Pies z głową wydry - border terrier - Psy.pl
border terrier

Pies z głową wydry – border terrier

Niepozorny piesek o mordce wydry zdobywa serca milośników naturalnym wygądem i miłym charakterem. Od czasu do czasu przypomni jednak o tym, że jest terrierem z krwi i kości!

Border terrier pochodzi z pogranicza angielsko-szkockiego. Stąd też wzięła się jego nazwa: „border” po angielsku oznacza granicę. Na tym terenie wyhodowano kilka ras użytkowych terierów. Uważa się, że border terrier, bedlington terrier i Dandie Dinmont terrier miały wspólnego przodka. Pracujące teriery polowały na lisy, wydry i tępiły gryzonie.
Już na XVIII-wiecznych obrazach przedstawiających sceny myśliwskie widać psy w typie border terriera. Towarzyszyły one konnym myśliwym polującym ze sforami gończych. Były też trzymane przez pasterzy, farmerów i kłusowników. Jako odrębną rasę zaczęto pokazywać je na wystawach rolniczych pod koniec XIX w. Brytyjski Kennel Club oficjalnie uznał rasę w 1920 r.

Zwyczajny niezwyczajny
Podczas gdy większość ras zmieniła swój wygląd, gdy zaczęły być hodowane pod kątem wystaw, border terier pozostał niezmieniony. Hodowcom i miłośnikom rasy od początku bardzo zależało, aby utrzymać pierwotny typ, zdrowie i psychikę psa pracującego. Border może wydawać się mało efektowny, ale podoba się właśnie ze względu na swój naturalny wygląd, jest ponadto zdrowy i odporny. Rzadko trapią go choroby o podłożu genetycznym. Mimo, że „zwyczajny”, border ma jednak swoje charakterystyczne cechy. Nie sposób pomylić go z jakąkolwiek inną rasą. Największym wyróżnikiem jest głowa z krótkimi, sterczącymi włosami, przypominająca kształtem głowę wydry. Naturalnego wyglądu dopełnia ogon, którego u rasy tej nigdy się nie przycina.

Uczuciowy przyjaciel
Border terrier jest wytrzymały, odporny na warunki atmosferyczne, wytrwały i aktywny. Ponieważ został wyhodowany do pracy w grupie, nie jest agresywny ani zadziorny w stosunku do innych psów. Tym różni się od niektórych terierów pracujących kiedyś pojedynczo. Nie można jednak zapominać, że jest terierem i choć zwykle nie zaczepia jako pierwszy, nie da sobie jednak w kaszę dmuchać. Dlatego nie poleca się raczej trzymania w domu dwóch samców tej rasy. W stosunku do ludzi border jest łagodny i uczuciowy. Potrzebuje bliskiego kontaktu z człowiekiem. Jest bystry, dobrze się uczy i chętnie współpracuje z człowiekiem, choć bywa uparty. W przeciwieństwie do innych terierów nie sprawia kłopotów w szkoleniu. Nadaje się na pierwszego psa dla początkującego właściciela pod warunkiem, że człowiek ten zrozumie pewne cechy psychiki teriera. Bordery bardzo dobrze dogadują się ze starszymi dziećmi, które wiedzą jak postępować z psami. Inną ich zaletą jest to, że nie są szczekliwe, choć sygnalizują obecność obcych.

Sportowiec doskonały
Border jest energiczny, bardzo lubi ruch. Jeśli jednak będzie miał możliwość wybiegania się przystosuje się nawet do życia w bloku. Świetną zabawą dla bordera jest gonienie za piłeczką a także szukanie ukrytej zabawki czy smakołyków. BT są doskonałymi sportowcami. Bardzo dobrze sprawdzają się w agility i flyballu, mogą także brać udział w konkursach norowców i coursingach. Ponieważ psy te mają zwykle bardzo dobry apetyt, trzeba uważać żeby się nie zatuczyły.

Dwa polskie mioty
Szata tego teriera nie wymaga skomplikowanej pielęgnacji, jedynie ręcznego trymowania dwa-trzy razy w roku. Border linieje umiarkowanie, a ilość wypadającego włosa można ograniczyć właśnie przez trymowanie.
Border teriery najbardziej popularne są w swojej ojczyźnie, a także w Skandynawii i Niemczech. Do Polski pierwsza suczka tej rasy przyjechała z Czech w 2000 r. Jak dotąd przyszły u nas na świat dwa mioty border terrierów. Obecnie w Polsce mieszka ich kilkanaście.
Border terrier (III gr. FCI – teriery)

Kraj pochodzenia: Wielka Brytania
Charakter: Aktywny, o cechach pracującego teriera
Waga: Psy 6-7 kg, suki 5-6,5 kg
Szata: Szorstka, gęsta, dość krótka, z podszerstkiem
Maść: Ruda, pszeniczna, grizzly (mieszanka włosów czarno-rudych) z podpalaniem, błękitna z podpalaniem
Długość życia: 15 lat
Podatność na szkolenie: Duża, ale bywa uparty
Aktywność: Potrzebuje dużo ruchu, ale może wybiegać się za piłką.
Koszty utrzymania: 50-60 zł/miesiąc
Odporność/podatność na choroby: Bardzo zdrowy i odporny

Chcesz dać głos i ocenić?
Dołącz do naszego stada – zarejestruj się!
Ocena użytkowników

Dodaj komentarz

Zaloguj się do swojego konta lub skomentuj anonimowo. Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *