Łowca orientu - kot orientalny - Psy.pl

Łowca orientu – kot orientalny

W miocie kociąt syjamskich zdarzają się osobniki identyczne pod względem budowy, ale o innym umaszczeniu. Nie ma w tym nic dziwnego, kot orientalny jest po prostu jednobarwnym syjamem

Pojęcie jednobarwności nie jest w tym przypadku precyzyjne, ponieważ zwierzęta te występują obecnie w całej gamie barw i odmian. Podobno powstały z połączenia jednolicie umaszczonych kotów europejskich oraz syjamskich. Niektórzy znawcy nie są jednak pewni ich pochodzenia. Nie wiadomo tak naprawdę, czy są one potomkami, czy przodkami syjamów.

Uwielbiają wspinaczkę
Na pewno znane są od stuleci. Stare teksty Thai opisują nie tylko kota z oznaczeniami colourpoint, ale także jedno i dwubarwnego orienta. Koty syjamskie hoduje się od końca XIX w. Co jakiś czas pojawiały się w ich miotach jednokolorowe kocięta czarne i niebieskie. Do lat 20. XX w. angielskie stowarzyszenia hodowców nie uznawały tych nietypowych syjamów. W latach 50. Angielka Pat Turner i Niemka Dagmar Thies podjęły starania o uznanie nowej rasy. FIFe zgodziła się na to dopiero w 1972 r. W Stanach Zjednoczonych orienty zyskały popularność w połowie lat 70.
Koty orientalne krótkowłose kojarzy się z syjamskimi. W tym samym miocie mogą urodzić się kocięta należące zarówno do jednej, jak i drugiej rasy. Hodowcy korzystają z tej możliwości, np. w celu poprawienia koloru oczu. Łącząc żółte oko orienta z niebieskim okiem syjama otrzymujemy barwę pożądaną – żywozieloną.
Koty orientalne krótkowłose, podobnie jak syjamy, posiadają miłą, ujmującą osobowość, są jednak znacznie spokojniejsze od swoich kuzynów i mają mniejszą tendencję do dominowania. Obdarzone dużym temperamentem, są żwawe i ruchliwe, dlatego koniecznie trzeba im zapewnić ruch i zabawę. Ponieważ uwielbiają się wspinać, należy kupić im specjalny słupek okręcony sznurkiem. Orienty nie są z natury niszczycielami, jeśli będą miały sprzęt do gimnastyki, oszczędzą nasze meble.

Przyjazne i towarzyskie
Lata hodowli nie ograniczyły ich instynktów, pozostały doskonałymi łowcami. Chętnie polują na ptaki i drobne zwierzęta, o czym musimy pamiętać, jeśli nasz pupil wychodzi na zewnątrz. Koty orientalne źle znoszą samotność i brak zainteresowania. Są wrażliwe i doskonale wyczuwają atmosferę panującą w rodzinie. Potrzebują bliskiego kontaktu z opiekunem i na każdym kroku okazują mu ogromne przywiązanie. Zazwyczaj wybierają jedną osobę, którą uważają za przewodnika stada. Łatwo nawiązują kontakty i wszystkich gości witają niezwykle przyjaźnie. Źle wychowane i traktowane potrafią sterroryzować domowników. Rodziny z bardzo małymi dziećmi powinny wybrać dla siebie cierpliwszych ulubieńców. Orienty co prawda lubią dzieci, ale nie tolerują niedelikatnego traktowania. Są bardzo towarzyskie i chętnie przebywają w grupie, przestrzegając ustalonej hierarchii. Dobrze współegzystują również z innymi zwierzętami domowymi, w tym z innymi kotami, pod warunkiem, że te ostatnie nie mają dominującego charakteru.

Psie przywiązanie

Kotki wcześnie dojrzewają i są doskonałymi matkami. Podrzutkami opiekują się równie troskliwie jak własnymi dziećmi. Kocięta nie powinny zbyt wcześnie opuszczać rodziców, gdyż może to mieć niekorzystny wpływ na ich psychikę i późniejszy rozwój. Kocury mają silnie rozwinięty instynkt płciowy i rzadko zdarza się, aby dwa samce będące reproduktorami zaakceptowały się. Koty orientalne nie wymagają skomplikowanej pielęgnacji. Ich szatę wystarczy wyczesać raz w tygodniu i przetrzeć miękką szmatką w celu nadania połysku. Nie są wybredne w żywieniu, potrzebują urozmaiconych i właściwie dozowanych posiłków. Wymagają doświadczonych opiekunów, którzy poświęcą im dużo uwagi i nie będą traktować jedynie jak żywą dekorację. Odwdzięczą się wówczas prawdziwie psim przywiązaniem.
Kot orientalny

Wygląd ogólny: Kot średniej wielkości, szczupły i elegancki, o nieco wydłużonej sylwetce, muskularny i sprężysty.
Głowa: Średniej wielkości, proporcjonalna w stosunku do tułowia, klinowata. Klin zaczyna się od nosa i rozszerza stopniowo po obu stronach, aż do uszu. Czaszka wypukła. Nos długi, prosty, prowadzi linię czoła bez załamania. Pysk delikatny.
Oczy: W kształcie migdałów, osadzone nieco skośnie, w przejrzystym zielonym kolorze.
Uszy: Duże, spiczaste, szerokie u nasady, osadzone na przedłużeniu linii klina. Wewnątrz delikatnie porośnięte włosami.
Tułów: Średniej wielkości, szczupły, długi, elegancki i dobrze umięśniony.
Kończyny: Długie, muskularne, tylne nieco dłuższe niż przednie. Stopy małe, owalne.
Ogon: Bardzo długi, cienki u nasady, spiczasto zakończony.
Szata: Krótka i jedwabista, lśniąca, sprężysta i ściśle przylegająca do ciała.
Umaszczenie: Kot orientalny krótkowłosy występuje w następujących odmianach barwnych:
– hebanowej (czarnej)
– hawańskiej (brązowej)
– niebieskiej
– liliowej
– cynamonowej
– płowej
– rudej
– kremowej
– szylkretowej we wszystkich podstawowych kolorach
– tabby (pręgowanej) i srebrzystej tabby w czterech odmianach (marmurkowej, tygrysiej, cętkowanej, z tickingiem – dziczej). Przy obu rodzajach umaszczenia wymagany znak litery M na czole.
– dymnej we wszystkich podstawowych kolorach
FIFe nie uznaje odmiany czysto białej i odmian z domieszką koloru białego.

Chcesz dać głos i ocenić?
Dołącz do naszego stada – zarejestruj się!
Ocena użytkowników

Dodaj komentarz

Zaloguj się do swojego konta lub skomentuj anonimowo. Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *