Cień właściciela - Psy.pl

Cień właściciela

Kot jawajski najlepiej się czuje, przebywając blisko człowieka - najchętniej spałby z nim, jadł i brał prysznic

Kot jawajski jest długowłosą odmianą kota orientalnego. Wyhodowano go, krzyżując koty balijskie (długowłosa odmiana syjamów) z krótkowłosymi orientami. Barwa ich sierści odpowiada umaszczeniu kotów orientalnych, z kolei długą szatę odziedziczyły po balijskich rodzicach. Chociaż nazwa tych zwierząt sugeruje ich związek z Jawą, w rzeczywistości nie mają one nic wspólnego z tą egzotyczną wyspą. Po oficjalnym uznaniu kotów balijskich za rasę ich kolorowego kuzyna nazwano po prostu na cześć wyspy sąsiadującej z Bali. Obecnie wiele organizacji hodowlanych używa nazwy mandaryn. Międzynarodowa Federacja Felinologiczna (FIFe) uznała kota jawajskiego w 1988 r.

Zielonooki elegant
Pewnym problemem jest wciąż uzyskanie u jednobarwnych osobników jednolitego koloru włosów na całej ich długości – niepożądane są cieniowanie, prążki i znaczenia. U kociąt występują często smugi na sierści, które z wiekiem powinny zanikać. W odróżnieniu od niebieskookich balijczyków koty jawajskie muszą mieć tęczówki zielone – im bardziej kolor jest intensywny, tym lepiej. Aby uzyskać długi włos, mandaryny kojarzy się między sobą albo łączy z kotami orientalnymi krótkowłosymi, syjamskimi (powinny nieść gen długiego włosa) lub balijskimi.

Kot dla domatora
Koty jawajskie mają podobny charakter jak ich krótkowłosi kuzyni. Miłe i wesołe, mocno zżywają się z opiekunem, przez co czasami bywają zaborcze. Są dość wymagające i trzeba poświęcić im sporo uwagi. Nie lubią zostawać same. Jeśli właściciel przez większość dnia przebywa poza domem, powinien sprawić im jakiegoś czworonoga do towarzystwa. Dogadają się zarówno z innym kotem, jak i z psem. Przyjacielskie i ufne, dosyć łatwo nawiązują kontakty z ludźmi. Zdarzają się jednak także osobniki nieśmiałe, które nie pozwalają się dotykać obcym i wolą obserwować ich z bezpiecznej odległości.

Nie dla małych dzieci
Jawajczyki nie lubią niedelikatnego traktowania, dlatego nie będą dobrymi przyjaciółmi bardzo małych dzieci. Są inteligentne – szybko się uczą różnych sztuczek, np. aportowania papierowej kulki – i ciekawskie, nic nie umknie ich uwadze. Aktywne i żywiołowe, potrzebują zajęcia. Doskonale się wspinają, dlatego warto kupić specjalny koci słupek. Źle znoszą pobyt w zamknięciu. W ciepłe dni chętnie wygrzewają się na balkonie lub w ogrodzie. Łatwo nauczyć je chodzenia na smyczy, przyzwyczają się też do jazdy samochodem.

Bez podszerstka – bez kołtunów
Pielęgnacja kotów jawajskich ogranicza się do wyczesywania sierści. Szata nie ma podszerstka i nie obserwuje się skłonności do kołtunienia. Trzeba regularnie sprawdzać uszy i w razie potrzeby przecierać je wacikiem. Dieta powinna być urozmaicona. Podstawą może być sucha karma, uzupełniana np. świeżym lub gotowanym mięsem.

Za pomoc dziękujemy hodowli Hetairos*PL Iwony Dumy

 

KOT JAWAJSKI IV KATEGORIA – KOTY SYJAMSKIE I ORIENTALNE
Charakter: kot wesoły, aktywny, lubi się wspinać; mocno zżywa się z właścicielem, trzeba mu poświęcić sporo uwagi; nie znosi samotności, dobrze toleruje inne koty i psy; inteligentny, łatwo nauczyć go sztuczek
Wygląd ogólny: kot średniej wielkości, o szczupłej, nieco wydłużonej sylwetce; waży od 2,5 do 5 kg
Głowa: trójkątna, czaszka wypukła; nos prosty, długi, bez zagłębienia u nasady, lusterko zabarwione odpowiednio do umaszczenia; podbródek i szczęki silne, pysk delikatny; uszy duże, szerokie u podstawy, osadzone nisko na przedłużeniu linii klina; oczy w kształcie migdałów, lekko skośnie osadzone; kolor zielony
Tułów: walcowaty i dobrze umięśniony; szyja długa i szczupła; kończyny muskularne, tylne nieco dłuższe od przednich; stopy małe i owalne; poduszeczki zabarwione odpowiednio do umaszczenia; ogon bardzo długi, cienki, spiczasto zakończony
Szata: delikatna i jedwabista, bez podszerstka; nie tak obfita jak u innych ras półdługowłosych
Maść: taka sama jak u kotów orientalnych krótkowłosych: jednolita – czarna, czekoladowa, niebieska, liliowa, cynamonowa, płowa, ruda, kremowa; szylkretowa w podstawowych kolorach; tabby (pręgowana) i srebrzysta tabby z wzorem tygrysim, marmurkowym, cętkowanym, dziczym (z tickingiem) – we wszystkich przypadkach wymagany znak litery M na czole; dymna w podstawowych kolorach
Przygotowanie do wystawy: konieczna kąpiel i wyczesanie sierści oraz obcięcie pazurów, wskazane wyczyszczenie uszu i przemycie oczu
Pierwsze w Polsce: 2000/2001 r.
Cena kota z rodowodem: 1000-2000 zł
Chcesz dać głos i ocenić?
Dołącz do naszego stada – zarejestruj się!
Ocena użytkowników

Dodaj komentarz

Zaloguj się do swojego konta lub skomentuj anonimowo. Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *