W świecie szczeniąt - Psy.pl - mamy nosa!

W świecie szczeniąt

Kiedy zacząć ćwiczyć chodzenie w kagańcu? Skąd biegunka u szczeniaczka? W jakim wieku pierwsze strzyżenie i trymowanie?

Nie utrudniaj rozwoju

Kiedy zacząć ćwiczyć chodzenie w kagańcu?
Szczeniak poznaje otaczający go świat głównie przez dotykanie pyszczkiem, wąchanie, lizanie czy gryzienie. Kaganiec znacznie utrudniłby więc jego rozwój. Poza tym prawie nigdy się nie zdarza, by taki malec był dla kogoś niebezpieczny. Szkoda, że nie wzięli tego pod uwagę twórcy przepisów nakładających obowiązek noszenia kagańców w miejscach publicznych na wszystkie czworonogi, bez względu na wiek i wielkość…

Przyzwyczajać szczeniaka do noszenia kagańca powinno się zacząć dopiero po ukończeniu przez niego sześciu miesięcy. Najpierw musimy wybrać odpowiedni typ. Jeśli ma on być rzeczywiście zabezpieczeniem, odpowiedni będzie plastikowy lub metalowy. Gdy natomiast nasz pies jest łagodny i chcemy jedynie sprostać wymogom prawnym, zdecydujmy się na kaganiec z materiału, lekki i mało krępujący. Rozmiar należy dobrać tak, by nasz podopieczny mógł uchylić pysk i by od końca kagańca do czubka nosa pozostało 1-2 cm. Na zakupy warto się więc wybrać z psem, aby można było zrobić przymiarkę.

Przyzwyczajanie do kagańca musi trwać co najmniej dwa tygodnie. Zaczynamy od nakładania go na kilka sekund. Można do niego wrzucać smakołyk, który nasz podopieczny będzie wyjmował, a tym samym wsadzał kufę do środka. Dopiero po kilku dniach ćwiczeń zapinamy kaganiec, chwalimy psa – i po kilkunastu sekundach zdejmujemy. Następnie przychodzi czas na ćwiczenia na smyczy. Zakładamy kaganiec i ruszamy zdecydowanym krokiem, podciągając smycz nieco do góry, by uniemożliwić psu zdjęcie go. Początkowo pokonujemy w ten sposób kilkanaście metrów, potem wydłużamy dystans. Zawsze na końcu nagradzamy pupila smakołykiem. Dopiero po kilku dniach takich ćwiczeń możemy mu pozwolić na bieganie luzem w kagańcu, lecz wtedy również często go przywołujemy i chwalimy. (Adam Zaremba-Czereyski)

Toksyczne mleko

Skąd biegunka u szczeniaczka?
Biegunka jest niebezpieczna dla psa w każdym wieku, jednak im jest młodszy, tym groźniejsze są jej następstwa, w najgorszych wypadkach może dojść nawet do śmierci. Dlatego musimy szybko reagować.

Stosunkowo częstą przyczyną biegunki w okresie noworodkowym jest tzw. zatrucie mlekiem, nazywane też zespołem toksycznego mleka. Dotyka ono zwykle szczeniąt w wieku 3-4 dni, ale może się pojawić do 2. tygodnia życia. Dochodzi do niego wskutek bakteryjnego zatrucia mleka karmiącej suki, będącego efektem stanów zapalnych macicy.

Objawia się silnym niepokojem szczeniąt. Sprawiają one wrażenie najedzonych, mają wypełnione brzuszki, ale pełzają po kojcu i piszczą. Leczenie polega na odstawieniu ich od matki na 12-24 godziny i dopajaniu 5-10-proc. glukozą co 2-3 godziny. Jednocześnie leczy się sukę. Błędy dietetyczne w odniesieniu do samych szczeniąt i do karmiącej je matki oraz gwałtowna zmiana diety także wpływają na skłonność do biegunek. Szczenięta z wiekiem przestają też trawić laktozę zawartą w mleku – a więc i to może wywołać problemy. Inne powody biegunek to zarobaczenie, choroby zakaźne i wirusowe zapalenie wątroby. Doraźnie można pomóc psiakowi cierpiącemu na biegunkę, podając węgiel leczniczy i np. smectę, niezwłocznie jednak należy się udać do lekarza weterynarii. (lek. wet. Artur Dobrzyński)

Pielęgnacja puchu

W jakim wieku pierwsze strzyżenie i trymowanie?
Pierwsze zabiegi pielęgnacyjne powinny mieć charakter zabawowy i trwać krótko, by pies nie nabrał nieprzyjemnych skojarzeń. Podstawową pielęgnację szczeniaka rozpoczynamy w wieku dwóch-trzech miesięcy. U ras długowłosych polega ona na delikatnym przeczesywaniu włosa grzebieniem i szczotką. Podobnie rzecz się ma z psami szorstkowłosymi, które należy regularnie trymować – podskubywać możemy już dwumiesięcznego szczeniaka. Robimy to codziennie przez kilka minut, stopniowo wydłużając czas zabiegu. Używajmy także trymera, co pozwoli psiakowi poznać to narzędzie. Jeśli nie mamy wprawy w trymowaniu, zlećmy je komuś doświadczonemu. Nieumiejętnie przeprowadzone sprawi psu ból i właśnie z nim będzie mu się później kojarzyć.

Młody piesek często ma jeszcze szczenięcy puch, a ten jest podatniejszy na kołtunienie i trudniejszy do rozczesania. Dlatego zabiegi pielęgnacyjne należy przeprowadzać z wyczuciem. Wymiana sierści następuje zwykle między trzecim a czwartym miesiącem życia. Wyjątkiem są np. setery, które nawet po ukończeniu roku mogą mieć jeszcze tu i ówdzie kępki puchu.

Kiedy możemy przeprowadzić pierwsze pełne strzyżenie lub trymowanie, zależy m.in. od tego, w jakim stopniu udało nam się psiaka do nich przygotować. Musi wytrzymywać w miarę spokojnie co najmniej godzinę i nie reagować nerwowo na widok narzędzi. Istotna jest też długość i obfitość sierści. U jednego przedstawiciela tej samej rasy w wieku np. pięciu miesięcy sierść jest już bujna, a u innego – wręcz przeciwnie. Kolejny czynnik to pogoda – jeśli panują słoty, lepiej się wstrzymać ze strzyżeniem. (Ewa Grabowska)

Chcesz dać głos i ocenić?
Dołącz do naszego stada – zarejestruj się!
Ocena użytkowników

Dodaj komentarz

Zaloguj się do swojego konta lub skomentuj anonimowo. Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *