Pracowity elegant

Zdaniem niektórych kynologów, współczesny wygląd collie długowłosego uzyskano dzięki krzyżowaniu z seterem irlandzkim i szkockim oraz chartem rosyjskim borzojem

POCHODZENIE RASY
Przodkowie owczarka szkockiego collie to prawdopodobnie starożytne psy pasterskie, które dotarły na Wyspy Brytyjskie z Rzymianami. Ponieważ były one słabo przystosowane do tamtejszego klimatu, szkoccy pasterze kojarzyli je z przywiezionymi nieco później większymi czworonogami, o mocnej budowie i krótkiej nieprzemakalnej szacie. Z czasem wprowadzono także domieszkę krwi psów z Afryki Północnej, dzięki czemu wyhodowano zwierzęta spokojniejsze, bardziej podatne na szkolenie. Słowo "collie" może pochodzić od anglosaksońskiego "col" – czarny i odnosić się do pierwotnego koloru sierści tych czworonogów, albo od słowa "colley" oznaczającego owcę o czarnej maści.

Pierwsze przekazy na temat tych owczarków pochodzą z XVI w. Swój ówczesny wizerunek psy zawdzięczały w znacznej mierze pasterzom, którzy przyczynili się do ustalenia nie tylko eksterieru, ale także cech psychicznych. Owczarek szkocki collie występuje w dwóch odmianach: popularnej długowłosej (rough collie) i mniej znanej krótkowłosej (smooth collie). Zdaniem niektórych kynologów, współczesny wygląd collie długowłosego uzyskano dzięki krzyżowaniu z seterem irlandzkim i szkockim oraz chartem rosyjskim borzojem. Natomiast krótkowłosa odmiana wywodzi się od czworonogów z dłuższą szatą i powstała prawdopodobnie dzięki selekcji. Wielką miłośniczką rasy była królowa Wiktoria, która w swojej psiarni miała zarówno długo-, jak i krótkowłose psy.

Owczarki szkockie collie pokazano po raz pierwszy na wystawie w Birmingham w 1860 r. 10 lat później na wystawie w Crystal Palace krótkowłose psy wystąpiły już w oddzielnej klasie. W 1871 r. pojawił się długowłosy pies Old Cockie, o niespotykanym wcześniej śniadym umaszczeniu, a w 1873 r. urodził się Scot, pierwszy collie marmurkowy (blue-merle). Wielkim sukcesem odmiany krótkowłosej było zdobycie tytułu najlepszego collie przez BABETTE of Moreton na wystawie klubowej w 1902 r.; wyczyn ten powtórzył cztery lata później pies Ormskirk VENICE.

CHARAKTER I USPOSOBIENIE
Owczarki długowłose i krótkowłose mają taką samą budowę ciała, różnią się jedynie rodzajem szaty. Mają także podobny charakter, chociaż collie krótkowłose są na ogół silniejsze psychicznie i bardziej pewne siebie. Z uwagi na mniej efektowny wygląd były bowiem częściej wybierane do pracy, podczas gdy ich długowłosi kuzyni stali się bywalcami wystaw i psami do towarzystwa. Collie są spokojne, wrażliwe, o umiarkowanym temperamencie. Wierne, łagodne i oddane rodzinie, najchętniej przebywają w pobliżu swojego pana. Lubią dzieci i obchodzą się z nimi delikatnie. Na ogół odważne i pewne siebie, są powściągliwe wobec obcych, co czyni z nich dobrych stróżów. Poprawnie układają się ich stosunki z psami i innymi zwierzętami. Choć są dosyć aktywne i lubią przestrzeń, przystosują się do życia w mieście, jeśli tylko będą miały jakieś zajęcie i codzienną porcję ruchu.

UMIEJĘTNOŚCI
Pierwotnym zadaniem collie była praca przy zaganianiu owiec. Gdy zmalało zapotrzebowanie na psy pasterskie, znalazły zatrudnienie w innych dziedzinach. W czasie I wojny światowej były np. wykorzystywane w armii angielskiej jako psy łącznikowe. Chociaż obecnie to przede wszystkim towarzysze rodziny, sprawdzą się także w roli przewodników niewidomych, pomocników osób niepełnosprawnych i w dogoterapii, dobrze poradzą sobie też jako psy lawinowe. Nadają się do uprawiania psich sportów (np. agility, obedience), mogą brać udział w zawodach PT (psów towarzyszących). Podołają nawet szkoleniu obronnemu (IPO) pod warunkiem, że będzie ono miało sportowy charakter (z racji silniejszego charakteru lepiej sprawdzą się tu osobniki krótkowłose).

SZKOLENIE
Collie wyróżniają się dużą inteligencją i podatnością na szkolenie. Mają dobrą pamięć, komendy przyswajają trwale, nie są jednak ślepo posłuszne. Nie lubią monotonnych ćwiczeń i ostrego traktowania. Chętnie współpracują z właścicielem, jeśli ten postępuje z nim delikatnie, lecz stanowczo. Szczenięta wymagają socjalizacji z ludźmi i psami, muszą być też przyzwyczajane do różnych sytuacji. Pozostawione samym sobie i izolowane od świata mogą wyrosnąć na tchórzliwe osobniki.

ZDROWIE
Owczarki szkockie mogą być obciążone dysplazją stawów biodrowych. Zdarzają się również schorzenia genetyczne oczu: anomalia oka collie (tzw. CEA), polegająca na niedorozwoju naczyniówki i PRA, czyli postępujący zanik siatkówki. Collie wykazują także nadwrażliwość na leki, np. ivomec (jest dla nich śmiertelnym zagrożeniem), niektóre antybiotyki oraz narkozę. Należy również systematycznie kontrolować zęby i usuwać odkładający się kamień.

ŻYWIENIE
Nie są wybredne. Mogą dostawać zarówno pokarmy naturalne, uzupełnione preparatami wapniowo-witaminowymi, jak i gotowe karmy. Dzienną porcję najlepiej podzielić na dwa posiłki.

DLA JAKIEGO PANA
Odpowiednim właścicielem dla owczarka szkockiego jest spokojna, zrównoważona osoba, lubiąca pracę z czworonogiem i prowadząca aktywny tryb życia. Pies tej rasy doskonale sprawdzi się również w rodzinach z dziećmi.

Za pomoc dziękujemy hodowlom Vangeldis Ewy Peretjatkowicz i Ko-To-Ra Lucyny Zboralskiej

Owczarek szkocki collie I gr. FCI – owczarki i psy pasterskie (z wyjątkiem szwajcarskich psów do bydła)

Kraj pochodzenia: Wielka Brytania Pierwotne przeznaczenie: pies pasterski
Charakter: pies o umiarkowanym temperamencie, spokojny, łagodny i oddany rodzinie, powściągliwy wobec obcych, dobry stróż; odmiana krótkowłosa jest silniejsza psychicznie
Wielkość: wysokość psów 56-61 cm w kłębie, suk 51-56 cm w kłębie
Szata: występuje w dwóch odmianach: długowłosa – włos okrywowy prosty i twardy, podszerstek miękki i bardzo gęsty; obfita grzywa i kryza na szyi, na przednich kończynach frędzle, na tylnych obfite portki i mocno owłosiony ogon; odmiana krótkowłosa – włos krótki i przylegający, dosyć szorstki w dotyku, podszerstek bardzo gęsty
Maść: śniada w odcieniach od złotego do mahoniowego, tricolor – czarna z intensywnym podpalaniem na kończynach i głowie oraz marmurkowa, czyli blue-merle (kolor jasnopopielaty nakrapiany czernią); we wszystkich rodzajach umaszczenia występują białe, tzw. irlandzkie znaczenia na kołnierzu, kończynach, końcu ogona, głowie i grzbiecie nosa
Osiąganie dojrzałości: 2 lata
Długość życia: 12-14 lat
Linienie: obfite, raz w roku
Aktywność: średnia; wymaga częstych spacerów, ale intensywne treningi nie są konieczne
Szkolenie: wskazane podstawy posłuszeństwa, można szkolić użytkowo i do celów sportowych
Podatność na szkolenie: bardzo duża; pies inteligentny, chętnie się uczy, jeśli postępuje się z nim łagodnie i konsekwentnie Stosunek do dzieci: na ogół przyjazny
Stosunek do innych psów: tolerancyjny, nie prowokuje awantur
Odporność na warunki atmosferyczne: odporny
Mieszkanie: może mieszkać zarówno w bloku, jak i w domu z ogrodem, ale nie nadaje się do kojca – potrzebuje bliskiego kontaktu z człowiekiem
Przygotowanie do wystaw: wymaga dokładnego wyczesania sierści (w razie potrzeby także kąpieli) i wyrównania włosów na łapach i przy uszach Koszty utrzymania: 150-200 zł miesięcznie
Pierwsze w Polsce: lata 30. XX w. Możliwość nabycia szczeniaka: na ogół nie ma problemów z kupnem, ale w stosunku do lat ubiegłych rodzi się nieco mniej miotów, szczeniaka lepiej wcześniej zamówić
Cena psa z rodowodem: odmiana długowłosa – 1000-2000 zł; krótkowłosa – 1500-2000 zł

Chcesz dać głos i ocenić?
Dołącz do naszego stada – zarejestruj się!
Ocena użytkowników

Dodaj komentarz

Zaloguj się do swojego konta lub skomentuj anonimowo. Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *