Wcale nie o ich chorobie. Jedną z dolegliwości powodujących zmiany w oczach jest zakaźne zapalenie wątroby psów, czyli choroba Rubartha. Wywołuje ją wirus, który atakuje całą rodzinę psowatych. Zwierzak może zachorować w każdym wieku, ale częściej zdarza się to przed ukończeniem piątego roku życia, zwłaszcza jeśli nie został zaszczepiony przeciwko tej chorobie. Ponieważ jej ataki co jakiś czas się nasilają, warto psa zaszczepić (np. szczepionką wieloskładnikową). Badania przeprowadzone w różnych krajach dowodzą, że 60-70 proc. zdrowych psów ma przeciwciała wirusa wywołującego chorobę Rubartha. Świadczy to o tym, że wiele zakażeń przebiega bezobjawowo. Psy te jednak wydalają z moczem i kałem wirus, który w temperaturze 4-200C może przeżyć wiele tygodni poza organizmem. Ginie on natomiast w temperaturze 60°C zaledwie w ciągu 3-5 minut - pranie powinno więc odkazić legowisko. Zniszczy go też spirytus, można nim zatem dezynfekować miejsca, w których pies się załatwił lub zwymiotował. Lepiej jednak nie wprowadzać przez kilka miesięcy nieszczepionego psa do domu, w którym przebywał zwierzak cierpiący na tę chorobę.
Z miski do wątroby
Do zakażenia dochodzi drogą pokarmową. Wirus początkowo namnaża się w migdałkach, a następnie z krwią trafia do wątroby, śledziony, nerek i płuc. Choroba rozwija się zwykle w ciągu 6-9 dni. Pojawia się temperatura sięgająca 40°C. Pies ma napięte mięśnie brzucha, który go coraz mocniej boli. Szczególnie silnie protestuje, kiedy uciska się okolice mostka. Pojawiają się też zaburzenia rytmu serca, które mogą trwać przez cały przebieg zakażenia. Inne objawy to apatia, brak apetytu i zapalenie spojówek z silną nadwrażliwością na światło. Z czasem dołączają się wymioty i krwiste biegunki, a niekiedy krwiomocz. Charakterystycznym objawem są krwawe wybroczyny na widocznych błonach śluzowych. Dopełnieniem obrazu choroby są skurcze pojedynczych mięśni, a częściej całych ich grup, oraz żółtaczka.
Zmiany w oku
Podejmując leczenie, lekarz wykonuje transfuzję krwi. Przyczynę choroby leczy się surowicą. Leczenie objawowe i wspomagające polega na dożylnym podawaniu roztworów glukozy i dextrozy, środków przeciwwymiotnych, przeciwkrwotocznych, leków usprawniających pracę wątroby i antybiotyków. W okresie rekonwalescencji może wystąpić u psa zmętnienie rogówki i objaw tzw. niebieskiego oka (nie ma on nic wspólnego z naturalnie niebieskimi tęczówkami). Wtedy całe oko - zarówno tęczówka, jak i białko - jest niebieskie, a pies widzi tylko światło i cienie. Zwykle po kilkunastu dniach oko wraca do normy. Czasem jednak po przebyciu zakaźnego zapalenia wątroby oczy zostają niebieskie - dzieje się tak, jeśli zastosowano krople zawierające kortykosteroidy.
Kiedy wygląd oczu świadczy o chorobie wewnętrznej
- zażółcenie białkówki i spojówek - żółtaczka
- bladość spojówek - niedokrwistość
- zasinienie spojówek - niedotlenienie
- utrata wzroku na skutek odklejenia się siatkówki - powikłania cukrzycy
- wytrzeszcz - choroba Gravesa-Basedowa
- zez rozbieżny i zbieżny, oczopląs, nierównomierność źrenic - choroby centralnego układu nerwowego, urazy, zatrucia, wścieklizna