Merdaj zdrowo
Psie ogony są tak różnorodne jak same psy - długie i krótkie, proste i zakręcone, krótkowłose i puchate. Niektóre psy nie mają ich wcale - i to nie dlatego że im je obcięto, ale dlatego że takie się urodziły (zdarza się to np. u niektórych owczarków). Coraz więcej państw wprowadza zakaz obcinania ogonów. W Polsce obowiązuje on od lat.
Tendencja do pozostawiania ogonów naturalnej długości cieszy szkoleniowców. Zaobserwowali oni, że ogon pomaga psu jako balans i ster przy bieganiu i pływaniu. Ogoniaste czworonogi mają zazwyczaj lepszą technikę skoku, i to niezależnie od typu budowy. Dlatego entuzjaści agility (psi tor przeszkód) często zostawiają ogony w miotach planowanych pod kątem tego sportu nawet w krajach, w których nie ma zakazu kopiowania. UCH
Jak rączka od pompy
Sędzia kynologiczny ocenia sposób trzymania ogona, kiedy pies stoi i gdy się porusza. W ruchu ogon się podnosi, ponieważ zwierzak jest pobudzony. Sędzia zwraca uwagę na jego osadzenie, czyli to, pod jakim kątem jest „przymocowany” do zadu, oraz na jego kształt - czy jest prosty, szablasto wygięty, zakręcony na bok lub prosto. Przykładowo ogon staffordshire bull terriera powinien mieć kształt rączki od pompy, a u briarda ma tworzyć na końcu tzw. fajkę. Wreszcie sędzia sprawdza, czy nie jest załamany - u wielu ras to często występująca wada wrodzona. Kolejna sprawa to długość ogona - zbyt krótki ma np. wiele owczarków collie. U większości psów ogon normalnej długości sięga do stawu skokowego. UCH
Poduszki zagrożone
Zimą codziennie oglądajmy poduszki na psich łapach. Przesuszone i narażone na kontakt nie tylko ze śniegiem, ale i solą, mają tendencję do pękania. Jest to bardzo bolesne, zabezpieczajmy więc je przeznaczonymi do tego preparatami lub wazeliną.
Ważne jest też systematyczne wycinanie włosów spomiędzy poduszek - w przeciwnym razie będzie się do nich kleił śnieg. Wycinać możemy maszynką lub nożyczkami. Pierwszy sposób jest bezpieczniejszy, ale zwierzak musi być przyzwyczajony do wibrującej maszynki. Nożyczki mniej łaskoczą, lecz wymagają większej wprawy - chwila nieuwagi może się skończyć przecięciem poduszki, a to miejsce mocno ukrwione i bardzo wrażliwe na ból. Jeśli już śnieg przyczepił się do łap, zanurzmy je w letniej wodzie. EG
Radościomierz
Bojaźliwie wciśnięty pod brzuch ogon świadczy o tym, że zwierzak jest lękliwy lub nie został prawidłowo zsocjalizowany. Wysoko zadarty u samca mówi: „jestem macho”, a niezależnie od płci - bywa oznaką ekscytacji lub radości. UCH
Ogon a zdrowie
Pies goniący własny ogon to pocieszny widok. Niestety, takie zachowanie nie zawsze oznacza zabawę - czasem bywa wyrazem frustracji, nudy lub lęku. Jeśli pies zajmuje się tym godzinami, wymaga konsultacji z doświadczonym specjalistą od zachowań zwierząt.
Bujna kita występująca u niektórych ras, np. szpiców, to prawdziwa ozdoba psa. Gdy zaczyna łysieć, podejrzewamy zwykle problemy skórne. Tymczasem powody mogą być całkiem inne - wiele zależy od miejsca powstania łysiny. Przykładowo, wyłysienie końcowej części ogona towarzyszy niedoczynności tarczycy, a przerzedzenie sierści na jego powierzchni grzbietowej - podwyższonemu poziomowi hormonów męskich (androgenów), wynikającemu często ze zmian nowotworowych jąder. Dlatego w takiej sytuacji zaleca się zwykle kastrację. lek. wet. AD
Wilcze pazury
Psy należą do zwierząt palcochodnych, czyli cały czas chodzą na palcach - to przystosowanie do biegania. W tylnych łapach wilki i większość psów ma - w przeciwieństwie do przednich - tylko po cztery palce, ponieważ odpowiedniki naszego palucha zanikły w toku ewolucji. Jednak czasami występują pojedyncze lub podwójne tzw. wilcze pazury. Mogą mieć szkielet kostny albo postać pazura wiszącego na skórze. Choć u niektórych ras obecność tych dodatkowych palców jest wymagana, to tak naprawdę nie pełnią one żadnej istotnej funkcji. Warto je usuwać u szczeniąt, bo łatwo taki palec naderwać. UCH
Buty dla psów
To nie wymysł nadopiekuńczych właścicieli! Buty bywają niezbędne w pracy czy w sporcie. Potrzebują ich czasem psy ratownicze (ochrona przed zranieniem na gruzach), psy wojskowe pracujące w gorącym klimacie na pustyni (zabezpieczenie przed oparzeniami), psy zaprzęgowe (ochrona przed ostrym lodem) czy zwierzaki uprawiające flyball, startujące w zawodach halowych (gdy nawierzchnia jest zbyt śliska). But jest wreszcie niezastąpiony, gdy trzeba zabezpieczyć opatrunek na spacerze. UCH
Niezwykłe łapy
Spośród wszystkich psów najdziwniejsze nogi ma norweski lundehund, czyli pies na maskonury - morskie ptaki. Każda łapa ma po sześć palców z pełnym szkieletem kostnym - dzięki nim może się wspinać po stromych skałach, na których gnieżdżą się jego ofiary. UCH
Pedikiur
Psy biegające po twardych nawierzchniach przeważnie same ścierają sobie pazury, z wyjątkiem niedotykających podłoża piątych pazurów przednich łap i tzw. wilczych pazurów łap tylnych - trzeba je więc systematycznie przycinać. Najłatwiej jest to zrobić specjalnymi obcinarkami, które można kupić w sklepach z artykułami dla zwierząt. Większa część pazura jest ukrwiona i żywa, a jej uszkodzenie powoduje silny ból i krwotok - dlatego ciąć należy przynajmniej dwa milimetry od różowej części. Na czarnych pazurach nie widać tej granicy, dlatego najbezpieczniej obcinać je mniej, a częściej, np. po 2-3 mm co 2-3 tygodnie. Dostępne są już elektryczne pilniki do psich paznokci, co pozwala zmniejszyć niebezpieczeństwo ich uszkodzenia. lek. wet. AD


