wielkość wysokość: w kłębie psów 57-63 cm, suk 53-59 cm
Szata: włos krótki, twardy, lśniący i przylegający
Maść: żółta - w różnych odcieniach: od jasnożółtego do ciemnorudobrązowego, z czarną maską; pręgowana - na żółtym tle (w wyżej wymienionych odcieniach) czarne lub ciemne pręgi biegnące w kierunku żeber (barwa tła musi kontrastować z kolorem pręg); mogą występować białe znaczenia
Osiąganie dojrzałości: 1,5-2 lat
Długość życia: 10-14 lat
Linienie: umiarkowane, dwa razy w roku
Aktywność: bardzo duża; lubi intensywne spacery połączone z treningami i zabawą
Szkolenie: wskazane podstawowe posłuszeństwo; nadaje się do szkolenia IPO (pies obronny) i do psich sportów - agility, flyballu, frisbee, obedience, tańca z psem
Podatność na szkolenie: duża, ale do osiągnięcia sukcesu potrzebne jest dobre porozumienie z psem i zaangażowanie przewodnika; wymaga cierpliwości i pozytywnej motywacji podczas nauki
Stosunek do dzieci: bardzo przyjazny
Stosunek do innych psów: dorosłe boksery są mało tolerancyjne wobec obcych psów; samce z reguły akceptują małe czworonogi, suki bywają bardziej zadziorne
Odporność na warunki atmosferyczne: średnia; wrażliwy na upały, duże mrozy i wilgoć
Mieszkanie: może mieszkać wszędzie, z wyjątkiem kojca
Przygotowanie do wystaw: potrzebuje podstawowych zabiegów pielęgnacyjnych i obycia ringowego
Koszty: utrzymania 150-200 zł miesięcznie
Pierwsze w Polsce: w okresie międzywojennym; rozwój rasy - pod koniec lat 60. XX w.
Możliwość nabycia szczeniaka: nie ma problemów z kupnem
Cena psa z rodowodem: 1500-3000 zł

Jolanta Tarułka