Kudłacz bez ogona - owczarek staroangielski - Psy.pl - mamy nosa!

Kudłacz bez ogona – owczarek staroangielski

Bobtail to pies wielkiej budowy i równie wielkiej wrażliwości. Trudno przejść obojętnie obok tego sympatycznego kudłacza

Pochodzenie rasy nie jest dokładnie zbadane. Prawdopodobnie zaczęła kształtować się na początku XIX w. w południowo-zachodniej Anglii. W jej tworzeniu znaczący udział mogły mieć bearded collie. Inna teoria mówi, że przodkami bobtaili były kudłate owczarki rosyjskie. Rasa ta ma w sobie także dolewkę krwi molosów, o czym świadczy budowa ciała. Dawne zapiski wspominają o psach poganiaczy, których zadaniem była pomoc w pędzeniu bydła i owiec na targ. Za psy pracujące nie trzeba było płacić podatku, a dla odróżnienia ich od pozostałych obcinano im ogony.
Brak ogona stał się szybko jedną z charakterystycznych cech rasy i znalazł odzwierciedlenie w nazwie – „bobtail”, czyli po angielsku „krótki ogon”. Psia niania W przeciwieństwie do kilku innych ras owczarków, wśród bobtaili praktycznie nie zdarzają się psy naturalnie bezogoniaste. Współcześnie, kiedy coraz więcej krajów wprowadza zakaz kopiowania ogonów, nazwa „bobtail” zaczyna nabierać charakteru zwyczajowego.

Dorosły szczeniak
Owczarek staroangielski jest psem wesołym, o pogodnej naturze i przyjaznym nastawieniu do świata. Wrodzona łagodność sprawia, że doskonale nadaje się na towarzysza dzieci. Z tego względu nadano mu nawet miano „niani”. Jest inteligentny i szybko się uczy. Chętnie wykonuje postawione przed nim zadania, uwielbia zabawę. Dojrzewa późno, nawet w wieku trzech lat może zachowywać się jak szczeniak. Wielu właścicieli bobtaili zapomina, że kiedyś były one psami pracującymi i nie wykorzystuje ich potencjału umysłowego. Na szczęście większość owczarków staroangielskich potrafi dostosować się również do spokojniejszego trybu życia. Dla psa tej rasy najważniejszy jest kontakt z człowiekiem. Absolutnie nie powinno się zostawiać go samemu sobie.

Pies na kosmetyki
Łagodne usposobienie i łatwość wychowania sprawiają, że z psem tej rasy poradzi sobie nawet początkujący właściciel. Należy jednak pamiętać, że rasa ta jest wymagająca pod innymi względami. Jeśli chciałbyś pokazywać swojego bobtaila na wystawach, musisz być przygotowany na pracochłonną i kosztowną pielęgnację. Aby utrzymać włos psa w dobrym stanie, minimum sześć godzin tygodniowo trzeba poświęcić na czesanie (najlepiej po ok. pół godziny dziennie). Szata psów tej rasy bardzo łatwo się filcuje, szczególnie pod wpływem wilgoci. Dlatego też owczarek staroangielski powinien unikać wody. Do pielęgnacji bobtaila potrzebne są kosmetyki, które nie są tanie, a tak duży i kudłaty pies potrzebuje ich dużo. O odpowiednie uformowanie szaty na wystawę najlepiej poprosić doświadczonego hodowcę lub zaprowadzić pupila do dobrego fryzjera. Przygotowanie psa do wystawy zajmuje kilkanaście godzin, na co składa się przede wszystkim żmudne suszenie po kąpieli. Dla właściciela, który nie jest zainteresowany wystawianiem pupila, najlepszym rozwiązaniem jest regularne strzyżenie psa na krótko.

Gorąco mi!
Ze względu na obfitą szatę bobtail niezbyt dobrze znosi upały. W gorące letnie dni nie powinno się wyprowadzać go na zbyt długie spacery. Psy te cieszą się z reguły dobrym zdrowiem. Podobnie jak u wielu innych ras zdarza się wśród bobtaili dysplazja stawów biodrowych oraz choroby oczu o podłożu genetycznym – PRA i zaćma. Rasa ta jest dobrze znana na świecie, nigdzie jednak nie cieszy się zbyt dużą popularnością. W Polsce bobtaile nie należą do psów rzadkich, ale na wystawach pojawiają się pojedyncze egzemplarze.

Za pomoc w realizacji materiału dziękujemy p. Krystynie Rostworowskiej.
OWCZAREK STAROANGIELSKI I gr. FCI – owczarki i psy pasterskie

Kraj pochodzenia: Wielka Brytania
Charakter: wesoły, inteligentny, uczuciowy, łagodny, przywiązany do rodziny
Wielkość: psy min. 55,8 cm, suki nieco mniej, waga 30-50 kg
Szata: bardzo długa i obfita, o dość twardym włosie; włos nie jest ani prosty ani kręcony
Maść: różne odcienie szarego lub niebieskiego, najczęściej z białymi znaczeniami
Długość życia: 12-13 lat Podatność na szkolenie: duża
Aktywność: lubi wysiłek fizyczny i umysłowy, ale dobrze adaptuje się do spokojnego stylu życia
Odporność na choroby: odporny
Koszty utrzymania: karma 150-250 zł miesięcznie; bardzo kosztowna jest pielęgnacja psa wystawowego, ok. 350 zł miesięcznie
Możliwość nabycia szczeniaka: niewiele hodowli, szczeniaka trzeba wcześniej zamówić
Cena psa z rodowodem: 2000-4000 zł

Chcesz dać głos i ocenić?
Dołącz do naszego stada – zarejestruj się!
Ocena użytkowników

Dodaj komentarz

Zaloguj się do swojego konta lub skomentuj anonimowo. Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *