Jak płatek śniegu - Psy.pl - mamy nosa!

Jak płatek śniegu

Białe koty perskie były przez wiele lat symbolem statusu społecznego i ulubieńcami arystokracji. Uważano je za wyjątkowo eleganckie z powodu śnieżnobiałej sierści i błękitnych oczu

Podobno Ludwik XV miał białego persa i zapoczątkował modę na te zwierzęta na królewskim dworze. Z czasem stały się one tak popularne wśród francuskich hodowców, że nazywano je nawet francuskimi persami.

NAJCZYSTSZA ODMIANA PERSA
W 1903 r. uważano je za najczystszą odmianę kotów perskich. Początkowo uznawano tylko te o niebieskich oczach, potem – na skutek kojarzenia z persami o innym zabarwieniu szaty – pojawiły się zwierzęta o pomarańczowych i dwubarwnych oczach (jedno pomarańczowe, drugie niebieskie). Choć hodowcy niechętnie odnosili się do takich krzyżówek, to z czasem zauważyli, że użycie białych kotów w hodowli innych odmian wpływa na polepszenie koloru u tych drugich, np. u persów niebieskich i czarnych.
W Stanach Zjednoczonych odmiana ta była swego czasu tak popularna, że organizowano dla niej oddzielne pokazy. Najbardziej znaną amerykańską hodowczynią była Barbara Flugrad, która w 1960 r. założyła hodowlę Babalong. Jej zwierzęta charakteryzowały się zaokrągloną budową ciała, tak pożądaną u współczesnych persów. Do dziś większość znaczących hodowli ma w rodowodach koty z linii Babalong.

ŁATWY KOLOR
Hodowla białych persów nie jest kłopotliwa, ponieważ ten kolor łatwo zachować. Zdarzają się jednak kocięta z plamkami na sierści. Jest to spowodowane tym, że gen białej sierści – B – nie eliminuje całkowicie genów odpowiedzialnych za powstawanie innych barw. Są jednak linie genetyczne persów z podwójnym genem BB, które zapewniają uzyskanie czysto białych kociąt. Białe persy mają skłonność do wrodzonej głuchoty, która jest związana z obecnością dominującego genu białej sierści. Najbardziej narażone są na nią zwierzęta z niebieskimi oczami, najmniej te, które mają tęczówki pomarańczowe. Obecnie – dzięki odpowiedniej selekcji – udało się w większości hodowli wyeliminować ten problem.

ODROBINA PUDRU
Kot perski odznacza się umiarkowanym temperamentem; jest zrównoważony i cichy. Nie urządza gonitw po mieszkaniu ani nie jest specjalnie skoczny; trzeba jednak pamiętać o specjalnym kocim słupku, na którym będzie mógł ostrzyć pazury. To urodzony domator, najchętniej cały dzień odpoczywałby na kanapie. Choć przywiązuje się do właściciela, to nie jest natrętny. Na ogół nie popada w konflikty z czworonożnymi domownikami, dlatego może mieszkać z innym kotem lub psem.
Pielęgnacja szaty jest pracochłonna, ponieważ długą sierść trzeba codziennie wyczesywać. Raz w miesiącu należy białego persa wykąpać w odpowiednim szamponie. Między kąpielami używa się natomiast specjalnych pudrów, które likwidują zażółcenia na sierści. Codziennie powinno się też przemywać oczy specjalnym płynem
POZNAJMY SIĘ – KOT PERSKI BIAŁY I KATEGORIA (koty perskie i egzotyczne)

Charakter: kot zrównoważony, spokojny, cichy, o umiarkowanym temperamencie, przywiązany do właściciela, ale nie natrętny; dobry przyjaciel dla dzieci, polubi towarzystwo innego kota lub psa; jest domatorem
Wygląd ogólny: kot dosyć duży, o mocnej budowie, dobrze umięśniony, ciało powinno sprawiać wrażenie zaokrąglonego; waży od 3,5 do 7 kg
Głowa: okrągła, masywna i szeroka, czoło wypukłe, policzki pełne, broda dobrze rozwinięta, stop mocno zaznaczony, nos krótki; oczy okrągłe, duże, szeroko rozstawione, niebieskie, pomarańczowe lub dwubarwne (jedno oko niebieskie, drugie pomarańczowe); uszy małe, nisko osadzone, zaokrąglone na końcach
Tułów: masywny, krępy, klatka piersiowa głęboka, barki silne, grzbiet dobrze umięśniony, szeroki; kończyny mocne, o grubych kościach, stopy małe, owalne; ogon niezbyt długi, prosty, zaokrąglony na końcu, obficie owłosiony
Szata: długa, gęsta, rzadko wełnista, lekko odstająca od ciała, podszerstek dobrze rozwinięty, na piersi i karku tzw. lwia grzywa, obfite portki na udach
Maść: biała
Przygotowanie do wystawy: kąpiel w szamponie dla białych kotów zawierającym substancje odtłuszczające (nie używamy odżywki), dokładne suszenie i czesanie; przed samym wyjściem na ring stosujemy środki antystatyczne; konieczne obcięcie pazurów, czyszczenie uszu i przemycie oczu
Pierwsze w Polsce: lata 80. XX w.
Cena kota z rodowodem: 500-1500 zł

Chcesz dać głos i ocenić?
Dołącz do naszego stada – zarejestruj się!
Ocena użytkowników

Dodaj komentarz

Zaloguj się do swojego konta lub skomentuj anonimowo. Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *