W świecie szczeniąt - Psy.pl

W świecie szczeniąt

Jak rozpoznać krzywicę? Co zrobić, gdy szczeniak nie odstępuje właściciela na krok? Czy przeciąganie sznurem ze szczeniakiem nie wywoła u niego agresji?

Łapy w iksy

Jak rozpoznać krzywicę?
Obecnie krzywica dotyka szczenięta stosunkowo rzadko. Najczęstszą jej przyczyną są zaburzenia gospodarki wapniowo-fosforowej, będące następstwem niedoboru witaminy D. Rzadziej krzywicę powoduje wrodzona lub nabyta oporność na działanie tej witaminy. Mówimy wtedy o krzywicach witamino-D-opornych, których jest kilka rodzajów.

Właściciele podejrzewają krzywicę u szczenięcia, gdy zaczyna ono kuleć. Zwykle jednak nie mają racji, bo taki objaw towarzyszy najczęściej np. enostozie – młodzieńczemu aseptycznemu zapaleniu kości – lub gnilcowi. W przypadku kulawizny trzeba także brać pod uwagę dysplazję stawów łokciowych i biodrowych czy osteochondrozę. Przypuszcza się też czasem, że zwierzak może cierpieć na krzywicę, gdy ma powiększone, pogrubiałe nadgarstki i przekrzywia łapy podczas chodzenia. Problem ten dotyczy zazwyczaj szczeniąt psów dużych ras, które szybko rosną. I tu jednak nie zawsze przyczyną jest krzywica. Zwykle powodem jest nierównomierny rozwój kości, mięśni i ścięgien. Po pewnym czasie wszystko wraca do normy.

Rozstrzygającym badaniem potwierdzającym, że pies cierpi na krzywicę, lub wykluczającym to schorzenie jest rentgen. Daje on też odpowiedź na pytanie, co jest powodem zaistniałych kłopotów ortopedycznych. Przestrzegam przed podawaniem szczenięciu witaminy D na własną rękę, bez uprzedniego przeprowadzenia tego badania.

Najczęstsze objawy krzywicy:
  • tzw. różaniec krzywiczy, czyli wyczuwalne i widoczne pogrubienie połączeń chrzęstno-kostnych żeber
  • "bransolety krzywicze” – wyraźnie szersze obrysy przynasadowe kości przed- ramiennych i podudowych
  • rozmiękanie kości potylicy
  • odkształcenie linii kręgosłupa i ostatnich żeber
  • zniekształcenie miednicy, szpotawość lub koślawość kończyn
  • osłabienie mięśni brzucha i obwisły brzuszek, tzw. żabi brzuch
  • osłabienie zdolności ruchowych szczenięcia
  • zaburzenia wyrzynania zębów i wymiany zębów mlecznych na stałe

(lek. wet. Artur Dobrzyński)

Jak cielę za krową

Co zrobić, gdy szczeniak nie odstępuje właściciela na krok?
Gdy szczenię trafia do nowego domu w wieku poniżej 10 tygodni, właściciel w pewnym stopniu zastępuje mu matkę. Dlatego psiak potrzebuje bardzo bliskiego kontaktu z nim. Ta bliskość jest mu potrzebna do uzyskania równowagi psychicznej i poczucia bezpieczeństwa. Gdy jednak piesek poczuje się już pewnie, trzeba go delikatnie odsunąć. Suka też odstawia przecież szczenięta, i to w sposób dość brutalny. Pies musi się nauczyć być sam, więc trzeba go czasami izolować. Przebywanie ze szczeniakiem przez całą dobę wcale nie jest dla niego dobre. Warto też zostawiać go czasem na jakiś czas u rodziny czy znajomych. Jeśli zrozumie, że taka krótka rozłąka nie jest niczym strasznym, bardzo ułatwi to życie właścicielowi. (Maria Kuncewicz)

Dobra zabawa

Czy przeciąganie sznurem ze szczeniakiem nie wywoła u niego agresji?
Przeciąganie sznurem bardzo wzmacnia więź z psem, jeśli to opiekun ustala reguły zabawy – czyli decyduje o tym, kiedy się ona zaczyna i kiedy kończy. Na każde polecenie szczeniak musi puścić sznur. Jeśli tego nie robi, należy natychmiast przerwać zabawę. Trzeba ją niezwłocznie zakończyć również wtedy, gdy psiak zbytnio się ekscytuje lub gdy zamiast za sznur próbuje złapać za rękę. Należy pamiętać, aby ciągnąć sznur zawsze poziomo, a nie pionowo (jest to niebezpieczne dla kręgosłupa czworonoga). Jeśli szczeniak polubi przeciąganie, można je potem stosować jako nagrodę podczas szkolenia. (Maria Kuncewicz)

Chcesz dać głos i ocenić?
Dołącz do naszego stada – zarejestruj się!
Ocena użytkowników

Dodaj komentarz

Zaloguj się do swojego konta lub skomentuj anonimowo. Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *