Kowboj z antypodów - australian cattle dog - Psy.pl

Kowboj z antypodów – australian cattle dog

Australijscy farmerzy potrzebowali silnego psa, który radziłby sobie z dzikim bydłem wypasanym na ogromnych przestrzeniach. Dlatego w połowie XIX w. powstał australian cattle dog, dla którego sensem życia jest praca

Co więcej, pies ten musiał znosić suchy, gorący klimat. Rasy przywiezione z Europy nie sprawdzały się w tak ciężkich warunkach. Skrzyżowano je więc z przystosowanym do klimatu australijskim dingo. Obok dingo, wśród przodków ACD znajdują się: smithfield (rasa już nieistniejąca), collie krótkowłosy, dalmatyńczyk, bulterier i australijski kelpie.

Karą izolacja
Australian cattle dog (ACD) to pies twardy, odporny fizycznie i psychicznie. Jego celem i największą przyjemnością jest praca. Nie znaczy to, że ACD musi koniecznie mieszkać na wsi i zaganiać bydło. Ważne jest, aby miał do wykonania jakieś zadanie. Doskonale sprawdza się we wszystkich psich sportach, takich jak posłuszeństwo, agility, flyball, tropienie, czy IPO. Bardzo ważny jest dla niego kontakt z właścicielem, wobec którego jest niezwykle lojalny. Innych członków rodziny toleruje. Największą karą dla ACD jest izolacja od ludzi. W stosunku do obcych jest nieufny, co w połączeniu z silnym instynktem terytorialnym i obronnym, czyni z niego doskonałego stróża i obrońcę.

Kolory z wiekiem
Nie jest to pies dla każdego. W nieodpowiednich rękach może stać się co najmniej nieznośny, lub, co gorsza, agresywny i niebezpieczny. Jednak człowiek, który zrozumie jego potrzeby i zapewni mu zajęcie, zyska wiernego i oddanego przyjaciela.
ACD to pies o ciekawym umaszczeniu. Występuje w dwóch barwach: błękitno- lub rudo-dereszowatym. Ten ciekawy kolor bierze się stąd, że czarna-podpalana lub ruda szata przesiana jest białymi włosami. Wyjątek stanowią występujące u niektórych osobników czysto czarne lub rude łatki. Co więcej, australiany rodzą się czysto białe. Cechę tę otrzymały po dalmatyńczyku. Dopiero z upływem czasu wśród białej sierści szczeniąt zaczynają pojawiać się kolorowe włosy.

Kłopoty ze słuchem
Niestety, z białym umaszczeniem łączy się występowanie głuchoty. To schorzenie o podłożu genetycznym dotyka również dalmatyńczyki i bulteriery. Psy przeznaczone do hodowli powinny mieć przebadany słuch, gdyż głuchota może obejmować tylko jedno ucho, a wtedy nie można jej stwierdzić bez specjalistycznego sprzętu. Poza tym schorzeniem, australijski pies pasterski jest rasą zdrową i odporną.
W Polsce jak dotąd urodził się tylko jeden miot.
Australian cattle dog – I grupa FCI

Kraj pochodzenia: Australia
Wrażenie ogólne: Mocno zbudowany, zwarty, proporcjonalny. Wytrzymały i odporny.
Temperament: Odważny, inteligentny, czujny, o silnym instynkcie stróżowania i obrony.
Głowa: Czaszka szeroka, stop łagodny, choć wyraźnie widoczny. Szczęki mocne, o przylegających wargach. Oczy średniej wielkości, owalne, ciemnobrązowe, dość szeroko osadzone, o nieufnym spojrzeniu. Nos czarny. Uszy stojące, średniej wielkości.
Tułów: Dobrze umięśniony. Stosunek długości do wysokości 10:9.
Ogon: Dość nisko osadzony, stanowi przedłużenie linii grzbietu.
Szata: Krótka, dwuwarstowa: twardy i przylegający włos okrywowy; gęsty podszerstek.
Umaszczenie: Błękitno-dereszowate lub rudo-dereszowate. Psy błękitne zwykle mają podpalane znaczenia. Mogą występować łaty na głowie – odpowiednio: czarne u psów błękitnych i rude u rudo-dereszowatych, preferowane symetryczne rozłożenie łat. Łaty na ciele są dopuszczalne, ale niepożądane.
Rozmiary: psy: 46-51 cm, suki: 43-48 cm.

Chcesz dać głos i ocenić?
Dołącz do naszego stada – zarejestruj się!
Ocena użytkowników

Dodaj komentarz

Zaloguj się do swojego konta lub skomentuj anonimowo. Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *