Ryś, a kot

Pędzelki na uszach i wspaniała szata to cechy maine coona - największego z domowych kotów

Historia tej rasy nie jest dokładnie znana, wiadomo jedynie, że powstała bez ingerencji człowieka. O jej pochodzeniu krąży wiele mitów. Długo sądzono nawet, że maine coon jest wynikiem skrzyżowania domowego kota z szopem-praczem; teoria ta została jednak szybko obalona przez genetyków. Najbardziej znana jest historia o Marii Antoninie. Królowa planując ucieczkę do Ameryki w czasie Rewolucji Francuskiej, wysłała tam najpierw swoje angory, które łącząc się z miejscową populacją zapoczątkowały ponoć tę rasę.

Przytaczana jest również opowieść o Leifie Ericssonie, który miał odkryć Amerykę na setki lat przed Kolumbem. W wyprawie towarzyszyły mu podobno norweskie koty leśne, z których jeden zawieruszył się po zejściu na ląd. Są to jednak tylko legendy.

Najbardziej prawdopodobne wydają się hipotezy, że przodkami maine coonów były długowłose koty z Europy lub Azji, które w XVIII w. dotarły na statkach handlowych do Ameryki albo koty angorskie przywiezione kilkaset lat wcześniej przez marynarzy z Nowej Anglii. Z czasem ich dziko żyjący potomkowie zyskali sławę doskonałych łowców gryzoni. Stali się cenionymi mieszkańcami farm i pasażerami statków handlowych.

Kot-pracz
Po raz pierwszy maine coona pokazano na wystawie w Nowym Jorku w 1860 r. Rasę oficjalnie uznano w USA w 1976 r., a w Europie w 1983 r. Jej nazwa nawiązuje do amerykańskiego stanu Maine, gdzie po raz pierwszy zainteresowano się hodowlą tych kotów. "Coon" pochodzi natomiast od "raccoon" – słowa oznaczającego szopa-pracza; pierwsze koty miały bowiem podobne umaszczenie i równie puszyste ogony.

Maine coon ma zrównoważony, przyjazny charakter i wesołą naturę. Jest bardzo towarzyski, lubi być w centrum zainteresowania i szybko nawiązuje kontakty. Nie przywiązuje się do miejsca, ale do człowieka, dlatego łatwo adaptuje się do nowych warunków i czuje dobrze wszędzie tam, gdzie jest jego opiekun.
Tolerancyjny i wyrozumiały, będzie dobrym przyjacielem dla nieco starszych dzieci. Jest inteligentny, można nauczyć go wielu sztuczek.

Świergolący mruczek
Dobrze czuje się w grupie kotów i przestrzega ustalonej hierarchii. Zaakceptuje także psa, choć z uwagi na silny charakter to on z pewnością będzie dominował. Przystosuje się do stałego przebywania w mieszkaniu, ale chętnie skorzysta z zabezpieczonego siatką balkonu. Polubi także wyjazdy do lasu, zwłaszcza że szybko nauczy się chodzenia na smyczy.

Jest cichym kotem, wydaje charakterystyczne dźwięki przypominające świergolenie. Pielęgnacja kota tej rasy jest łatwa. Wystarczy wyczesać go raz na kilka dni, jedynie w okresach linienia – częściej. Maine coon nie jest za to tani w utrzymaniu. Długo się rozwija (do 3-4 lat) i potrzebuje odpowiedniego żywienia, którego podstawą powinno być mięso i gotowane ryby. Dietę można uzupełnić pokarmami gotowymi – jedzeniem w puszkach i suchą karmą.

Za pomoc dziękujemy hodowli Aspenville*PL Ewy Rykowskiej

Maine coon II kategoria – koty półdługowłose

Charakter: kot inteligentny, zrównoważony, o wesołym usposobieniu i silnym charakterze, bardzo przywiązany do opiekuna; dobry przyjaciel dla starszych dzieci; zaakceptuje inne koty lub psy, zwykle dominuje w grupie
Wygląd ogólny: kot duży, o silnej budowie, mocnym umięśnieniu i wydłużonej sylwetce, elegancki w ruchu; pełny rozwój fizyczny osiąga w wieku 3-4 lat, kocury są zdecydowanie większe od kotek; waży od 4 do 10 kg
Głowa: średniej wielkości, klinowata, raczej kanciasta, kości policzkowe wydatne, broda mocna, tworzy pionową linię z nosem i górną wargą, nos długi, z wyraźnym przełomem; oczy duże, lekko owalne, nieco skośnie osadzone, o charakterystycznym tzw. sowim spojrzeniu, kolor zielony, złoty lub miedziany, u kotów białych dopuszcza się oczy niebieskie albo różnokolorowe; uszy duże, wysoko osadzone, szerokie u nasady, zakończone charakterystycznymi dla rasy długimi rysimi pędzelkami
Tułów: długi, masywny, proporcjonalny, z szeroka klatką piersiową, kończyny średniej długości, mocne, stopy duże, okrągłe; ogon długi, bogato owłosiony
Szata: gęsta i obfita, luźno opadająca, jedwabista; włos okrywowy gruby i gładki, podszerstek miękki i delikatny; sierść krótka na głowie, barkach i nogach, dłuższa na tułowiu, na szyi tworzy obfitą kryzę, na udach portki i pióropusz na ogonie
Maść: dopuszczalne są wszystkie rodzaje umaszczenia z wyjątkiem colourpoint (z oznaczeniami typu syjamskiego), czekoladowego, cynamonowego, płowego i liliowego; dozwolona jest każda ilość koloru białego; najbardziej popularne jest umaszczenie pręgowane (tygrysie, klasyczne i cętkowane)
Długość życia: 10-13 lat
Przygotowanie do wystawy: potrzebna kąpiel, przed samą oceną stosuje się kosmetyki zwiększające objętość sierści i antystatyczne; konieczne obcięcie pazurów, wyczyszczenie uszu, zębów i przemycie oczu
Pierwsze w Polsce: od 1994 r.
Cena kota z rodowodem: 1500-4000 zł

Chcesz dać głos i ocenić?
Dołącz do naszego stada – zarejestruj się!
Ocena użytkowników

Dodaj komentarz

Zaloguj się do swojego konta lub skomentuj anonimowo. Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *