Serce dla Zwierząt - Psy.pl - mamy nosa!

Serce dla Zwierząt

Piąta edycja plebiscytu miesięcznika "Mój Pies"

Terier irlandzki to pies średniej wielkości – większy od foksteriera, mniejszy od airedale terriera – o dosyć szczupłej budowie. Na temat pochodzenia tej rasy istnieje wiele teorii. Na pewno wiadomo jedno: teriery żyły na Zielonej Wyspie od stuleci. Występowały w różnych umaszczeniach i rozmiarach. Pełniły wiele ról: stróżowały, polowały na gryzonie i były towarzyszami codziennego życia. Znajdowały się w rękach ludzi z różnych warstw społecznych. Jeden z dawnych opisów teriera irlandzkiego charakteryzuje go tak: „strażnik biedaka, przyjaciel farmera i ulubieniec dżentelmena”.
Gdy w XIX w. rozpoczęła się hodowla ras i selekcja pod kątem wystaw, rozgorzały spory na temat właściwego umaszczenia i rozmiaru tego psa. Początkowo wystawiano irlandy w dwóch klasach wagowych. Pod koniec XIX w. umaszczenia inne niż rude zostały wyeliminowane.
Po raz pierwszy teriery irlandzkie wystawiono w 1875 r. w Glasgow, ale dopiero w 1879 r. powstał w Dublinie pierwszy klub rasy. W latach 80. XIX w. terier irlandzki zajął czwartą lokatę w rankingu popularności ras w Wielkiej Brytanii. Szybko zdobył też popularność w Ameryce Północnej, gdzie moda utrzymała się do końca lat 20. XX w. Dziś sporo jest tych psów także w Czechach i na Słowacji, w Niemczech i Skandynawii – ale nigdzie nie są rozchwytywane.
Brytyjski klub teriera irlandzkiego w 1889 r. wprowadził zakaz pokazywania psów z ciętymi uszami – urodzonych w tym roku i później – na swoich wystawach. Niedługo potem zakazano kopiowania na całych
Wyspach Brytyjskich.

Pies w ruchu
Oprócz budowy irlanda cechuje typowy dla teriera temperament. Uwielbia intensywny ruch i sport, dlatego trzeba mu zapewnić regularne spacery i zajęcie. Doskonale nadaje się na towarzysza joggingu, rowerowych i konnych wypraw. Znudzony przekopie ogródek, bo bardzo to lubi. Jeśli zagwarantuje mu się regularną możliwość wydatkowania energii, w domu jest spokojny i może mieszkać w mieście.
Bywa dominujący w stosunku do innych psów tej samej płci, choć jeśli jest ułożony, zwykle sam nie prowokuje bójek. Źle prowadzony może być jednak zaczepny i agresywny.
Cechuje go silny instynkt łowiecki, więc problemy może sprawiać jego chęć gonienia małych zwierząt. Z reguły nieźle dogaduje się z domowymi kotami.
W stosunku do obcych zwykle nieufny, dobrze wywiązuje się z roli stróża (nie szczeka bez powodu). Bardzo oddany człowiekowi, lubi bliski kontakt. Chętnie włącza się do zabaw dzieci, które zna.
Bystry i dosyć podatny na szkolenie, bywa jednak uparty. Jego szybkość i sprawność predysponują go do szkolenia sportowego, np. agility. Można go także nauczyć aportowania ustrzelonego ptactwa.

Dobry na drugiego
Nie poleca się go jako pierwszego w życiu psa. To zwierzak dla ludzi mających już doświadczenie w postępowaniu z czworonogami, którzy chcą mieć towarzysza z charakterem.
Teriery irlandzkie uchodzą za jedną z ras najmniej obciążonych chorobami genetycznymi. Kilkadziesiąt lat temu trapiło je wprawdzie bolesne rogowacenie opuszek łap, ale udało się je prawie całkowicie wyeliminować. Druga zdarzająca się wada – kamica moczowa (a dokładniej cystynuria prowadząca do powstawania kamieni moczowych) – też występuje obecnie rzadko.
Pielęgnacja teriera irlandzkiego nie nastręcza specjalnych problemów. Raz na parę dni należy go wyszczotkować, a 2-3 razy w roku – wytrymować. Regularne trymowanie praktycznie eliminuje linienie. W Polsce psy tej rasy były już przed II wojną światową, lecz ich populacja nie przekracza kilkuset sztuk.

Za pomoc dziękujemy Beacie Elandt i Krystynie Chwedeńczuk
Terier irlandzki (III grupa FCI, teriery)

Kraj pochodzenia: Irlandia
Wielkość: według wzorca około 45,5 cm dla obu płci, jednak w praktyce psy mierzą przeciętnie 46-52-cm, a suki 45-49-cm
Uwaga: według wzorca idealna waga psów to 12,25-kg, suczek 11,4-kg, jednak w rzeczywistości psy ważą 13-20 kg, a suki 12-17-kg
Szata: szorstka, dwuwarstwowa, gęsta, prosta i przylegająca; włos dłuższy na kufie i łapach, ale nie tak długi jak u foksteriera czy sznaucera
Maść: ruda, rudopszeniczna do pszenicznej, dopuszczalna niewielka biała plamka na piersi.
Długość życia: 12-15 lat
Podatność na szkolenie: średnia – pies bystry, uczy się szybko,
ale nie zawsze się podporządkowuje
Aktywność: wysoka, potrzebuje dużo ruchu
Koszty utrzymania: 80-120 zł miesięcznie + około 100 zł za trymowanie (2-3 razy w roku)
Odporność/podatność na choroby: bardzo odporny
Możliwość nabycia szczeniaka: w Polsce rodzi się od kilku do kilkunastu miotów rocznie, na szczeniaka trzeba czasem poczekać
Cena psa z rodowodem: 800-1500 zł

Chcesz dać głos i ocenić?
Dołącz do naszego stada – zarejestruj się!
Ocena użytkowników

Dodaj komentarz

Zaloguj się do swojego konta lub skomentuj anonimowo. Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *