Dlaczego niektóre rasy są bardziej otyłe niż inne? - Psy.pl

Dlaczego niektóre rasy są bardziej otyłe niż inne?

Otyłość to dziś numer jeden jeśli chodzi o choroby związane z odżywianiem psów. Dolegliwości bezpośrednio dotyczące otyłości to: zapalenie stawów, choroby układu krążenia, cukrzyca. Psy niektórych ras są jednak częściej dotknięte nadwagą niż inne. Dlaczego tak się dzieje?


Przyczyny powszechnie znane

Zwierzęta często tyją wraz z wiekiem. To dlatego, że spada ich poziom aktywności, czasem pojawiają się dodatkowo choroby, które utrudniają im poruszanie się. Brak ruchu prowadzi do nadwagi, ponieważ właściciele nie wiedzą, że powinni zmniejszyć porcje żywieniowe swoim pupilom. Dziesięcioletniego psa z chorymi stawami karmią tak samo, jak w czasach, gdy ten miał dwa lata i godzinami hasał po parku. Mniej ruchu powinno automatycznie oznaczać mniej kalorii, bo zbyt duże dawki, niedostosowane do potrzeb, łatwo zamienią się w dodatkowe kilogramy.

Druga powszechnie znana przyczyna otyłości to sterylizacja (kastracja). Nie znaczy to jednak, że zwierzak poddany takiemu zabiegowi sam z siebie zaczyna tyć! Oznacza to, że pies po kastracji potrzebuje mniej kalorii (o 10-20 proc.), gdyż ma wolniejszą przemianę materii – jeśli nie zwiększymy mu codziennej dawki ruchu, musimy zmniejszyć porcje żywieniowe. Wydaje się proste, ale nie dla wszystkich jest oczywiste.


Rasowe grubasy

Goldeny i labradory bywają tak często otyłe, że powoli staje się to już normą. Podobną tendencję do tycia mają cocker spaniele, mopsy i bichony. Jednak whippety, boksery czy setery rzadko widuje się z nadprogramowymi kilogramami. Z czego to wynika?

Wina może leżeć po stronie hodowców. Ślepo dążąc do określonych standardów związanych z wyglądem, zapominają oni o zdrowiu czworonogów. Gdy krzyżują ze sobą różne osobniki, nie biorą pod uwagę ich tendencji np. do tycia, a mają na uwadze jedynie sylwetkę rasy, która w ostatnich dekadach znacznie… zaokrągliła się.

Naukowcy z Holandii przyjrzeli się 1379 psom biorącym udział w tamtejszej wystawie. Psy z pierwszej grupy to te na granicy normy i nadwagi, a także z nadwagą. Psy szczupłe, w dobrej formie, a czasem wręcz z niedowagą, to grupa druga. Jak sędziowie opisywali zwierzaki z grupy pierwszej, a jak te z drugiej? Muskularny, o grubych kościach, masywnie zbudowany, o kwadratowej sylwetce, krępy – to grupa pierwsza. Elegancki, umięśniony, ładny w ruchu, o sportowej sylwetce – to grupa druga. Właściciele psów i hodowcy, podążając za słowami sędziów, zapewne wytwarzają sobie w głowach wizje, jak powinien wyglądać idealny pies… Ale warto się zastanowić, czy taki język nie wspiera otyłości, gdy w ten sposób opisuje się labradory czy goldeny, a zupełnie inaczej charty i spaniele? Wszystko wskazuje na to, że problem leży nie w samych rasach, ale – jak to często bywa – w ludziach, ich właścicielach…

Chcesz dać głos i ocenić?
Dołącz do naszego stada – zarejestruj się!
Ocena użytkowników

Dodaj komentarz

Zaloguj się do swojego konta lub skomentuj anonimowo. Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *