Siła spokoju – Perski kot pręgowany

Rodzina persów pręgowanych wyróżnia się kolorystyką. Bogactwo odmian barwnych przyprawia o zawrót głowy, za to charakter mają wyjątkowo łagodny

Wyhodowanie długowłosego kota z wyraźnym rysunkiem pręgowania (tabby) nie było łatwym zadaniem. Pierwsze próby kojarzenia persów z krótkowłosymi kotami pręgowanymi podjęto na początku XX w. Efekty nie były satysfakcjonujące. Potomstwo z tych krzyżowań bardziej przypominało wyglądem długowłose koty domowe niż typowych przedstawicieli rasy. Rysunek bardzo często był rozmyty, a oczy miały nieodpowiednią barwę.

Wzory na futrze
Dzisiaj koty odmiany pręgowanej z powodzeniem konkurują ze swoimi krewniakami. Musimy jednak pamiętać, że wzór tabby na długiej szacie nigdy nie będzie tak wyraźny i kontrastowy, jak w przypadku krótkiej sierści. Nie zawsze łatwo to ocenić w przypadku małych kociąt. Czasem zdarza się, że po osiągnięciu dorosłości niektóre koty tracą wzory na futrze. Jedną z najstarszych odmian jest ruda pręgowana, przez długi czas hodowana jako uboczna linia persów rudych. Wszystkie koty tabby muszą mieć wzór litery M na czole oraz pręgowane kończyny i ogon. Wyróżniamy trzy rodzaje umaszczenia: pręgowane, klasyczne (marmurkowe) i cętkowane. Koty pręgowane mają mniej lub bardziej widoczne pręgi, które są wyraźnie oddzielone od siebie, na plecach zbiegają się i tworzą tzw. siodło, a na szyi i piersiach układają się w kształt obroży.

Pierścienie jak motyle
Koty marmurkowe mają na bokach tułowia symetryczny rysunek spirali, przypominający wzory na marmurze; patrząc z góry pierścienie układają się w kształt motyla. Na szyi i piersiach występuje podwójna obroża. Maść cętkowana składa się natomiast z szeregu drobnych plamek (pręgowanie jest przerywane).
Podobnie jak wszystkie persy, odmiana pręgowana charakteryzuje się przyjaznym i miłym usposobieniem. Są to zwierzęta zrównoważone, łagodne i raczej ciche, o umiarkowanym temperamencie. Mają duże poczucie godności, poruszają się zawsze w sposób dystyngowany i elegancki. Mocno przywiązują się do domowników, nie są jednak zaborcze i nie nadużywają cierpliwości opiekunów.
Kocięta są ruchliwe i psotne, ale dorosłe persy to prawdziwa siła spokoju. Są towarzyskie i niekonfliktowe, potrafią żyć zgodnie w grupie kotów, dogadają się także z psami.

Systematyczna pielęgnacja
Będą dobrymi przyjaciółmi dla dzieci, nie lubią jednak nadmiernej natarczywości. Nie są agresywne, w sytuacjach stresowych okazują jedynie swoje niezadowolenie. Z natury są raczej domatorami, ale chętnie skorzystają z możliwości przebywania na balkonie (musi być odpowiednio zabezpieczony) lub w ogrodzie. Pielęgnacja persów nie jest bardzo uciążliwa pod warunkiem, że przeprowadzamy ją systematycznie. Oprócz codziennego czesania musimy również pamiętać o przemywaniu oczu specjalnym płynem. Tekst i zdjęcia:

Za pomoc dziękujemy hodowli „Mruczysław*PL” Marii Rutkowskiej
Kot perski pręgowany I kategoria – koty perskie i egzotyczne

Charakter: kot o umiarkowanym temperamencie, spokojny i dostojny; jest przywiązany do opiekuna, ale nie zaborczy; dobrze toleruje inne koty i zwierzęta domowe
Wygląd ogólny: kot długowłosy, średniej wielkości, o mocnej budowie i dobrym umięśnieniu; waga od 3,5 do 7 kg
Głowa: masywna, szeroka i okrągła; czoło szerokie i wypukłe; policzki pełne, broda dobrze rozwinięta; nos krótki, szeroki; stop wyraźny, tworzy zagłębienie między oczami; oczy duże, okrągłe, szeroko rozstawione, kolor dostosowany do umaszczenia; uszy małe, zaokrąglone na końcach, nisko osadzone
Tułów: krępy i masywny; klatka piersiowa głęboka, barki silne; grzbiet dobrze umięśniony, szeroki; kończyny raczej krótkie, mocne, o grubej kości; stopy małe, owalne; ogon proporcjonalny, niezbyt długi, zaokrąglony na końcu
Szata: długa i gęsta; różni się nieco strukturą od szaty innych odmian, powinna bardziej przylegać do tułowia, a kryza zwisać luźno pomiędzy przednimi nogami; na udach obfite portki; ogon mocno owłosiony
Maść: znanych jest około 63 pododmian barwnych; każdy uznany kolor jest dopuszczalny, również z udziałem bieli; rysunek tabby (pręgowania) może być ze wzorem tygrysim, klasycznym (marmurkowym) lub cętkowanym
Długość życia: 14-18 lat
Przygotowanie do wystawy: potrzebna kąpiel (szczególną uwagę zwracamy na nasadę ogona), dokładne suszenie i czesanie; trzeba pamiętać, że u kotów tabby nadmierne wyskubanie włosów ościstych powoduje zatarcie rysunku
Pierwsze w Polsce: połowa lat 80. XX w.

Chcesz dać głos i ocenić?
Dołącz do naszego stada – zarejestruj się!
Ocena użytkowników

Dodaj komentarz

Zaloguj się do swojego konta lub skomentuj anonimowo. Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *