4 mity o lęku separacyjnym, które mogą utrudnić ci pracę z problemowym psem

fot. Shutterstock

O lęku separacyjnym krąży wiele mitów. Nic dziwnego - problem ten jest niezwykle częsty u psów, a dla wielu opiekunów kompletnie niezrozumiały.

  • Problem ten nie tyczy się wyłącznie adopciaków po przejściach – lęku separacyjnego nabawić się mogą także szczenięta z najlepszej hodowli lub psy, które w danym domu mieszkały niemal od urodzenia
  • Lęk separacyjny u psa może mieć wiele postaci
  • Wywleczone na środek pokoju śmieci, pogryzione legowisko i porwany w strzępy papier toaletowy nie zawsze będą świadczyć o stresie psa
  • Wprowadzenie do domu drugiego psa nie zawsze jest doskonałym lekiem na problemy separacyjne
  • Nieprzyzwyczajony do zamknięcia psiak wsadzony nagle do klatki i na dodatek opuszczony przez opiekuna może dostać poważnego ataku paniki

Znaczna część opiekunów psów nie zdaje sobie sprawy, jak trudne jest dla psa oddzielenie od pozostałych członków grupy rodzinnej. Niszczenie domu pod nieobecność opiekuna, załatwianie się w domu i uporczywe szczekanie to jednak jeden z najczęstszych problemów domowych czworonogów. Nic dziwnego więc, że o lęku separacyjnym powstało tak wiele mitów! Które z popularnych stwierdzeń o tej psiej przypadłości nie są prawdziwe?

4 mity o lęku separacyjnym

Lęk separacyjny u psa to odczuwany przez zwierzaka lęk przed oddzieleniem się od innych członków swojej grupy. W naturze poczucie zagrożenia towarzyszące samotności jest dla psa zupełnie normalne i pozwala mu na przetrwanie. Psy pozostawiane same w domu również mogą odczuwać obawę, a niektóre będą nawet wpadać w panikę! Niektórzy bardziej doświadczeni opiekunowie wiedzą już, że problem ten nie tyczy się wyłącznie adopciaków po przejściach – lęku separacyjnego nabawić się mogą także szczenięta z najlepszej hodowli lub psy, które w danym domu mieszkały niemal od urodzenia. Jakich jeszcze mitów powinniśmy się wystrzegać?

1. Tylko psy, które niszczą lub szczekają, mają lęk separacyjny

Lęk separacyjny u psa może mieć wiele postaci. Dlatego jeśli po powrocie do domu nie zastajemy kanapy porwanej na strzępy, podrapanych drzwi ani pozrywanych firanek, nie znaczy to, że nasz psiak czuje się dobrze pod naszą nieobecność. Również brak szczekania i wycia zgłaszanego przez sąsiadów o niczym nie świadczy! Zwierzaki, które boją się zostawać same, mogą też bezustannie krążyć od drzwi wejściowych do okna, ciężko dyszeć, cicho popiskiwać, chować się pod łóżko i trząść ze zdenerwowania lub leżeć bez ruchu z szeroko otwartymi oczami. Opiekunom takie objawy lęku separacyjnego nie przysporzą żadnych problemów i mogą pozostawać niezauważone naprawdę długo. Trzeba jednak pamiętać, że okazujący w ten sposób strach przed samotnością pies cierpi równie mocno, co wyjący przez kilka godzin zwierzak. I równie pilnie wymaga fachowej pomocy specjalisty.

2. Każdy pies bałaganiący w domu ma lęk separacyjny

Wywleczone na środek pokoju śmieci, pogryzione legowisko i porwany w strzępy papier toaletowy nie zawsze będą świadczyć o stresie psa. Czasem jest wręcz przeciwnie! Nieraz będą dla nas informacją, że pod naszą nieobecność zwierzak nareszcie czuje, że może robić, co mu się tylko żywnie podoba. Domowe czworonogi niestety nie rozumieją, że w ludzkim domu panują jakieś odgórne zasady, których trzeba zawsze przestrzegać. Wiedzą natomiast, że opiekun złości się za grzebanie w śmieciach czy targanie zębami poduszek w swojej obecności. Jeśli więc nie ma go w domu, to się nie zezłości! Oczywiście taka demolka może być też objawem frustracji psa, braku zaspokojenia podstawowych potrzeb, ogromnej nudy… Ale nie będzie jednoznaczną wskazówką, że psiak cierpi na lęk separacyjny.

3. Drugi pies rozwiąże problem lęku separacyjnego

Wprowadzenie do domu drugiego psa wydawać by się mogło doskonałym lekiem na problemy separacyjne. Bojący się samotności psiak po prostu nie będzie sam i przestanie odczuwać lęk! Okazuje się jednak, że takie rozwiązania nie zawsze przynoszą oczekiwany skutek, za to mogą skończyć się dodatkowymi problemami. Psy doskonale rozumieją uczucia innych czworonogów i uczą się od siebie przeróżnych zachowań. Jeśli więc nowy psiak zobaczy, że jego bardziej doświadczony kolega panikuje pod nieobecność opiekunów, może nabrać wrażenia, że samotność jest czymś, czego również i on powinien się bać! Może też zacząć wtórować wyjącemu zwierzakowi, naśladując jego zachowanie, nawet jeśli nie będzie odczuwał lęku. Niektórym psom obecność drugiego czworonoga może jednak ułatwić tolerowanie samotności. Zanim jednak zdecydujemy się na drugiego psa, powinniśmy się w tym upewnić, na przykład zapraszając na jeden dzień psiego kolegę naszego pupila i patrząc, jakie będą tego skutki.

4. Każdy pies z lękiem separacyjnym powinien być zamykany w klatce

Drapiący w amoku ściany, skaczący po meblach czy gryzący framugę psiak może nie tylko zniszczyć dom, ale także zrobić sobie przy tym poważną krzywdę. Doskonałym sposobem na zabezpieczenie psa i sprzętów na czas naszej nieobecności może być zamknięcie zwierzaka w klatce kennelowej. Ciasna, przytulna norka dodatkowo pozwoli zwierzakowi poczuć się bezpiecznie, wyciszyć… Jednak nie zawsze! Nieprzyzwyczajony do zamknięcia psiak wsadzony nagle do klatki i na dodatek opuszczony przez opiekuna może dostać poważnego ataku paniki. Próbując wydostać się przez kraty, zrobi sobie naprawdę dużą krzywdę. Klatka kennelowa może być ogromną pomocą dla psów cierpiących na lęk separacyjny, ale pod warunkiem że zostanie odpowiednio wprowadzona, a dany psiak naprawdę będzie czuł się w niej bezpiecznie.

MAMY DLA CIEBIE PREZENT! Zapisz się do newslettera Psy.pl i już teraz odbierz za darmo e-book „50 ras w sam raz do kochania”

Autor: Aleksandra Prochocka
Subscribe
Powiadom o
guest
0 komentarzy
Inline Feedbacks
View all comments