Myśliwy z kokardką - Yorkshire terrier - Psy.pl - mamy nosa!

Myśliwy z kokardką – Yorkshire terrier

Mały terrier o imponującej szacie i wielkim harcie ducha. Dla właścicieli nie jest zwyczajnym psem - określa ich styl życia

CHARAKTER I USPOSOBIENIE
Mimo wyglądu maskotki york nie jest zabawką ani elementem wyposażenia wnętrza. Zachował wszystkie cechy osobowości teriera i ma takie same potrzeby jak inne psy. Jest żwawy, wesoły i chętny do zabawy, pełen werwy i temperamentu. Bardzo uczuciowy, wrażliwy i przywiązany do opiekuna, potrafi być zazdrosny o jego względy. Wymaga stałego kontaktu z człowiekiem, źle znosi brak zainteresowania i samotność. Najlepiej czuje się, kiedy może uczestniczyć w życiu rodziny i stale towarzyszyć opiekunowi. Prawidłowo wychowany nie sprawia kłopotów i łatwo adaptuje się do różnych warunków. Bardzo czujny, czasem bywa nadmiernie hałaśliwy. Jest dumny, wyniosły, ma duże poczuciu godności i lubi być podziwiany.
York będzie dobrym przyjacielem dla dzieci, trzeba jednak pamiętać, aby maluchy nie brały go na ręce, a wszelkie zabawy powinny odbywać się na ziemi i pod kontrolą dorosłych. W wieku szczenięcym pieski te są bardzo delikatne i nawet upadek z niewielkiej wysokości może zakończyć się poważnym urazem.
Jak każdy terier, york jest odważny, zadziorny i pewny siebie. Jako jedyny nie zdaje sobie sprawy ze swoich małych rozmiarów, wydaje mu się, że w niczym nie ustępuje dużym czworonogom. Szczenięta wymagają socjalizacji, nie należy izolować ich od świata, a na spacerach brać na ręce na widok każdego zbliżającego się psa. Takie zachowania właściciela mogą spowodować, że dorosły terier będzie reagował nerwowo i histerycznie ze strachu przed nieznanymi sytuacjami. York jest towarzyski i chętnie przebywa w grupie psów; co ciekawe, preferuje raczej własną rasę lub większe od siebie zwierzęta. Jest aktywny i sprawny fizycznie, ale nie potrzebuje długich spacerów. Bardzo wygodne jest przyuczenie go do korzystania z kuwety.

POCHODZENIE RASY
Te niewielkie teriery wyhodowano ponad 100 lat temu w angielskim hrabstwie Yorkshire i stąd pochodzi ich nazwa. Powstanie rasy było związane z ówczesną sytuacją ekonomiczną. W XIX w., w czasach rewolucji przemysłowej, do północnej Anglii zaczęli masowo przybywać szkoccy robotnicy w poszukiwaniu pracy. Ubodzy tkacze przywieźli ze sobą niewielkie pieski, których używali do stróżowania, tępienia gryzoni. Utrzymanie psów nie było kosztowne – niewiele jadły, były wszechstronne i chętnie pracowały. Ponieważ polowanie było wówczas przywilejem dobrze urodzonych, nowi przybysze nie mieli szans na dostanie się do tego elitarnego grona. Pozostawało im jedynie kłusownictwo, do którego ich psy idealnie się nadawały. Wypłaszały zwierzynę i chwytały ją, a ich niewielki wzrost sprawiał, że właściciele, bez wzbudzania podejrzeń, mogli wracać do domu z psem w jednej kieszeni, a zdobyczą w drugiej.
Przodkami yorków mogły być clydesdale i paisley terriery (przez niektórych badaczy uważane za jedną rasę), waterside terriery, glasgow terriery, dawne sky terriery i manchester terriery.
Pierwsze yorki nie miały tak imponującej szaty jak dziś. Wspaniały włos zyskały dzięki krzyżowaniu z maltańczykami. Wzbudziły wtedy zainteresowanie wyższych sfer, stały się ulubieńcami dam i ozdobą salonów. Właściwa historia rasy rozpoczyna się od psa o imieniu Huddersfield Ben, który był pierwszym zarejestrowanym yorkshire terrierem. W 1889 r. założono klub i opracowano wzorzec.

UMIEJĘTNOŚCI
Pierwotnie psów tej rasy używano do polowania na gryzonie, głównie na myszy, szczury oraz na króliki. Ponieważ yorki miały opinię lepszych łowców niż koty, młynarze i kupcy zbożowi wykorzystywali je do tępienia szkodników. Po dodaniu krwi maltańczyka stały się typowymi psami do towarzystwa i zaczęły brać udział w pokazach. Dziś są przede wszystkim ulubieńcami rodziny.

SZKOLENIE
Yorki są inteligentne, bystre i spostrzegawcze. W ich żyłach płynie krew myśliwskich przodków, jak wszystkie teriery bywają uparte i niezależne. Jeśli podejmą jakąś decyzję, konsekwentnie ją realizują. Lubią się bawić i popisywać, co można wykorzystać przy nauce podstaw posłuszeństwa. Nie nadają się do typowego szkolenia i wymagają indywidualnego podejścia; odpowiednio zmotywowane uczą się łatwo i chętnie.

ŻYWIENIE
Jako psy miniaturowe, o dużym temperamencie powinny jeść pokarmy wysokoenergetyczne. Mogą dostawać zarówno produkty naturalne, jak i gotowe. Wśród yorków zdarzają się niejadki, dlatego hodowcy często zalecają, aby także dorosłe psy żywić karmą dla szczeniąt (ale tylko wysokiej klasy). Pożywienie wysokobiałkowe gwarantuje, że nawet niewielka ilość pokarmu zaspokoi potrzeby organizmu. Psy ze skłonnością do nadwagi powinny dostawać karmę niskotłuszczową.

PIES DLA JAKIEGO PANA
York to dobry przyjaciel dla każdego. Niewielki wzrost sprawia, że można zabrać go ze sobą praktycznie wszędzie. Ten pies dobrze czuje się w kawalerce i w domu z ogrodem. Może mieszkać w rodzinie, gdzie są małe dzieci pod warunkiem, że nie będzie nadmiernie niepokojony. Nasz pupil będzie wymagał systematycznej pielęgnacji, na pewno nie ominą nas regularne wizyty w salonie psiej urody.

Za pomoc dziękujemy hodowli „Bakarat” Anny Zwolińskiej
Yorkshire terrier III gr. FCI – teriery

Kraj pochodzenia: Wielka Brytania
Pierwotne przeznaczenie: pies do polowania na drobną zwierzynę
Charakter: pies wesoły, przyjacielski, bardzo przywiązany do rodziny; czujny, odważny, niezależny, pewny siebie, z dużym temperamentem; jest dumny i lubi być podziwiany
Wielkość: wzrost około 25 cm; waga od 2 do 3,2 kg
Szata: długa, prosta, cienka i jedwabista, nie może być wełnista; rozdzielona przedziałkiem biegnącym od nosa do końca ogona, pokrywa równomiernie całe ciało i spływa po obu stronach tułowia; najdłuższe włosy są na głowie i tworzą brodę oraz wąsy
Maść: ciemno-stalowo-niebieski płaszcz obejmuje ciało od guza potylicznego po nasadę ogona, nie może być przesiany kolorem płowym lub brązowym; włos na głowie (u podstawy uszu, po bokach głowy, na brodzie, wąsach), na klatce piersiowej, przednich kończynach, wewnętrznej stronie tylnych kończyn, stawach skokowych i spodzie ogona ma intensywną złotą barwę (złoty kolor jest najciemniejszy u nasady włosa, nieco jaśniejszy w środku i najjaśniejszy na końcach)
Osiąganie dojrzałości: 1 rok
Długość życia: 13-17 lat
Linienie: nie linieje, ale wymaga starannej pielęgnacji; kąpiel co dwa tygodnie przy użyciu odpowiednich kosmetyków; psa nie wystawowego można strzyc
Aktywność: średnia, nie wymaga dużo ruchu
Szkolenie: nie jest potrzebne; przebywając w rodzinie psy same uczą się właściwego zachowania
Podatność na szkolenie: jest inteligentny i bystry, ale bywa uparty; nie toleruje ostrego traktowania, najlepiej uczy się poprzez zabawę
Stosunek do dzieci: przyjazny i tolerancyjny
Stosunek do innych psów: wobec współmieszkańców przyjazny; nie toleruje obcych psów poza własną rasą
Odporność na warunki atmosferyczne: nie lubi deszczu i wiatru; w mroźne dni należy zakładać mu ubranko; dobrze znosi wysokie temperatury
Mieszkanie: może mieszkać wszędzie, konieczny kontakt z właścicielem
Przygotowanie do wystaw: jego szata wymaga specjalistycznego przygotowania i odpowiedniej prezentacji; psy uczestniczące w pokazach nie mogą być strzyżone Koszty utrzymania: 50-80 zł miesięcznie
Pierwsze w Polsce: lata 60. XX w.
Możliwość nabycia szczeniaka: nie ma kłopotów z kupnem szczeniaka
Cena psa z rodowodem: 1500-2000 zł

Chcesz dać głos i ocenić?
Dołącz do naszego stada – zarejestruj się!
Ocena użytkowników

Dodaj komentarz

Zaloguj się do swojego konta lub skomentuj anonimowo. Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *