Kot niskopienny - Psy.pl

Kot niskopienny

Kot perski dwukolorowy doskonale nadaje się dla osób, które wolą zwierzęta mniej ruchliwe

Koty perskie znane były już w XV w. Uchodziły za synonim luksusu, dlatego często można je było spotkać na dworach królewskich. Uważa się je za rasę, która najdłużej towarzyszy człowiekowi. Jednak dawne persy znacznie się różniły od dzisiejszych – miały dłuższe pyszczki i smuklejszą budowę ciała.

Dziecięcy wygląd
Początek XIX w. to czas powstawania pierwszych hodowli współczesnych persów w Wielkiej Brytanii. Na wystawie w londyńskim Crystal Palace w 1871 r. kot perski pojawił się już jako jeden z faworytów. W XX w. Amerykanie zmienili jego wygląd – mocno spłaszczona część twarzowa głowy, krótki nos i duże, okrągłe oczy nadały mu tak lubiany dziecięcy wyraz mordki. Wyhodowano wiele odmian kolorystycznych – jedną z nich są persy dwukolorowe. Maść łaciata od dawna pojawiała się w miotach białej odmiany. Hodowcy nie byli jednak zainteresowani rozmnażaniem takich zwierząt, gdyż uważali je za zbyt przypominające zwykłe dachowce. Między 1933 a 1955 r. wykluczono je nawet z pokazów. Starania o ich powrót na ringi wystawowe podjęła Dorothy Anderson – na początku lat 70. XX w. oficjalnie uznano tę odmianę.

Bicolory, arlekiny i vany
Dwukolorowy kot perski może być bicolorem, arlekinem lub vanem. Zależy to od procentowego udziału bieli i innego koloru w umaszczeniu oraz od rozmieszczenia łat. Bicolory muszą mieć kolorową górną część ciała, dolna natomiast – pierś, brzuch, spód ogona i kończyny – powinna być biała. Na części twarzowej głowy pożądana jest biała plama w kształcie odwróconej litery V. Kolorowe łaty powinny być czyste i dobrze rozłożone. Biel może pokrywać ok. 30 proc. powierzchni ciała. Do kotów dwubarwnych należą także arlekiny, które charakteryzują się białą okrywą włosową (co najmniej 50 proc.) z kolorowymi plamami różnej wielkości, dowolnie rozmieszczonymi. Vany mają prawie całe ciało białe, kolor występuje jedynie na ogonie i na głowie.

Osobowość stadna
Koty perskie dwukolorowe mają flegmatyczne usposobienie. Nie są zbyt skoczne, więc wolą spędzać czas na kanapie lub statecznie przechadzać się po pokojach. Łagodne z natury, doskonale nadają się dla rodzin z dziećmi. Lubią być w centrum uwagi, łatwo z nimi nawiązać kontakt. Mocno zżywają się z opiekunem, ale nie są zaborcze. Towarzyskie, nie znoszą samotności. Dobrze czują się w stadzie kotów albo innych zwierząt domowych. Persy wymagają systematycznej pielęgnacji. Konieczne jest częste szczotkowanie sierści (codziennie lub co drugi dzień), które zapobiegnie tworzeniu się kołtunów. Codziennie trzeba też przemywać im oczy, np. płatkami kosmetycznymi zwilżonymi wodą lub specjalnym płynem. Dieta powinna być urozmaicona; można stosować specjalistyczne karmy przeznaczone dla tej rasy.

Za pomoc dziękujemy hodowli Etiuda*PL Urszuli Rzepeckiej

 

Kot perski dwukolorowy
Charakter: kot zrównoważony, spokojny, nieco flegmatyczny, łatwo nawiązujący kontakt i przywiązany do właściciela; łagodny, jest dobrym przyjacielem dzieci, może mieszkać z innym kotem lub psem
Wygląd ogólny: kot dosyć duży, o mocnej budowie, dobrze umięśniony, jego ciało powinno sprawiać wrażenie zaokrąglonego; waży od 3,5 do 7 kg
Głowa: okrągła i szeroka; czoło wypukłe, policzki pełne, broda dobrze rozwinięta, stop mocno zaznaczony, nos krótki; oczy okrągłe, duże, szeroko rozstawione; kolor miedziany; uszy małe, nisko osadzone, zaokrąglone na końcach
Tułów: masywny; klatka piersiowa głęboka, barki silne, grzbiet dobrze umięśniony, szeroki; kończyny mocne, o grubej kości, stopy małe, owalne; ogon niezbyt długi, prosty, zaokrąglony na końcu, obficie owłosiony
Szata: długa, gęsta, rzadko wełnista, lekko odstająca od ciała; podszerstek dobrze rozwinięty; na piersi i karku tzw. lwia grzywa; obfite portki na udach
Maść: biel w połączeniu z innym kolorem; umaszczenie typu bicolor, arlekin lub van (w zależności od procentowego udziału obu kolorów i rozmieszczenia łat)
Przygotowanie do wystawy: kąpiel w szamponie dla kotów długowłosych, dokładne wysuszenie sierści (warto zastosować środek antystatyczny) i czesanie; konieczne obcięcie pazurów; wskazane czyszczenie uszu i przemycie oczu, można lekko wyskubać ościsty włos
Pierwsze w Polsce: lata 90. XX w.
Cena kota z rodowodem: 800-2000 zł
Chcesz dać głos i ocenić?
Dołącz do naszego stada – zarejestruj się!
Ocena użytkowników

Dodaj komentarz

Zaloguj się do swojego konta lub skomentuj anonimowo. Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *