Tancerka z wyspy Bali – kot balijski

Kot balijski jest półdługowłosą odmianą kota syjamskiego. Miłe przyjacielskie usposobienie, przywiązanie do opiekuna i stała gotowość do zabawy czynią z niego wymarzonego domownika

W okresie międzywojennym w Stanach Zjednoczonych, w miotach syjamów zaczęły pojawiać się kocięta z dłuższym, jedwabistym włosem. Większość hodowców nie była z tego faktu zadowolona – koty te eliminowano z hodowli i sprzedawano jako zwierzęta domowe. Do dziś nie wyjaśniono, czy odmiana ta powstała na skutek mutacji, czy też była wynikiem celowych zabiegów hodowlanych.

Krzyżówka z syjamami
Kota balijskiego postanowili stworzyć w latach 40. XX w. dwaj hodowcy z Nowego Jorku i Kalifornii. Niektórzy przypuszczają, że do powstania rasy mogły zostać wykorzystane koty perskie. Szybko zyskała ona wielu zwolenników, ale oficjalnie uznano ją dopiero we wczesnych latach 70. Nazwę nadano zwierzęciu trochę przypadkowo. Właściciele syjamów nie chcieli zgodzić się na określenie długowłosy kot syjamski. Zaproponowano więc inne – kot balijski, ponieważ wdzięk z jakim poruszały się te zwierzęta przypominał ich miłośnikom tancerki z wyspy Bali. Poza długością szaty koty balijskie nie różnią się od swoich krótkowłosych przodków. Zazwyczaj nie mają tak mocno wydłużonej głowy i bardziej przypominają koty starego typu, o lekko zaokrąglonych kształtach. Sprawdzoną metodą poprawiania eksterieru jest krzyżowanie z kotami syjamskimi. Kocięta z krótszym włosem, które rodzą się w takich miotach, przedstawiają dużą wartość hodowlaną, ponieważ mają genetycznie uwarunkowaną skłonność do powstawania długiej szaty.

Kot w ogrodzie
Koty balijskie występują w charakterystycznym dla syjamów umaszczeniu zwanym colourpoint. Oznaki występują na głowie, uszach, kończynach i ogonie. Powinny być w jednolitym kolorze i wyraźnie kontrastować z barwą tułowia. Dozwolone jest lekkie cieniowanie na bokach ciała.
Pod względem charakteru koty balijskie nie różnią się od syjamów. Są tak samo ruchliwe i energiczne, mają ujmującą osobowość i duży temperament. Lubią przestrzeń, potrzebują dużo ruchu i miejsca do ćwiczeń. Najlepiej czują się w ogrodzie i nie musimy się obawiać, że gdzieś nam uciekną – są za bardzo przywiązane do rodziny. Zwinne, śmiałe i ciekawe świata, chętnie uczą się różnych sztuczek, pod warunkiem, że sprawia im to przyjemność. Lubią być w centrum zainteresowania, oczekują czułości i domagają się pieszczot.

Gadające głowy

Koty balijskie źle znoszą samotność, dlatego najchętniej przebywałyby w towarzystwie opiekuna, a jeszcze lepiej innego kota. Łatwo nawiązują kontakty, chociaż zdarzają się również osobniki nieśmiałe, nie przepadające za wizytami gości. Koty balijskie są bardzo gadatliwe, odzywają się często, a ich głos jest donośny. Szybko osiągają dojrzałość płciową. Kotki są doskonałymi matkami. Kocięta nie powinny zbyt wcześnie opuszczać rodziców, gdyż może to mieć niekorzystny wpływ na ich rozwój psychiczny. Ich szata nie wymaga skomplikowanej pielęgnacji. Jest pozbawiona podszerstka, nie kołtuni się i nie filcuje. Wystarczy wyczesać ją raz na kilka dni, głównie w celu usunięcia martwego włosa.
Poznajmy się: kot balijski

Wygląd ogólny: Kot średniej wielkości, szczupły i elegancki, o orientalnej urodzie i lekko wydłużonej sylwetce.
Głowa: Średniej wielkości, klinowata. Klin zaczyna się od nosa i rozszerza stopniowo w kierunku uszu. Nos długi i prosty, bez przełomu, stanowi przedłużenie linii lekko wypukłego czoła. Policzki płaskie, pysk delikatny, podbródek i szczęki silne.
Oczy: Średniej wielkości, w kształcie migdałów, nieco ukośnie ustawione. Kolor ciemnoniebieski, błyszczący.
Uszy: Duże, spiczaste, szerokie u nasady i nisko osadzone.
Tułów: Długi, smukły i dobrze umięśniony. Barki nie powinny być szersze od bioder.
Kończyny: Proporcjonalne w stosunku do ciała, długie i muskularne. Tylne nieco dłuższe niż przednie. Stopy małe, owalne.
Ogon: Bardzo długi i cienki, zwężający się i spiczasto zakończony. Długie, jedwabiste włosy tworzą pióro.
Szata: Delikatna i jedwabista, ale nie tak gęsta, jak u innych ras półdługowłosych. Krótka na głowie i kończynach, dłuższa na bokach tułowia i brzuchu, na ogonie tworzy ładny pióropusz. Brak podszerstka sprawia, że podczas ruchu futro lekko faluje.
Umaszczenie: Kot balijski występuje we wszystkich kolorach charakterystycznych dla kotów syjamskich: brązowym (sealpoint), niebieskim (bluepoint), czekoladowym (chocolatepoint), liliowym (lilacpoint), rudym (redpoint), kremowym (cremepoint), szylkretowym (tortiepoint) we wszystkich podstawowych kolorach, pręgowanym (tabbypoint) we wszystkich podstawowych kolorach oraz białej (foreign white) z nieujawnionymi skłonnościami dziedzicznymi do oznak.

Chcesz dać głos i ocenić?
Dołącz do naszego stada – zarejestruj się!
Ocena użytkowników

Dodaj komentarz

Zaloguj się do swojego konta lub skomentuj anonimowo. Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *