Jak dbać o jamę ustną psa?
rozmawiała Magdalena Ciszewska
18-05-2009
Mój Pies: 6/2009 (213)
strona: 76
Dlaczego trzeba czyścić psom zęby? Wilki radzą sobie bez pasty…
Wilki żywią się zupełnie inaczej niż psy domowe, surowym pokarmem pochodzenia zwierzęcego, dzięki czemu ich zęby czyszczą się znacznie lepiej niż psie. Poza tym inny jest styl żywienia: wilki jedzą raz, dwa razy w tygodniu, gdy coś upolują. Psy są karmione codziennie lub kilka razy dziennie, co powoduje, że choroby przyzębia są częstsze.
Jaki wpływ na kłopoty z zębami ma rasa?
Psy o pokroju zbliżonym do wilka, takie jak owczarki niemieckie, kaukaskie czy psy północy nie mają wielkich problemów z uzębieniem, natomiast zdarza się to często psom miniaturowym, takim jak yorki, jamniki, maltańczyki czy pekińczyki, które dużo mniej łączy z wilkami. Decyduje więc wielkość. Jeśli porównamy zęby jamnika i owczarka niemieckiego, okaże się, że w stosunku do całego ciała u małych psów są one większe niż u dużych i bardziej stłoczone w jamie ustnej, przez co ich naturalne oczyszczanie jest znacznie utrudnione. W konsekwencji odkłada się płytka bakteryjna, powstaje kamień nazębny, a potem dochodzi do zapalenia dziąseł i paradontozy.
Poza tym im większy pies, tym właściciele mniej mu dogadzają. Rzadko się zdarza, żeby 60-kilogramowy owczarek kaukaski dostawał ciasteczka. Za to malutkim pieskom traktowanym jak dzieci podaje się często pokarm stymulujący rozwój płytki bakteryjnej: rozgotowany ryż lub makaron czy ziemniaki. Nie oczyszcza on zębów mechanicznie, a daje pożywkę dla bakterii. Psy żywione tylko suchą karmą dużo rzadziej cierpią na choroby przyzębia.
Jak się powinno czyścić psom zęby?
Idealny sposób to szczotkowanie (specjalną szczotką dla psów albo taką, jakiej sami używamy) raz dziennie pastą dla psów. Najlepiej po posiłku, przy czym wystarczy to robić przez chwilę, ponieważ płytkę bakteryjną usuwa się u psów łatwiej niż u ludzi ze względu na kształt zębów.
Co Pan sądzi o elektrycznej szczoteczce do zębów dla psów?
Niektóre zwierzaki ją tolerują. Nie odnotowano jednak jakichś rewelacyjnych efektów jej stosowania.
Czy podawanie przekąsek stomatologicznych rzeczywiście tak dobrze oddziałuje na zęby?
Stosowane regularnie skutecznie usuwają płytkę nazębną. Według naszych badań u psów, które dostają je przynajmniej raz dziennie, stan jamy ustnej jest dużo lepszy niż u tych, którym się ich nie serwuje.
Na co zwracać uwagę, kupując pupilowi gryzaki?
Świńskie uszy czy bydlęce ogony mimo swojej mechanicznej efektywności grożą zakażeniem, ponieważ są przygotowywane i przechowywane w warunkach, w których mogą się na nich gromadzić bakterie. Z weterynaryjnego punktu widzenia najlepsze są przekąski przygotowane przemysłowo, takie jak Greenies czy DentaRask – praktycznie sterylne i w pełni strawne.
Ważne jest, by przekąska była dopasowana wielkością do jamy ustnej zwierzęcia, bo od tego zależy efektywność jej działania. Jeśli jest za mała, pies kłapnie dwa razy i ją połknie, a jeśli za duża, może wywołać biegunkę.
Podawanie gryzaków przed snem jest słuszne? Kiedyś zalecano ludziom zjedzenie jabłka na dobranoc...
Różnica między jabłkiem a przekąską stomatologiczną polega na tym, że jest ono bogate w cukry, które są pożywką dla bakterii. Przekąski nie zawierają dużej ilości węglowodanów, a ich skład sprawia, że w czasie gryzienia czyszczą zęby. Dlatego podawanie ich przed snem jest wskazane.
Jakie objawy powinny skłonić właściciela do wizyty u lekarza weterynarii?
Brzydki zapach z pyska, zaczerwienione i krwawiące dziąsła, obfity kamień na zębach. Tak naprawdę powinniśmy jednak co pół roku poprosić lekarza, żeby zajrzał do jamy ustnej naszego psa.
Jeśli już kamień nazębny narośnie, czy jego usuwanie wygląda tak jak u nas?
Stosujemy taki sam sprzęt jak u ludzi, na przykład skalery piezoelektryczne, czyli urządzenia wprawiające w ruch małą metalową końcówkę odkruszającą kamień od zębów. Wykonujemy ten zabieg w krótkotrwałym znieczuleniu ogólnym, a środki obecnie do niego stosowane są bezpieczne.
Jakie choroby grożą psu, który ma niewyleczone zęby?
Zaniedbane zęby to wrota dla zakażenia prowadzącego do uszkodzenia ważnych narządów – wątroby, nerek, serca. Mogą być czynnikiem powodującym lub pogłębiającym przewlekłe zapalenia dróg oddechowych czy zaburzenia krążenia.


