Pies na przepiórki – płochacz niemiecki

Płochacz niemiecki, zwany też spanielem niemieckim, to pies wesoły i łagodny, co czyni z niego miłego kompana. Przede wszystkim jednak to pies myśliwski

Płochacze były najczęściej używane do polowania na przepiórki i kuropatwy (niemiecka nazwa „wachtelhund” oznacza właśnie psa na przepiórki). Psy te doskonale sprawdzają się również w łowach na innego typu zwierzynę, np. jako dzikarze.

Płoszący sokoły
Praprzodek płochacza znany był w Europie już we wczesnym średniowieczu, o czym świadczą dawne dokumenty i malowidła. Jego pochodzenie owiane jest jednak tajemnicą. Jedna z teorii głosi, że wszystkie psy w typie spaniela i setera (które zresztą rozdzielono dopiero niedawno) mają swoją kolebkę na Półwyspie Pirenejskim, podobnie zresztą jak grupa ras owczarków w typie collie. Samo słowo „spaniel” pochodzi prawdopodobnie od nazwy Hiszpania (Espana) lub przymiotnika „hiszpański” (espanol). Psy w typie spaniela były popularne na terenie Francji, na Wyspach Brytyjskich, a zwłaszcza w dawnych Niemczech i Niderlandach, gdzie początkowo nazywano je „ptasznikami”, gdyż towarzyszyły sokolnikom. Ich zadaniem było wyszukanie i wypłoszenie zwierzyny dla sokoła. Na bazie tych psów stworzono współczesne rasy spanieli i wyżłów długowłosych.

Myśliwi dla myśliwych
Nazwa „wachtelhund” pojawia się na początku XVII w. Wraz z wprowadzeniem broni palnej psy te zaczęły powoli wymierać, gdyż myśliwi preferowali psy legawe (wyżły). Planową hodowlę płochacza niemieckiego rozpoczął w II poł. XIX w. Friedrich Roberth. Niemiecki Klub Wachtelhunda powstał w 1903 r., a w 1908 r. rasa została oficjalnie uznana. Mimo to płochaczom nadal groziło wyginięcie, ale przetrwały dzięki staraniom Rudolfa Friessa.
Dziś płochacze znalazły swoich wiernych miłośników wśród myśliwych, którzy niechętnie sprzedają je nie-myśliwym. Może dlatego rasa, choć nie należy do bardzo rzadkich, jest raczej słabo znana.

Potrzeba aktywności
Wachtelhund, podobnie jak inne spaniele, jest psem wesołym i chętnym do pracy. Bardzo łagodny w stosunku do ludzi i psów, potrafi być jednak zajadły podczas polowania. Łagodność i łatwość szkolenia powodują, że można go polecić nawet początkującym właścicielom. Łatwo przystosuje się do życia w mieście pod warunkiem, że zapewnimy mu długie spacery (szczególnie sprawdza się podczas rowerowych wypraw). Jeśli jednak nie zaspokoimy jego potrzeby aktywności, może być niesforny. Mimo, iż jest przede wszystkim psem pracującym, warto zwrócić na niego uwagę , jeśli poszukujemy miłego, niekłopotliwego w utrzymaniu, lecz aktywnego przyjaciela.

Za pomoc w realizacji materiału dziękujemy państwu Januszowi Szczepańskiemu i Krystynie Wyżnikiewicz
Wachtelhund – Płochacz niemiecki (VIII gr. FCI, aportery, płochacze i psy dowodne)

Kraj pochodzenia: Niemcy
Charakter: żywiołowy, pełen pasji, doskonały pies myśliwski, bardzo łagodny w stosunku do ludzi i innych psów
Wielkość: psy: 48-54 cm, suki: 45-52 cm, waga: 18-25 kg
Szata: gładka, przylegająca, falista, miejscami bywa kręcona, z grubym podszerstkiem; włos jest dłuższy na uszach, szyi, brzuchu; na łapach i ogonie tworzy pióro
Maść: brązowa (wątrobiana), jednolita lub brązowa (wątrobiana), dereszowata (przesiana białym włosem); mogą występować podpalane znaczenia
Długość życia: 14 lat
Podatność na szkolenie: duża
Aktywność: duża, ale może przystosować się do spokojniejszego trybu życia
Odporność na choroby: bardzo odporny
Koszty utrzymania: 60-90 zł miesięcznie
Możliwość nabycia szczeniaka: w Polsce rodzą się 3-4 mioty rocznie, dlatego na szczeniaka trzeba czasem poczekać
Cena psa z rodowodem: 1000 – 1500 zł

Chcesz dać głos i ocenić?
Dołącz do naszego stada – zarejestruj się!
Ocena użytkowników

Dodaj komentarz

Zaloguj się do swojego konta lub skomentuj anonimowo. Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *