Pies o kociej naturze - thai ridgeback - Psy.pl

Pies o kociej naturze – thai ridgeback

Tajski ridgeback to, obok bardziej znanego ridgebacka rodezyjskiego, jedyna zarejestrowana w FCI rasa z pręgą na grzbiecie z odwrotnie układającej się sierści

Między tymi dwoma rasami występuje jednak wiele różnic. Znacznie mniejszy tajski ridgeback jest, zarówno pod względem wyglądu, jak i psychiki, typowym psem pierwotnym. Rodezjan natomiast powstał przez krzyżowanie ras europejskich z posiadającymi pręgę psami afrykańskimi, które mogły być zresztą potomkami psów azjatyckich.

„Dzwonek alarmowy”
Nie można dokładnie określić kiedy rasa powstała. Wiadomo, że psy w tym typie były znane we wschodniej Azji od wieków. Opis ridgebacka znajdujemy m.in. w XVII-wiecznym tajskim dokumencie. Psy z pręgą występowały w Tajlandii (uważanej za kolebkę rasy), Wietnamie, Kambodży i Indonezji.
Te azjatyckie psy mogą mieć pręgę o bardzo zróżnicowanym kształcie i wielkości. Bywa, że cały grzbiet pokryty jest sierścią rosnącą w odwrotnym kierunku. Różna bywa też liczba „koron” (specyficznie ułożony włos na granicy pręgi). Jednak we współczesnym wzorcu uznaje się osiem podstawowych kształtów pręgi.
Tajski ridgeback, ze względu na silny instynkt pogoni za zwierzyną, wykorzystywany był przede wszystkim jako pies myśliwski, a także jako stróż. Jest czujny, ale nie agresywny. Doskonale spełnia rolę „dzwonka alarmowego”. Podstawową cechą jego charakteru, typową dla psów pierwotnych, jest jego niezależność. Mówi się o nim, że ma kocią naturę. Z drugiej strony bardzo mocno przywiązuje się do swojej ludzkiej rodziny. Nie należy jednak do psów jednego właściciela, jest lojalny wobec wszystkich członków domowego stada.

Twardy i wrażliwy
Tajski ridgeback jest bardzo zwinny i skoczny. Uwielbia ruch, ale dostosuje się również do mniej aktywnego stylu życia pod warunkiem, że zapewnimy mu regularne, długie spacery. W domu zachowuje się spokojnie. Doskonale nadaje się na towarzysza rowerzysty lub osoby uprawiającej jogging. Bardzo dobrze sprawdza się w agility.
Jest psem twardym a zarazem wrażliwym. Ostre traktowanie i tradycyjnie pojmowana tresura fatalnie działają na jego psychikę. Wówczas całkowicie zamyka się w sobie i traci kontakt z człowiekiem. Każdy właściciel powinien pogodzić się z faktem, że jego pies nigdy nie będzie tak posłuszny jak np. owczarek niemiecki. Ridgebacków z reguły nie spuszcza się ze smyczy, gdyż lubią wybierać się na dłuższe wycieczki.

Suczki delikatniejsze
Istnieje bardzo wyraźna różnica pomiędzy psem a suką, zarówno w eksterierze, jak i wyglądzie. Pies jest znacznie większy i bardziej niezależny. Suczki z kolei są dużo delikatniejsze, uwielbiają się przytulać i wchodzić na kolana. Tajskie ridgebacki znane są ponadto ze swojego zamiłowania do spania, zwłaszcza w ciepłym łóżku właściciela. Ze względu na bardzo krótki włos, jak i potrzebę bliskości człowieka, rasa absolutnie nie nadaje się do kojcowego trybu życia.
Psy te cieszą się na ogół bardzo dobrym zdrowiem, choć czasem zapadają na chorobę o podłożu genetycznym, zwaną dermoid sinus. Może ona prowadzić do poważnych infekcji, a nawet śmierci psa.
W Polsce żyją obecnie dwie młode suczki tej rzadkiej rasy, pochodzące z doskonałej niemieckiej hodowli Taptim Siam.
Tajski ridgeback, 5. grupa FCI

Kraj pochodzenia: Tajlandia
Data uznania przez FCI: 1993 r.
Wrażenie ogólne: Pies średniej wielkości, krótkowłosy, z pręgą odwrotnie rosnącej sierści na grzbiecie. Budowa wskazuje na doskonałą sprawność fizyczną.
Temperament: Nieustraszony, aktywny, właścicielom okazuje czułość i przywiązanie.
Głowa: Stosunek długości kufy do mózgoczaszki jak 2:3. Czaszka płaska, stop umiarkowany, o łagodnym nachyleniu. Kufa w kształcie klina, o prostym grzbiecie. Wargi przylegające. Język czarno znaczony. Zgryz nożycowy. Oczy średniej wielkości, w kształcie migdała. Kolor oczu ciemnobrązowy, u osobników błękitnych i srebrnych może być bursztynowy. Uszy osadzone wysoko, ale dość szeroko, stojące.
Tułów: Stosunek długości do wysokości 11:10. Grzbiet mocny. Brzuch nieco podkasany.
Kończyny: Przednie proste, tylne dobrze umięśnione.
Ogon: Noszony wysoko. Prosty lub szablasto wygięty.
Szata: Włos krótki, twardy i gładki. Występuje pręga na grzbiecie utworzona z sierści rosnącej w przeciwnym kierunku. Początek pręgi nieco za kłębem, koniec (maksymalnie) na wysokości bioder. Pręga może mieć różną długość i kształt.
Umaszczenie: Rude z czarną maską lub bez, czarne, błękitne, srebrne.
Wymiary: psy: 56-61 cm, suki: 51-56 cm. Tolerancja ok. +/- 1,5 cm.

Chcesz dać głos i ocenić?
Dołącz do naszego stada – zarejestruj się!
Ocena użytkowników

Dodaj komentarz

Zaloguj się do swojego konta lub skomentuj anonimowo. Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *