Sztafeta psów - Psy.pl

Sztafeta psów

Flyball to wymarzony sport dla psów zamęczających właścicieli prośbami o rzucanie patyka

„Flyball” można przetłumaczyć jako „latającą piłkę”. To rodzaj sztafety dla psów. Wymyślono ją pod koniec lat siedemdziesiątych XX wieku w Kalifornii. Cieszy się popularnością przede wszystkim w USA, Kanadzie, Wielkiej Brytanii, Australii, Belgii, Włoszech i Czechach.

W drużynach i indywidualnie
Podstawowe zasady są proste: na torze o długości ok. 16 m (51 stóp) rywalizują ze sobą dwie drużyny (w Polsce rozgrywa się też konkurencję indywidualną), zwykle złożone z czterech psów. Każdy musi przeskoczyć przez 4 płotki, dobiec do specjalnej maszyny – wyrzutni piłek, uderzając łapami w przednią ścianę uwolnić piłeczkę, złapać ją i wrócić z nią z powrotem przez płotki. Gdy powracający z piłką pies mija linię mety, startuje następny. Wygrywa drużyna, która osiągnie najlepszy czas.  Drużyna składa się co najmniej z 4 psów i 4 przewodników (maksymalnie z 6 psów i 6 przewodników; 2 psy są rezerwowe). W jej skład wchodzi też osoba wrzucająca piłki do maszyny i ewentualnie 2 pomocników do zbierania porozrzucanych piłek, poprawiania przeszkód itp. Pies rezerwowy biegnie w przypadku kontuzji innego psa, jednak też musi być oficjalnie zgłoszony na zawody. Jeden klub może zgłosić kilka drużyn, przy czym po zgłoszeniu psów nie wolno przenosić ich z drużyny do drużyny.

Tajemnicza skrzynka
Obecnie na zawodach używa się maszyn typu „skrzynka”. Całą przednią ścianę stanowi pedał, a piłka wyrzucana jest do przodu, wprost do psiego pyska. Ze względu na umieszczenie pedału pod dużym kątem w stosunku do podłoża, obciąża ona jednak stawy przednich łap psa. Pies dobiega do maszyny z impetem i uderza w przednią ścianę. Dlatego musi nauczyć się, aby nie dobiegać do niej na wprost, lecz pod kątem i wybić piłkę zakręcając. Ponieważ każdy pies ma zwykle preferencje do skręcania w określoną stronę, nowoczesne skrzynki mają często dwie umieszczone obok siebie wyrzutnie piłek – dla psów prawo- i lewoskrętnych. Skrzynka ma szerokość maksimum 60 cm, wysokość – do 50 cm i głębokość – do 75 cm (nie licząc platformy, na której stoi ładowacz).

Próba nerwów
Przygotowanie psa do startów w zawodach flyballu zajmuje sporo czasu. Pierwszy krok to wyrobienie u niego pasji aportowania. U wielu psów jest ona wrodzona, co nie znaczy, że wszystkie chętnie aportują. Nieodpowiednim postępowaniem można tę pasję ukryć (np. nie bawiąc się z psem zabawkami), stłumić (np. karcąc go za branie do pyska różnych przedmiotów zamiast zachęcania do zabawy przeznaczonymi dla niego zabawkami) albo „popsuć” (goniąc psa uciekającego z przedmiotem, zamiast namawiania do przyniesienia go). Flyball budzi wiele emocji, na zawodach rozlega się szczekanie i okrzyki zagrzewające do szybszego biegu. Dlatego nie poleca się wyczynowego uprawiania tego sportu psom nerwowym lub wrażliwym na hałas. Oczywiście nic nie stoi na przeszkodzie, aby bawiły się we flyball rekreacyjnie. Dla przewodnika flyball jest łatwiejszy niż np. agility, nie wymaga specjalnej sprawności. To dobry sport dla mniej ruchliwych właścicieli ruchliwych psów.

Za pomoc dziękujemy Tomaszowi Pecoldowi i SKA „Fort”

Etapy nauki:

  • wybijanie piłeczki z maszyny
  • wybijanie piłeczki „z zakrętem”
  • skakanie przez płotki
  • bieg przez płotki do piłeczki (rzucanej na wprost, trzymanej przez przewodnika lub leżącej)
  • aport piłeczki przez płotki do przewodnika
  • bieg przez płotki do maszyny i wybicie piłeczki
  • bieg przez płotki, wybicie piłeczki z maszyny i powrót przez płotki
  • mijanie się z drugim psem na starcie

 

Najczęstsze błędy:

  • wybijanie piłki z maszyny „na wprost” zamiast z zakrętem (spowalnia psa i jest niezdrowe dla stawów)
  • omijanie płotków, szczególnie przy biegu powrotnym
  • wolniejsze tempo biegu niż możliwości danego psa (problemy z motywacją)
  • gubienie piłeczki
  • zainteresowanie psami z drużyny przeciwnej

 

Byle szybciej
 

  • Żeby uzyskać lepszy czas stosuje się tak zwany „lotny start” – psa wypuszcza się z ręki przed linią startu/mety, żeby na tej linii miał już pełną prędkość. Dąży się też do tego, żeby powracający z piłką pies mijał się na linii startu/mety z następnym zawodnikiem z drużyny. Psy uczy się specjalnej techniki wybijania piłki – w trakcie zakręcania, a nie na wprost (także ze względu na stawy).
  • W drużynie często jest jeden mniejszy piesek, dzięki czemu cała drużyna skacze przez niższe płotki (o 10 cm niższe niż wysokość w kłębie najniższego psa w drużynie, ale mające nie mniej niż 20 cm; maksymalna wysokość to 40 cm).
  • Drużynowy rekord świata we flyballu wynosi 15,36 s, co oznacza, że psy pokonywały tor średnio w ciągu 3,84 s. Osiągnęła to w ubiegłym roku drużyna „Springloaded” z USA, złożona z owczarka holenderskiego, border collie, mieszańca border collie, staffika oraz whippeta.

 

Gra w piłeczki

Jak trenować flyball? – pytamy Tomasza Pecolda, właściciela najbardziej utytułowanych w tej dyscyplinie psów w Polsce

Jakie cechy musi mieć pies, aby uprawiać flyball?
Przede wszystkim powinien bezbłędnie aportować. Bardzo dobrze, jeżeli mając w pysku jedną piłkę, lubi ścigać drugą. Ta cecha bardzo przydaje się przy pracy nad szybkością psa na torze – właściciel rzuca psu drugą piłkę, podczas gdy ten pędzi z pierwszą. Mój Elvis nigdy nie wypuszcza z pyska pierwszej piłki i z reguły przynosi dwie naraz, a kiedyś udało mu się przynieść aż trzy! Poza tym pies powinien być zwinny, sprawny, gibki i obdarzony doskonałym refleksem. –

Ile czasu zajmuje przygotowanie psa do zawodów?
Jeśli ma odpowiednie predyspozycje, to już po 3 tygodniach lub miesiącu można go puszczać na tor. Natomiast porządne przygotowanie do zawodów to 2-3 miesiące intensywnej pracy.

Na czym ona polega?
W pierwszym miesiącu pracuję z psem 2 razy w tygodniu. Osobno uczę go wyjmowania piłeczki z maszyny, osobno biegania po torze – zawsze za rzuconą piłką. Na tym etapie szczególnie uważnie mu się przyglądam, żeby dowiedzieć się jak najwięcej o jego predyspozycjach. To pies „mówi” mi, w jaki sposób mam z nim pracować. Obserwuję też, w którą stronę woli zakręcać. Tor ogrodzony jest siatką uniemożliwiającą omijanie przeszkód. Dzięki temu psy wyrabiają sobie odpowiedni nawyk i nie wyłamują się, nawet gdy jej już nie ma. Pod koniec tego etapu łączymy wszystkie elementy w całość.
W drugim miesiącu, gdy pies potrafi już pokonać cały tor, pracujemy nad dokładnością. Stopniowo opuszczamy siatki zabezpieczające. Treningi odbywają się 4 razy w tygodniu. Trzeci miesiąc poświęcamy na pracę nad prędkością. Wyrabiamy u psa chęć rywalizacji na torze. Trenujemy wtedy codziennie. Natomiast na dwa tygodnie przed zawodami przerywamy treningi, żeby wywołać u psów „głód” biegania.

Ile biegów po torze wykonuje pies?
Elvis i Aris – po 50-80 dziennie, jest to trening wytrzymałościowo-siłowy. Nie każdy pies temu sprosta – zwykle w jednej sesji pies wykonuje 10 biegów, po czym ma 3-4 minuty przerwy. W sumie robimy 4 sesje, co daje około 40 biegów.

W jakim wieku pies może zacząć treningi?
Nad niektórymi elementami można zacząć pracować już z półrocznym psem, uczyć go delikatnego wyjmowania piłeczki z maszyny, biegania po bardzo niskim torze. Natomiast pełnego treningu nigdy nie zaczynam z psem młodszym niż roczny. Dużo zależy tu od jego wagi i gabarytów.

Ile psów teraz trenujesz?
5 własnych – oprócz doświadczonych: Elvisa, Arisa, Briny, jest też Viki i Jonda – wnuczka Arisa. Trenują też u nas inne psy. W tym roku w zawodach zadebiutują border collie Jonda, Nana i Merle. Dla młodych psów będzie to sprawdzian pracy na hali, gdyż z jej braku trenujemy na dworze.

Tomasz Pecold hoduje border collie. Jako pierwszy w Polsce szkolił psy pasterskie. Dzięki jego staraniom od 1998 r. organizowane są Otwarte Mistrzostwa Polski Flyball – jedyne oficjalne zawody flyball w Polsce. Gwiazdy drużyny Tomasza Pecolda – Bordersów – to ELVIS Czechmate, CRAZY Czechmate, BRINA Akumulator i ARIS z Ćesalky (również gwiazda pasterstwa), które w ciągu ostatnich kilku lat zdobyły najwięcej tytułów mistrzowskich.

Chcesz dać głos i ocenić?
Dołącz do naszego stada – zarejestruj się!
Ocena użytkowników

Dodaj komentarz

Zaloguj się do swojego konta lub skomentuj anonimowo. Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *