Psy.pl

Co ósmy Fin ma psa, z czego trzy czwarte to czworonogi rasowe. Jednak ostatnio mieszkańcy tego kraju chętnie ratują i adoptują psy z Litwy, Łotwy czy Rosji.

Węgierskie psy nie gustują w papryce, choć lubią lokalne jedzenie. Obchodzą imieniny i bywają niezwykle odważne.

Życie psa w Szwajcarii jest słodkie jak produkowana tam czekolada, pod warunkiem że nie reprezentuje rasy uznanej za potencjalnie niebezpieczną.

W Turcji nie wynaleziono jeszcze lekarstwa na psie problemy. Na szczęście coraz więcej ludzi wie, że należy go szukać.

W Czechach rzeki płyną piwem o smaku jagnięciny, a na krzakach rosną kości – opowiadają sobie polskie psy. I mają odrobinę racji.

Niemcy nie tylko organizują psom przyjęcia urodzinowe i wysyłają je na masaże, ale także otwierają dla nich okna życia.

Na hiszpańskiej plaży trudno wypatrzyć psa – spacery po gorącym piasku są bowiem dla czworonogów zakazane. Mandatu nie zapłaciłby chyba tylko właściciel psa Pancho – tamtejszej gwiazdy reklamy.

Przynajmniej jeden zawsze czatuje, robią to na zmianę. Kiedy wyczują obecność niedźwiedzia polarnego, warczą w charakterystyczny sposób. Każdy nowo przybyły na stację polarnik musi szybko się nauczyć ich języka, by nie zrywać się z łóżka, kiedy pies szczeka na przykład na ptaka.

Przeciętny szwedzki pies pochodzi z zarejestrowanej hodowli, korzysta z opieki weterynaryjnej w ramach ubezpieczenia i przynajmniej raz w życiu trafia pod skrzydła niani z agencji. Ma do dyspozycji przedszkole lub szkołę i może nawet wyskoczyć z właścicielem do kina.

Gdyby ktoś pokusił się o napisanie przewodnika turystycznego po ulubionych przez psy zakątkach globu, gościnna dla ludzi wyspa Madagaskar, ojczyzna cotona de tulear, zapewne by się w nim nie znalazła. Miejscowe wierzenia, obecność lemurów i trujących roślin zniechęciłaby czworonogi do tej skądinąd rajskiej krainy.