Collie pracuje spojrzeniem - border collie - Psy.pl - mamy nosa!
Czarno-biały border collie

Collie pracuje spojrzeniem – border collie

Uważany za niedościgniony ideał psa pasterskiego, samym spojrzeniem potrafi zmusic do uległości stado owiec. Wesoły, energiczny, ale też bardzo wymagający przyjaciel

Historia border collie jest zbliżona do historii wielu innych brytyjskich ras owczarków zaganiających. Już w starożytności wędrownym plemionom towarzyszyły pierwotne psy pasterskie, które pomagały przeganiać owce i bydło. Przodkami rasy były prawdopodobnie czworonogi z Półwyspu Pirenejskiego przywiezione na Wyspy Brytyjskie przez Rzymian lub znacznie wcześniej przez plemiona celtyckie.

Do zagrody z przeszkodami
Typ border collie, zbliżony do współczesnego, ukształtował się i upowszechnił w regionie pomiędzy Anglią a Szkocją, zwanym Border Country, skąd rasa wzięła swoją nazwę. Mianem collie określano wszystkie brytyjskie owczarki pracujące, posiadające charakterystyczne białe znaczenia. Rasa została wyhodowana do ciężkiej pracy, w każdych warunkach pogodowych. Dzięki odpowiedniej selekcji i kojarzeniu psów pochodzących z najlepszych linii uzyskano doskonałego zaganiacza. Począwszy od XV w. sukcesywnie wzrastała liczba zwierząt gospodarskich, a wraz z nią rósł popyt na pracujące owczarki. Z czasem, aby sprawdzić umiejętności swoich czworonogów, pasterze zaczęli organizować zawody (tzw. sheepdog trials). Pierwsze odbyły się w 1873 r. Obecnie podobne imprezy odbywają się w wielu krajach. Zadaniem psów jest przepędzenie owiec lub drobiu (kaczki, gęsi) na trasie pełnej przeszkód i zagonienie ich do zagrody. Pasterz wydaje komendy słownie lub gwizdem. Pierwszym zwycięzcą był urodzony w 1893 r. Hemp. Do historii przeszedł także Kep, triumfator z 1908 i 1909 r. W 1906 r. powstało International Sheepdog Society (ISDS). Jego celem było rozwijanie i podtrzymywanie wybitnych zdolności border collie, a sprawdzianem ich umiejętności miały być wspomniane zawody.
Obecną nazwę nadał rasie James Reid w 1916 r. Średniej wielkości, inteligentny i posłuszny pies, jakim był border, szybko zyskał uznanie dużej części społeczeństwa. Po długich dyskusjach organizacje ISDS i Kennel Club postanowiły, że oprócz typu pracującego zostanie stworzony także typ wystawowy, ze ściśle określonym wzorcem. Border collie został zarejestrowany jako rasa dopiero w 1976 r. Pierwsze wnioski CC (odpowiednik polskiego CWC – certyfikat na wystawowego championa) przyznano w 1982 r. na wystawie Crufta.
Do Polski pierwszego border collie sprowadziła z Danii w 1996 r. Marta Jankowska. Jest to czarny tricolor Igor”s EXCELLENT ERTI-DUKE OF AGILITY. Pojawiło się także kilka psów z Czech, a potem pojedyncze egzemplarze z Wielkiej Brytanii, Niemiec, Holandii, Izraela i Belgii. Obecnie działa w Polsce kilka hodowli, ale rasa jest wciąż mało popularna.

Pracują ze stadem
Border collie jest jedyną na świecie rasą, której przedstawiciele pracują ze stadem, wykorzystując swoje hipnotyczne spojrzenie. Poruszają się charakterystycznym, skradającym chodem, z nisko opuszczoną głową i wzrokiem utkwionym w zwierzęta. Reagują na ich najmniejszy ruch, gotowe w każdej chwili poprowadzić stado we właściwym kierunku. Niesłychana jest ich władza nad grupą i sposób utrzymywania dyscypliny. Border collie pracują w całkowitej ciszy, posłusznie wykonując polecenia pasterza i dzieląc się obowiązkami z innymi psami. Sprawdzają się także w innych dziedzinach: są wykorzystywane do wykrywania narkotyków, odnajdywania ludzi zasypanych podczas katastrof, a niektóre w dogoterapii. Nie ma dyscypliny psiego sportu, w której nie odnosiłyby sukcesów.

Dwoistość osobowości
Border collie charakteryzuje się dużym temperamentem, żywiołowością i pasją do pracy. Jest wesoły, pogodny, ruchliwy i bardzo towarzyski. Silny instynkt pasterski sprawia, że próbuje zaganiać wszystko: ptaki, dzieci i samochody na ulicy, co może stanowić problem podczas spacerów. Wbrew powszechnej opinii nie nadaje się na typowego ulubieńca rodziny. Ma specyficzne potrzeby i wysokie wymagania. Musi mieć zapewnioną dużą ilość ruchu, połączoną z ćwiczeniami i zabawą. Najszczęśliwszy jest wówczas, gdy stawia się przed nim nowe wyzwania. Uwielbia biegać i jest bardzo wytrzymały. Nie czuje zmęczenia i najchętniej pracowałby 24 godziny na dobę. Bardzo ważne jest nauczenie go odpoczywania. Zdarza się, że koncentrując się na powierzonym zadaniu, zapomina o bólu i potrafi pracować np. ze złamaną nogą. Border jest psem przyjacielskim i serdecznym wobec ludzi, agresja w stosunku do człowieka jest obca jego naturze. Czasami w liniach pracujących zdarzają się osobniki nieufne wobec nieznajomych, wynika to jednak ze specyfiki ich pracy, a nie złego charakteru. Psy tej rasy żyją w zgodzie ze wszystkimi zwierzętami domowymi. Chętnie bawią się z innymi czworonogami i nie prowokują bójek, ale zaatakowane na pewno będą się bronić. Zadziwiająca jest dwoistość osobowości collie. Z jednej strony ma on silną wolę, wykazuje się stanowczością i bezkompromisowością, dającą mu władzę nad stadem, ale jednocześnie jest całkowicie uległy, oddany i podporządkowany właścicielowi.

Nie dla każdego
Border jest psem bardzo wrażliwym, który potrzebuje bliskiego kontaktu z człowiekiem i nie nadaje się do trzymania w kojcu. Inteligentny i bystry, szybko i chętnie się uczy. Zamiast tradycyjnych kursów woli 20-minutowe lekcje, urozmaicone i powtarzane kilkakrotnie w ciągu dnia. Nieporozumieniem i krzywdą dla psa tej rasy jest trzymanie go tylko dla jego wyglądu. Border musi mieć zajęcie. Może brać udział w konkursach posłuszeństwa, jest mistrzem agility i flyballu.
Na pewno nie jest zwierzęciem dla każdego. Takie cechy jak chęć ciągłego przebywania z opiekunem i zaborczość w okazywaniu uczuć mogą być dla niektórych ludzi nie do zniesienia. Właścicielem collie nie powinna być osoba zapracowana, przebywająca przez większą część dnia poza domem. Posiadanie ogrodu nie rozwiązuje problemu. Border nie potrafi znaleźć dla siebie zajęcia, pozostawiony sam nawet na dużym terenie będzie się nudził. Bezczynność może spowodować u niego niszczycielskie skłonności, pies stanie się nerwowy i nadpobudliwy.

Pracocholik
Collie jest psem odpornym, ale pewien odsetek populacji może być obciążony schorzeniami genetycznymi. Są to: anomalia oka (tzw. CEA), polegająca na niedorozwoju naczyniówki, oraz postępujący zanik siatkówki (PRA). Obie choroby można wykryć przeprowadzając badania u szczeniąt do trzeciego miesiąca życia. Czasami zdarza się dysplazja stawów, dlatego rosnące psy nie powinny skakać przez przeszkody. Collie wykazuje również nadwrażliwość na niektóre leki (np. ivomac) i środki znieczulające. Przez wieki ciężko pracował, a jego dieta nie była wyszukana. Nie jest wymagający pod względem żywienia. Podawana karma powinna być średniobiałkowa i dobrze zbilansowana. Border collie to pracocholik, doskonały przyjaciel dla ludzi potrafiących docenić jego zalety i sprostać ogromnym wymaganiom.
Border collie

Kraj pochodzenia: Wielka Brytania
Wygląd ogólny: Pies średniej wielkości, elegancki, harmonijnie zbudowany, ani zbyt ciężki, ani za lekki. Łatwy do układania i nadający się do ciężkiej pracy. Nie może być nerwowy ani agresywny.
Wzrost: Idealna wysokość dla psa 53 cm, suka trochę mniejsza.
Szata: Dwie odmiany: włos średnio długi lub krótki. U obu odmian włos okrywowy gęsty i dosyć twardy, podszerstek miękki i gęsty. U odmiany z dłuższym włosem wyraźna grzywa, portki na tylnych kończynach i obficie owłosiony ogon. Na pysku, uszach, przedniej stronie kończyn włos krótki i gładki.
Maść: Dopuszczalne różne umaszczenia, ale nigdy z przewagą bieli.
Głowa: Mózgoczaszka dosyć szeroka, guz potyliczny niewidoczny. Kufa dość mocna i krótka, stop wyraźnie zaznaczony. Policzki dobrze wypełnione. Nos czarny, u psów czekoladowych brązowy, u niebieskich może być szary. Zgryz nożycowy.
Oczy: Szeroko rozstawione, średniej wielkości, kolor dostosowany do umaszczenia. U psów marmurkowych mogą być niebieskie (całe lub częściowo).
Uszy: Średniej wielkości, szeroko rozstawione, spiczaste lub załamane, ruchliwe.
Tułów: Dobrze umięśniony, żebra wysklepione, klatka piersiowa głęboka i raczej szeroka. Jego długość jest trochę większa od wysokości w kłębie. Zad szeroki, opadający do nasady ogona.
Kończyny przednie: Proste i równoległe, śródręcze lekko skośne. Łopatki ukośnie ustawione, łokcie przylegające.
Kończyny tylne: Dobrze umięśnione, uda długie, wyraźny staw kolanowy i skokowy, śródstopie krótkie i mocne.
Ogon: Nisko osadzony, sięga co najmniej do stawu skokowego, fajkowato zagięty na końcu, dobrze owłosiony. Nie może być zakręcony ponad grzbietem.

Chcesz dać głos i ocenić?
Dołącz do naszego stada – zarejestruj się!
Ocena użytkowników

  • Miko
    Miko 22 września 2017 o 19:56

    Warto by było informację odświeżyć. Aktualnie w Polsce hodowli jest bardzo, bardzo dużo a rasa stała się potwornie popularna. Niestety mało kto wziął sobie do serca, że to rasa o specyficznych wymaganiach.
    Sprostować należałoby też akapit w którym padło stwierdzenie, że to instynkt "zmusza" border collie do ścigania szybko poruszających się obiektów jak dzieci czy auta. To frustracja, złe wychowanie, nieprawidłowe zaspakajanie potrzeb psa prowadzi do tego typu zachowań. Każda rasa ma swój "styl" radzenia sobie z stresem, pobudzeniem i frustracją a bordery najczęściej idą właśnie w gonienie, fiksacje itp.

Dodaj komentarz

Zaloguj się do swojego konta lub skomentuj anonimowo. Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *