Czy to jest padaczka?

Kiedy pies zaczyna się dziwnie zachowywać, często nie wiemy, co mu dolega. Powodem może być padaczka, choroba związana z uszkodzeniem układu nerwowego lub mózgu

Padaczka jest następstwem niekontrolowanego rozprzestrzenienia pobudzenia na terenie ośrodkowego układu nerwowego. Wśród bardzo mnogiej ilości przyczyn mogących powodować epilepsję, trzeba wspomnieć o morfologicznych uszkodzeniach mózgu.

Padaczka może być następstwem przebytych stanów zapalnych centralnego układu nerwowego, a także następstwem przebytych urazów czaszki. Silnie zarobaczone zwierzęta i wytwarzane przez pasożyty toksyny mogą powodować ataki epileptyczne. Wszelkie zatrucia zarówno środkami organicznymi jak i chemicznymi mogą i bardzo często prowadzą do ataków padaczkopodobnych. W wielu chorobach tła wewnętrznego, gdzie następuje autointoksykacja (samo zatruwanie się organizmu) z powodu niewydolności narządów wewnętrznych dochodzi do ataków epileptycznopodobnych. W zaburzeniach wewnątrzwydzielniczych trzustki, związanych z hypoglikemią ( spadek poziomu glukozy) występują również łudząco podobne objawy do ataków epileptycznych. Także niedokrwienie i niedotlenienie komórek mózgu sprzyja wystąpieniu ataku. Niektóre bodźcie dźwiękowe (wystrzał) lub świetlne (błysk) pośrednio powodują wystąpienie napadu.

Niektóre procesy patologiczne (np. nowotwory) na terenie centralnego układu nerwowego mogą dawać obraz epilepsji. W przebiegu chorób zakaźnych np. w nosówce lub po jej przechorowaniu epilepsja występuje jako następstwo uszkodzenia mózgu. Padaczka jest schorzeniem o wielu podłożach, w których doszło do uszkodzenia komórek centralnego układu nerwowego , najczęściej jednak jest chorobą wrodzoną lub nabytą, bądź też jest następstwem zaburzeń rozwojowych.

Epilepsja jest schorzeniem neurologicznym dość często spotykanym zarówno u ludzi jak i u zwierząt. Z tą jednak różnicą, że u ludzi można wykonać badanie EEG określające potencjały wyładowań fal mózgowych. Dopiero na podstawie zapisu EEG specjalista neurolog może zająć stanowisko co do prawidłowości lub braku prawidłowości zapisu. A także o ewentualnych podejrzeniach ze złym funkcjonowaniem danego obszaru mózgu ujawniającymi się nieprawidłowymi wyładowaniami w zapisie EEG.

U ludzi i zwierząt wykonać można także tomografię komputerową mózgu, która w sposób uchwytny pokaże zmiany patologiczne w obrębie tego narządu np. procesy nowotworowe , wylewy, krwiaki, itp.

Rutynowo u zwierząt jak do tej pory nie ma możliwości wykonania obydwu wspomnianych badań zarówno ze względów technicznych jak i finansowych. W Europie tomografię komputerową u psów i kotów można wykonać tylko w trzech placówkach. Rezonans magnetyczny, czy tzw. „spektr”, również leży poza weterynaryjnymi możliwościami diagnostycznymi. Praktycznie lekarz weterynarii zdany jest na wyniki badań morfologii i badań biochemicznych krwi wraz z jonogramem. Na ich podstawie może wykluczyć, bądź podejrzewać, że ataki epileptyczne pojawiają się na skutek choroby tła wewnętrznego. Gruntowny „wywiad” (rozmowa) z właścicielem zwierzęcia na temat objawów przebytych wcześniejszych chorób jest bardzo pomocny w ustaleniu, czy padaczka nie jest następstwem przebytych chorób zakaźnych np. nosówki. Czy np. w przypadku wielu psów ukąszenie przez kleszcza, które jak wiadomo mogą przenosić boreliozę – chorobę, która w zaawansowanej formie może dawać objawy neurologiczne zbliżone niekiedy do padaczki.

Jeżeli zawodzą wszystkie metody diagnostyczne a ataki ciągle występują należy wdrożyć leczenie objawowe polegające na podawaniu środków przeciwpadaczkowych. Należy niestety pamiętać o tym, że różne leki działają na różne ośrodki mózgu i tylko drogą prób i błędów można ustalić odpowiedni środek w odpowiedniej dawce. Trzeba pamiętać także o odpowiedniej suplementacji witaminowej (głównie witamin B), a także suplementacji mineralnej ze szczególnym uwzględnieniem magnezu. Bardzo ważną rzeczą jest regularne podawanie leków zwierzęciu według zaleceń lekarza. Leki powinny być podawane o stałej porze dnia. Niedopuszczalne jest zapominanie o podaniu lekarstw, bądź podawanie ich w niewłaściwych godzinach. Postępowanie takie częstokroć prowadzi do wystąpienia napadów padaczkowych a niekiedy nawet do stanu padaczkowego zwierzęcia. Jeśli już dojdzie do ataku epileptycznego u zwierzęcia bardzo ważne jest zachowanie właściciela, który powinien chronić swoje zwierzę przed dodatkowymi urazami. Ważne jest, by podtrzymywać głowę niedopuszczając tym samym do jej urazów. Jeśli atak nastąpił podczas spaceru trzeba koniecznie przenieść zwierzę w bezpieczne miejsce z dala od ruchu ulicznego, tudzież ostrych przedmiotów. Zachowując spokój czekać aż atak ustąpi. Z reguły napad trwa 1,5 – 3 minuty. Po ataku zwierzę jest zdezorientowane, zagubione, może mieć trudność z zachowaniem równowagi. Większość osobników wykazuje senność i otępienie, jednak zdarzają się i takie, które wykazują agresję. Dopiero po upływie kilku minut odzyskują pełną świadomość. Pamiętajmy jednak, że padaczka ma wiele oblicz. Wspomniany wyżej opis jest opisem dotyczącym tzw. dużego ataku epileptycznego. Jednak nie jest to jedyny obraz choroby, bowiem niekiedy przybierać ona może bardziej subtelną formę np. z częściowymi drżeniami mięśni, bez utraty świadomości. Bądź też bez drżeń za to z zaburzeniami świadomości. Wówczas właściciele zwierzęcia mogą zbagatelizować schorzenie biorąc zachowanie zwierzęcia za jego nieposłuszeństwo i krnąbrność.

Chcesz dać głos i ocenić?
Dołącz do naszego stada – zarejestruj się!
Ocena użytkowników

Dodaj komentarz

Zaloguj się do swojego konta lub skomentuj anonimowo. Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *