Wymioty – podobnie jak biegunka – mogą wskazywać na różne dolegliwości. Czasem są wynikiem zwykłej niestrawności: zdarzą się raz czy dwa, a pies nie traci humoru – nie trzeba wtedy podnosić alarmu. Gdy jednak powtarzają się częściej, należy zwierzaka przegłodzić i obserwować. Jeśli nie wraca do formy, konieczna jest wizyta u lekarza weterynarii. Nie wolno na własną rękę podawać psu tabletek przeciwwymiotnych!
Właściciele często nazywają wymiotami ulewanie pokarmu niedługo po przełknięciu. Nie jest on nawet nadtrawiony, nie ma specyficznego zapachu treści żołądkowej. Ponieważ zawiera dużą ilość spienionej śliny, niekiedy przypomina ubite kurze białko. Takie ulewanie może się zdarzyć nawet podczas snu lub zabawy. Są to tzw. wymioty rzekome i mogą sygnalizować istnienie chorób przełyku, gardła, tchawicy, oskrzeli, tarczycy, węzłów chłonnych czy nawet wad serca.
Uważnemu właścicielowi łatwo się zorientować, że ma do czynienia z wymiotami prawdziwymi, bo poprzedza je niepokój psa. Zrywa się z posłania, staje na rozstawionych łapach, zwiesza głowę, wygina kręgosłup w pałąk – i wówczas następują widoczne skurcze mięśni brzucha. Zwymiotowana treść pokarmowa ma kwaśny zapach. Widoczne są w niej częściowo strawione jedzenie, śluz, żółć, kuleczki tłuszczu, nabłonek żołądka i jelit, niekiedy pasemka krwi.
Wymioty prawdziwe towarzyszą wielu chorobom zakaźnym, znajdują się też wśród objawów dolegliwości wątroby, żołądka, jelit, trzustki i nerek. Mogą wystąpić przy zarobaczeniu i zatruciach toksycznych – zarówno chemicznych, jak i organicznych – oraz chorobach o podłożu neurologicznym. Inne przyczyny wymiotów to choroba lokomocyjna, zapalenie ucha wewnętrznego, schorzenia błędnika, udar słoneczny, a także stres oraz reakcja na leki.
Zdarzają się także tzw. wymioty fizjologiczne. Dzieje się tak w wypadku przejedzenia lub u suk karmiących szczenięta. Wymiotując, podają im wstępnie strawiony pokarm.
Kiedy przyjdziesz do kliniki z psem cierpiącym na wymioty, bądź przygotowany do udzielenia lekarzowi precyzyjnych odpowiedzi na pytania (patrz ramka). Na tej podstawie oraz po zbadaniu zwierzaka zdecyduje on, czy potrzebne jest badanie krwi wraz z próbami wątrobowymi, profilem nerkowym i określeniem poziomu glukozy, ewentualnie RTG z kontrastem albo gastroskopia. Może też być wskazany wymaz i badanie bakteriologiczne lub parazytologiczne.
- Kiedy to robi: przed posiłkiem czy po nim?
- Jakiego koloru są wymiociny?
- Czym go żywisz?
- Czy ostatnio podałeś mu nową karmę?
- Czy w domu nie odbywa się remont?
- Czy pies ma też biegunkę?
- Jaki jest jej wygląd?
- Na co niedawno był szczepiony?
- Czy ostatnio nie zaginęła jakaś psia zabawka albo inny przedmiot?
- Jak często pies wymiotuje?