Pies na byka - ca de bou - Psy.pl - mamy nosa!

Pies na byka – ca de bou

Ten niewielki molos, niegdyś pogromca byków, dziś doskonale sprawdza się w roli psa do towarzystwa

Rasa powstała już w średniowieczu. Na Majorkę, wyspę u wybrzeży Hiszpanii, zawijały wówczas angielskie statki. Jedną z rozrywek były walki psów. W tym celu angielscy marynarze przywozili buldogi, a miejscowi pasterze wystawiali swoje Ca de Bestiar – duże psy pastersko-obronne (rasa istnieje do dziś, ale jest mało znana poza Hiszpanią). W końcu miejscowi wpadli na pomysł, aby skrzyżować owe psy z buldogami. Drugą „rozrywką”, obok walk psów, było szczucie psów na byki. Nowa rasa doskonale nadawała się do tej roli – stąd wzięła się jej nazwa „Ca de Bou” – czyli „pies na byka”. W wielbiącej corridę Hiszpanii ceniono je na równi ze słynnymi torreadorami. Organizowano im nawet uroczyste pogrzeby i stawiano nagrobki. Pod koniec XIX wieku w Hiszpanii zakazano walk psów i szczucia psów na byki. Ca de Bou przestały być potrzebne. Na początku XX wieku sprzedano do Puerto Rico ostatniego żyjącego przedstawiciela tej rasy.

Powrót psów z Majorki
W latach 50. grupa pasjonatów z Majorki postanowiła odtworzyć rasę. Skupiono od chłopów psy, które ją przypominały i rozpoczęto hodowlę. Przy jej odtwarzaniu używano także ras wyjściowych: Ca de Bestiar i buldoga angielskiego. Rasa została uznana przez FCI w 1965 r. pod nazwą Perro de Presa Mallorquin (bojowy pies z Majorki). Jednak aż do początku lat 90. nadal była ona mało popularna.

W 1994 r. Renacie Jasińskiej (hodowla Osanna) udało się sprowadzić z Majorki do Polski psa i sukę. Rok później przyjechała druga suka. W 1999 r. psy z hodowli Osanna zostały pierwszymi na świecie interchampionami tej rasy. W 1997 r. zmieniono nazwę rasy na Perro Dogo Mallorquin (pies dog z Majorki) lub Ca de Bou.

Do pracy i do zabawy
„Majorki” na co dzień są spokojne, zrównoważone i przyjazne w stosunku do ludzi. Potrafią być bardzo opiekuńcze wobec dzieci a także zwierząt domowych. Mogą mieszkać w otoczeniu zwierząt małych i dużych – chętnie towarzyszą na przykład w przejażdżkach konnych.

Dobrze znoszą nasz klimat, zarówno mróz, jak i upały. Na co dzień ciche i spokojne, szczekają na intruzów tylko wtedy, kiedy właściciele śpią lub nikogo nie ma w domu. Są bezgranicznie oddane rodzinie i zawsze gotowe do obrony. Uczą się łatwo i chętnie. Są wesołe, skore do zabawy i do pracy. Mogą ciągnąć sanki, lubią tropienie i naukę sztuczek.

Problemem mogą być ich stosunki z obcymi psami. „Majorki” zwykle nie są zaczepne, ale sprowokowane przez innego psa, szczególnie tej samej płci, mogą wdać się w walkę. Należy więc uważać, aby pies tej rasy nie miał złych doświadczeń z innymi czworonogami.

Tylko z pewnego źródła
Psy z Majorki obronę swojego stada i terytorium mają we krwi; nie trzeba ich tego specjalnie uczyć. Dlatego wymagają zrównoważonego i pewnego siebie przewodnika.
Psa tej rasy można polecić jako towarzysza dla średnio aktywnej rodziny. Choć na co dzień spokojny, nie jest typowym kanapowcem. Trzeba zapewnić mu dłuższe spacery czy weekendowe wyprawy. Jak na molosy przystało, psy z Majorki są bardzo zwinne i zdrowe. Zdarza się jednak dysplazja stawów biodrowych, dlatego warto badać pod tym kątem psy przeznaczone do rozrodu. Nigdy nie należy kupować psa tej rasy z niepewnego źródła, gdyż psychika takiego zwierzęcia może bardzo odbiegać od ideału. W Polsce jest już prawdopodobnie około 300 psów z Majorki.

Za pomoc dziękujemy Grażynie Wójcikowskiej i Renacie Jasińskiej

Poznajmy się: Pies z Majorki II gr. FCI (sznaucery, pinczery, molosy i szwajcarskie psy górskie)

Kraj pochodzenia: Hiszpania
Charakter: z natury spokojny i pewny siebie, wierny i oddany swemu panu, doskonały stróż i obrońca; na co dzień łagodny wobec obcych, w obliczu zagrożenia jest odważny, szybki i nieustępliwy; bywa agresywny wobec innych psów
Wielkość: psy: 55-58 cm, suki: 52-55 cm
Waga: wg. wzorca psy: 35-38 kg, suki: 30-34 kg (w praktyce waga bywa większa)
Szata: krótka i szorstka w dotyku
Maść: pręgowana, płowa lub czarna; dopuszczalne białe znaczenia na łapach, piersi i pysku oraz czarna maska
Długość życia: 10 lat
Podatność na szkolenie: duża
Aktywność: lubi ruch, ale w domu jest spokojny
Koszty utrzymania: 100-150 zł miesięcznie
Odporność/podatność na choroby: odporny; zdarzają się przypadki dysplazji biodrowej
Możliwość nabycia szczeniaka: w Polsce jest mało hodowli, szczenię trzeba wcześniej zamówić
Cena psa z rodowodem: 1500-2500 zł

Chcesz dać głos i ocenić?
Dołącz do naszego stada – zarejestruj się!
Ocena użytkowników

Dodaj komentarz

Zaloguj się do swojego konta lub skomentuj anonimowo. Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *