Kot jak tancerka - Psy.pl - mamy nosa!

Kot jak tancerka

Wbrew swej nazwie koty balijskie nie pochodzą z Bali. Zawdzięczają ją gracji, przywodzącej na myśl tancerki z tej wyspy

Kot balijski jest długowłosą odmianą kota syjamskiego, którego przypomina zarówno pod względem budowy ciała, jak i charakteru. W miotach syjamów od lat 30. XX w. regularnie pojawiały się kocięta z dłuższą sierścią. Było to prawdopodobnie spowodowane naturalną mutacją genetyczną. Większość hodowców oddawała te niepełnowartościowe – ich zdaniem – koty w dobre ręce.

W latach 40. XX w. długowłosymi syjamami zainteresowali się hodowcy ze Stanów Zjednoczonych. Rasa szybko zyskała zarówno grono miłośników, jak i zdecydowanych przeciwników, którymi byli hodowcy tradycyjnie wyglądających syjamów. Uważając nową rasę za pomyłkę natury, nie chcieli się zgodzić na nazwę „długowłosy kot syjamski”. Zaproponowano więc tę obecną.

Do 1963 r. balijczyki zyskały w Stanach Zjednoczonych dużą popularność, ale oficjalnie uznano je dopiero w latach 70. XX w. Europejska FIFe (Międzynarodowa Federacja Felinologiczna) wpisała je do rejestru ras w latach 80. XX w.

Mariaże balijczyka
Czym – oprócz sierści – kot balijski różni się od syjamskiego? Zazwyczaj jego czaszka nie jest tak mocno wydłużona jak u syjamów nowego typu – głowa ma kształt bardziej zaokrąglony. Hodowcy balijczyków, chcąc poprawić ich wygląd, kojarzą je często z kotami syjamskimi. W takich miotach, oprócz kociąt z dłuższym włosem, rodzą się także krótkowłose. Mają one dużą wartość hodowlaną, ponieważ cechuje je genetycznie uwarunkowana skłonność do powstawania długiej szaty. Koty balijskie można również łączyć z jawajskimi, orientalnymi krótkowłosymi i seszelskimi. Balijczyki mają umaszczenie zwane colourpoint. Kolorowe znaczenia występują na uszach, części twarzowej głowy, kończynach i na ogonie. Muszą mieć jednolity odcień i kontrastować z barwą tułowia. Lekkie cieniowanie na bokach ciała jest dozwolone.

Towarzyski akrobata
Kot balijski jest pełen temperamentu, zwinny i wesoły. Chętnie się wspina i potrzebuje sporo miejsca do harców. Można wychodzić z nim na spacery, jeśli nauczy się go chodzenia na smyczy. Ciekawski, wszędobylski i towarzyski, lubi być w centrum zainteresowania. Mocno przywiązuje się do domowników, ale gorącym uczuciem obdarza zwykle tylko jedną osobę. Jest wymagający, trzeba poświęcić mu dużo uwagi. Ma donośny głos i potrafi się upominać o swoje prawa, np. codzienną porcję pieszczot czy ulubiony smakołyk. Nie jest jednak tak zaborczy jak kot syjamski. Bardzo inteligentny, nauczy się wielu sztuczek – pod warunkiem że sprawi mu to przyjemność. Nie lubi zostawać sam przez dłuższy czas, znudzony potrafi psocić. Najlepiej czuje się w towarzystwie swojego pana albo innego kota; dogada się również z psem. Szata balijczyka jest pozbawiona podszerstka, dlatego nie ma skłonności do kołtunienia. Wystarczy wyczesać ją raz na kilka dni w celu usunięcia martwego włosa. Aby zapobiec zaleganiu sierści w jelitach, można podawać pasty odkłaczające albo specjalne karmy.

Za pomoc dziękujemy Annie Omiecińskiej

 

Kot balijski
Charakter: kot inteligentny, wesoły i żywiołowy; mocno zżywa się z jedną osobą w rodzinie, która powinna poświęcić mu sporo uwagi; niechętnie zostaje sam, dobrze się czuje w towarzystwie innego kota albo psa; lubi się wspinać, potrzebuje miejsca do zabawy i ćwiczeń
Wygląd ogólny: kot średniej wielkości, szczupły, o orientalnej urodzie i lekko wydłużonej sylwetce; waży od 2,5 do 5 kg
Głowa: średniej wielkości, klinowata, proporcjonalna w stosunku do tułowia; klin zaczyna się od nosa i rozszerza stopniowo w kierunku uszu; nos długi, prosty, stanowi przedłużenie linii lekko wypukłego czoła; lusterko zabarwione odpowiednio do umaszczenia; policzki płaskie, podbródek i szczęki silne; uszy duże, spiczaste, szerokie u podstawy, nisko osadzone;
oczy średniej wielkości, nieco ukośnie ustawione, w kształcie migdałów; kolor ciemnoniebieski
Tułów: średniej wielkości, długi, smukły i dobrze umięśniony; barki nie powinny być szersze od bioder; szyja długa i szczupła; kończyny proporcjonalne do ciała, długie i muskularne; tylne nieco dłuższe od przednich; stopy małe i owalne; ogon bardzo długi, cienki, zwężający się i spiczasto zakończony
Szata: delikatna i jedwabista, bez podszerstka, nie tak obfita jak u innych ras półdługowłosych; krótka na głowie i kończynach, dłuższa na bokach tułowia i brzuchu, na ogonie tworzy pióropusz
Maść: typu syjamskiego z kolorowymi oznaczeniami na głowie, uszach, kończynach i ogonie; znaczenia w kolorze ciemnobrązowym, niebieskim, czekoladowym, liliowym, rudym, kremowym, szylkretowym we wszystkich podstawowych kolorach, pręgowanym we wszystkich podstawowych kolorach oraz maść biała, tzw. foreign white
Przygotowanie do wystawy: potrzebna kąpiel i wyczesanie; konieczne obcięcie pazurów, wskazane wyczyszczenie uszu i przemycie oczu
Pierwsze w Polsce: koniec lat 90. XX w.
Cena kota z rodowodem: 1000-1600 zł
Chcesz dać głos i ocenić?
Dołącz do naszego stada – zarejestruj się!
Ocena użytkowników

Dodaj komentarz

Zaloguj się do swojego konta lub skomentuj anonimowo. Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *