Bo klapnięte uszko mam - Psy.pl - mamy nosa!

Bo klapnięte uszko mam

Kot szkocki o zwisających uszach od zawsze wzbudzał zaciekawienie i sympatię. Niezwykła cecha, która wyróżnia go z kociego świata okazała się przypadkową mutacją genetyczną, skwapliwie wykorzystaną przez hodowców

Według wielu miłośników i znawców kotów podobne zwierzęta mogły rodzić się w wielu zakątkach świata. Znana jest opowieść o angielskim marynarzu, który w XIX w. przywiózł takiego kota z chińskiej prowincji. Zwierzę to nie było rzadką rasą z dalekiego kraju, a raczej przypadkowym wybrykiem natury, po którym nie pozostało śladu.

Ucho zależy od genu
W 1961 r. szkocki farmer William Ross zauważył w miocie domowych kociąt dziwną kotkę o załamanych uszach. Nazwał ją Sussie i gdy urosła skojarzył ją z kocurem brytyjskim krótkowłosym. Z tego mariażu urodziła się dwójka potomstwa o podobnych cechach jak u matki.
Od tej chwili czworonogi te zaczęto traktować jak odrębną rasę, a w 1966 r. Angielski Związek Hodowców Kotów zdecydował się na jej rejestrację pod nazwą scottish fold. Z czasem naukowcy udowodnili, że wygląd uszu zależy od genu dominującego, który może być również odpowiedzialny za zaburzenia krążenia oraz zniekształcenia tylnych kończyn. Brytyjczycy, nie chcąc propagować „chorej” rasy, wykreślili ją w 1973 r. z rejestru.
Ośrodki hodowli przeniosły się wówczas do USA. Zauważono, że kojarzenie ze sobą tylko osobników zwisłouchych prowadzi do poważnych kłopotów ze zdrowiem. Dzisiejsze foldy krzyżuje się z kotami brytyjskimi lub amerykańskimi krótkowłosymi. Spowodowało to, że w miotach rodzą się także kocięta o stojących uszach tzw. scottish straight (od tego roku FIFe nie zaleca używania ich w hodowli).

Łagodny łowca myszy
Ciekawostką jest, że po urodzeniu kocięta wyglądają zupełnie normalnie i dopiero po ok. 3-4 tygodniach widać, które z nich odziedziczyły dziwną cechę. Foldy nie chorują częściej niż inne, ale zdaniem miłośników rasy wymagają większej dbałości i odpowiedzialności w hodowli.
Kot szkocki zwisłouchy jest łagodny, spokojny i zrównoważony, ma umiarkowany temperament. Bardzo przywiązuje się do rodziny, a właściciela obdarza dużym uczuciem i szczególnymi względami. Nie jest jednak natrętny i nie narzuca się swoją obecnością. Dobrze adaptuje się w grupie kotów i innych zwierząt domowych. Nie ma w nim agresji ani złości. Oklapnięte uszy nadają mu smutny i melancholijny wygląd, ale w rzeczywistości to kot bardzo wesoły i chętny do zabawy.
Scottish fold zachował wszystkie kocie instynkty, dlatego np. jest doskonałym łowcą myszy. To typ domatora, który odczuwa umiarkowaną potrzebę wychodzenia na zewnątrz i dobrze czuje się nawet w niewielkich mieszkaniach.

Nie wymaga, nie grymasi
Pielęgnacja folda jest łatwa. Jego szata nie wymaga specjalnych zabiegów, jedynie odmiana półdługowłosa (highlands fold) powinna być częściej czesana. Ma dobry apetyt i nie grymasi; powinien dostawać pokarmy urozmaicone, zarówno gotowe, jak i naturalne.

Za pomoc w realizacji materiału dziękujemy hodowli „Nemezis *PL” Dariusza i Irwina Włodarskich
Kot scottish fold III kategoria – koty krótkowłose (rasa nie uznana przez FIFe)

Charakter: kot miły, spokojny, o umiarkowanym temperamencie, lubi życie rodzinne, bardzo przywiązany do właściciela, wesoły i chętny do zabawy
Wygląd ogólny: kot średniej wielkości, silny, krępej budowy, dobrze umięśniony.
Waga od 2,5 do 6 kg
Głowa: okrągła, z wypukłym czołem i szerokimi policzkami. Broda i żuchwa mocna. Nos raczej krótki, z nieznacznym stopem. Oczy duże, okrągłe, kolor dostosowany do umaszczenia. Uszy są charakterystyczną cechą rasy, małe i zwisające do przodu, szeroko rozstawione i zaokrąglone na końcach
Tułów: krótki i krępy, dobrze umięśniony. Kończyny o średnio mocnej kości, stopy małe, okrągłe
Szata: krótka, gęsta i sprężysta, miękka w dotyku. Istnieje także odmiana półdługowłosa zwana highlands fold
Maść: wszystkie kolory są dopuszczalne z wyjątkiem umaszczenia typu syjamskiego oraz barwy czekoladowej i lawendowej (również z kolorem białym)
Długość życia: 12-15 lat
Przygotowanie do wystawy: nie wymaga specjalnych przygotowań; można wyskubać twarde włosy ościste
Pierwsze w Polsce: druga połowa lat 90. XX w.

Chcesz dać głos i ocenić?
Dołącz do naszego stada – zarejestruj się!
Ocena użytkowników

Dodaj komentarz

Zaloguj się do swojego konta lub skomentuj anonimowo. Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *