Lepiej wystawiać psa na ringówce czy na łańcuszku?
Do profesjonalnego zaprezentowania psa na wystawie służą ringówki wykonane z taśmy, cienkiego sznurka lub skóry. Z jednej strony są zakończone rączką,
a z drugiej pętlą z ogranicznikiem, dzięki czemu można je dopasować do obwodu szyi psa. Zakłada się je ciasno tuż pod brodą zwierzęcia i za uszami, dzięki czemu się nie zsuną. Kolor ringówki najlepiej dopasować do umaszczenia pupila, choć niektórzy wystawcy wybierają kontrastowe zestawienia.
W wypadku niektórych ras – np. z dużą ilością luźnej skóry na szyi lub bardzo silnych – lepiej sprawdzają się łańcuszki zaciskowe (mogą być zapinane luźno) lub ozdobne o różnej wielkości i grubości oczek.
Najmniej efektownie czworonogi wyglądają w zwykłych obrożach – zwłaszcza długowłose, u których sierść na szyi sprawia wtedy często wrażenie nieładu. Z kolei psu krótkowłosemu źle dobrana, zbyt szeroka obroża może optycznie skrócić szyję. Niedopuszczalne jest wystawianie psów w kolczatkach.
Mam 10-letniego psa. Czy mogę go jeszcze wystawić?
Dla starszych psów przewidziana jest klasa weteranów – można zgłaszać do niej czworonogi, które ukończyły osiem lat (nie ma górnej granicy wieku). Zwierzak musi być w dobrej kondycji, czysty, zadbany, mieć odpowiednio przygotowaną szatę, jeśli wzorzec rasy tego wymaga. Prezentowany jest zarówno w pozycji wystawowej, jak i w ruchu. Sędzia ocenia go w taki sam sposób jak psy w pozostałych klasach – ogląda zęby, dotyka ciała, samcom sprawdza jądra.
Zgodnie z regulaminem wystawowym (dostępnym na www.zkwp.pl) pies/suka z klasy weteranów, które otrzymały ocenę doskonałą i pierwszą lokatę, mogą konkurować o tytuł Zwycięzcy Rasy, tzw. BOB (Best of Breed), a także zdobyć tytuł Najpiękniejszego Weterana, jeśli jest on przewidziany przez organizatora wystawy w konkurencjach finałowych.
Jaki pies może zostać Międzynarodowym Championem Wystawowym (CIE)?
Ten nowy tytuł wystawowy, wprowadzony przez Międzynarodową Federację Kynologiczną 1 stycznia 2009 r., jest przewidziany dla ras poddawanych próbom pracy. Do jego uzyskania potrzebne są cztery wnioski CACIB (certyfikat na międzynarodowego championa) zdobyte w trzech krajach od trzech różnych sędziów. Między pierwszym a ostatnim wnioskiem musi upłynąć co najmniej rok i jeden dzień.
W tym wypadku nie jest wymagany dyplom użytkowości, jak to jest przy ubieganiu się o tytuł Międzynarodowego Championa Piękności (CIB), czyli tzw. interchampiona, ale jest potrzebna większa liczba wniosków CACIB (do tytułu interchampiona rasom poddawanym próbom pracy wystarczą dwa wnioski uzyskane w dwóch krajach od dwóch różnych sędziów).



