Psy.pl

reklama

Obaszar logowania się do serwisu
Obaszar wyszukiwania
szukanie zaawansowane
Zapisz się do naszego newslettera

Forum

Kot Wikingów - kot norweski leśny

Jolanta Tarułka

17-02-2005

Mój Pies: 2/2005 (161)

strona: 64

Historia kota norweskiego leśnego jest pełna niejasności i obfituje w legendy

Skogkatt, czyli kot norweski leśny, to rasa pierwotna. Najstarsze przekazy opowiadają o kotach przywiezionych z wybrzeży Morza Kaspijskiego przez wikingów i trzymanych na okrętach do tępienia gryzoni. Po zejściu na ląd koty te szybko zadomowiły się w norweskich lasach. Opisywano je jako drapieżniki doskonale przystosowane do skandynawskiego klimatu. Rzadko podchodziły do ludzkich siedzib. Tolerowano ich obecność i nie próbowano oswoić.

Podobny do maine coona
Z czasem uznano je za pożyteczne i objęto ścisłą ochroną. Strażnicy leśni pilnowali, aby nie wywożono ich z kraju. Dziko żyjące osobniki łączyły się z domowymi krewniakami, dzięki czemu ich charakter znacznie złagodniał.
W latach 30. XX w. kotami norweskimi zainteresowali się hodowcy. Prawdopodobnie dzięki pomocy leśników pierwsze egzemplarze trafiły na kontynent europejski i do Stanów Zjednoczonych. Druga wojna światowa pokrzyżowała jednak plany hodowlane. Wrócono do nich w latach 70. XX w., gdy okazało się, że kotom norweskim grozi wyginięcie.
W 1975 r. utworzono klub hodowców kotów norweskich leśnych (Norsk Skogkattring) i opracowano pierwszy wzorzec.
W 1977 r. rasa została uznana przez FIFe (Międzynarodową Federację Felinologiczną). Podobieństwo tych kotów do amerykańskich maine coonów sprawiło, że w 1987 r. wprowadzono zmiany w standardzie rasy, kładąc większy nacisk na jej cechy typowe (m.in. kształt głowy oraz osadzenie i wyraz oczu).

Koci akrobata
Kot norweski leśny ma duży temperament. Zadziwia skocznością i zręcznością. Podobno jest jedynym kotem, który potrafi zejść z drzewa głową w dół. W naturze nie tylko doskonale poruszał się po gałęziach, ale potrafił nawet utrzymać się na skalnej ścianie. Dlatego w domowym zaciszu powinien mieć specjalne drzewko albo słupek z podestami, na których mógłby uprawiać wspinaczkę.
Norweg jest łagodny i niekonfliktowy. To dobry towarzysz dla dzieci. Choć nie przepada za przesadnymi pieszczotami, nie okazuje agresji. Lubi przebywać wśród ludzi. Życie na swobodzie nauczyło go jednak nieufności wobec obcych. Choć jest odważny i pewny siebie, zwykle potrzebuje trochę czasu, aby zaakceptować gości.

Na wycieczkę do lasu
To kot bardzo inteligentny, który chętnie uczy się różnych sztuczek. Bez problemu zaprzyjaźni się z innym kotem lub psem. Przystosuje się również do stałego przebywania w mieszkaniu, ale chętnie będzie wychodził na zewnątrz. Pamiętajmy jednak, aby zadbać o jego bezpieczeństwo; może spędzać czas w specjalnej wolierze w ogrodzie lub spacerować na smyczy. Niektóre koty tej rasy lubią podróżować i chętnie towarzyszą właścicielom np. w wyprawach do lasu.
Szata kota norweskiego prawie nie wymaga pielęgnacji. Poza okresami linienia wystarczy wyczesać ją raz w tygodniu. Jego dieta powinna być urozmaicona, można podawać produkty naturalne lub gotowe.

Za pomoc dziękujemy hodowlom Agpamis*PL Agnieszki Łodzińskiej i Atlas*PL Anny i Bartosza Zaleskich

Kot norweski leśny II kategoria - koty półdługowłose

Charakter: kot z dużym temperamentem, zwinny i skoczny, lubi się wspinać; dobry przyjaciel dla dzieci, łagodny i tolerancyjny, przywiązany do opiekuna; niekonfliktowy, zaakceptuje inne zwierzęta domowe Wygląd ogólny: kot dosyć duży, silny i mocno zbudowany, o nieco wydłużonej sylwetce; waży od 4,5 do 9 kg Głowa: oglądana z przodu ma kształt trójkąta równobocznego, czaszka dobrze wysklepiona, broda mocna, nos dosyć długi, prosty, stop słabo zaznaczony, lusterko nosa w kolorze odpowiednim do umaszczenia; oczy duże, owalne, nieco skośnie osadzone, o czujnym wyrazie, dozwolone są wszystkie kolory, niezależnie od maści; uszy duże, szerokie u nasady, ostro zakończone, z pędzelkami jak u rysia Tułów: długi, silny, o mocnym kośćcu, klatka piersiowa szeroka; kończyny długie i muskularne, tylne dłuższe niż przednie, stopy mocne, okrągłe; ogon długi, puszysty, przyciągnięty do tułowia powinien sięgać co najmniej do łopatek, a najlepiej do szyi Szata: półdługa, składa się z grubego, wełnistego podszycia i gładkich, tłustych, nieprzemakalnych włosów okrywowych; obfite portki na udach i okazała kryza na szyi Maść: dopuszczalne są wszystkie rodzaje umaszczenia oprócz colourpoint (syjamskiego), liliowego, cynamonowego, czekoladowego i płowego Długość życia: 12-15 lat Przygotowanie do wystawy: nie wymaga specjalnych przygotowań, zazwyczaj wystarczy go wyczesać; wskazane czyszczenie uszu, przemycie oczu w kącikach, konieczne obcięcie pazurów Pierwsze w Polsce: od 1990 r. Cena kota z rodowodem: 1300-2000 zł

Jolanta Tarułka

Oceń artykuł

Twoja ocena:

Średnia ocen:

0.0
dodaj swoją opinię Komentarze: Opinii użytkowników: 0