Dlaczego twój pies nie może schudnąć? - Psy.pl
Właściciel przytula labradora

Dlaczego twój pies nie może schudnąć?

Już dawno zauważyłeś, że twój pupil ma nadwagę, i zacząłeś go odchudzać. Dieta, dużo ruchu – i nic, waga ani drgnie. Do tego masz wrażenie, że pies jest osowiały, a na domiar złego bardzo linieje. Co to może być?

Często tak zachowują się psy, które mają już za sobą kilka wiosen życia – mniej chętnie się ruszają, nie są już takie skore do zabawy z nami i innymi psami, bardzo dużo śpią. Winę za taką zmianę w psim zachowaniu zrzucamy na wiek, i dobrze, ale warto się upewnić, czy z naszym psem na pewno jest wszystko w porządku.

Oczywiście – mógł się po prostu zestarzeć, ale może też cierpieć na niedoczynność tarczycy. A choroba ta dotyka właśnie psy, które mają już co najmniej 6-7 lat i szczególnie upodobała sobie – nie do końca wiadomo, dlaczego – retrievery (czyli przede wszystkim goldeny i labradory) oraz beagle’e, setery, pudle, dogi, dobermany i rodezjany. Ale występuje też u kundelków i ras spoza tej listy.

Więcej kilogramów, gorsza sierść

Naszą czujność powinny też wzmóc inne – poza nadmierną sennością i spadkiem aktywności – objawy tego schorzenia. To nadwaga, a nawet otyłość. I mimo że robimy wszystko, by psa odchudzić, ten nie schodzi z wagi nawet o kilogram. Nie podajemy żadnych przysmaków między posiłkami, starannie odmierzamy porcje karmy light, zwiększyliśmy ilość aktywnych spacerów, a pies jak był gruby, tak jest. To powinno nam dać do myślenia – musi być coś nie tak.

Kolejny objaw, który czujny właściciel łatwo wyłapie, to pogorszenie się psiej sierści. Przy niedoczynności tarczycy staje się ona matowa, łamliwa, w dużych ilościach wypada (i to bez względu na porę roku, czyli niezależnie od okresu linienia). Bywa, że powstaje tzw. szczurzy ogon, czyli zupełny brak włosów na jego końcu. Ale trzeba powiedzieć, że generalnie na całym ciele psa mogą się pojawić łyse miejsca, a na skórze (szczególnie w pachwinach i na brzuchu) – ciemne, czarne plamy. Czasem skóra staje się jakby zgrubiała, a czasem wyjątkowo cienka i delikatna, do tego zwykle sucha i szorstka. Do tego trudno goją się rany.

Mówi się też o tym, że psy cierpiące na niedoczynność tarczycy szybko się męczą, stają się bardziej wrażliwe na zimno, mogą mieć na przemian biegunki i zaparcia oraz częste zapalenia jamy ustnej.

Niedrogie leczenie

Co wtedy zrobić? Koniecznie udajmy się do lekarza weterynarii i powiedzmy o swoich podejrzeniach. Lekarz pobierze psu krew do badania i sprawdzi, czy tarczyca funkcjonuje prawidłowo, czy nie. Jeśli okaże się, że pies rzeczywiście ma niedoczynność tarczycy, weterynarz przepisze hormon regulujący jej pracę. Lek ten nasz pupil będzie musiał brać już do końca życia.

Hormon tarczycowy to lek dostępny u lekarzy weterynarii. Ten przeznaczony specjalnie dla zwierząt jest przez nie dobrze przyswajalny, ale zdarza się, że weterynarze przepisują odpowiednik dostępny w aptekach. Miesięczny koszt podawania psu tego leku to ok. 30 zł (choć wszystko zależy od tego, jak dużą dawkę konkretny zwierzak musi dostawać, a ta jest zależna od funkcjonowania samej tarczycy i od wielkości psa). Dodatkowo raz na pół roku trzeba psu wykonać badanie krwi, by kontrolować, czy dawka hormonu jest odpowiednia i czy wspomagana lekiem tarczyca działa prawidłowo.

Konsultacja lek. wet. Dorota Cibor

Autor: Aleksandra Więcławska
Chcesz dać głos i ocenić?
Dołącz do naszego stada – zarejestruj się!
Ocena użytkowników

Dodaj komentarz

Zaloguj się do swojego konta lub skomentuj anonimowo. Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *