Wysportowany blondyn - Psy.pl - mamy nosa!

Wysportowany blondyn

Golden retriever to doskonały pies rodzinny, ale nie nadaje się dla domatorów

POCHODZENIE RASY
Golden retriever został wyhodowany w Anglii pod koniec XIX w. przez lorda Dudleya Majoribanksa. W 1858 r. lord miał obejrzeć w Brighton przedstawienie rosyjskiej trupy cyrkowej, którego główną atrakcją były pokazy posłuszeństwa w wykonaniu kilku owczarków o żółtawej maści. Urzeczony ich umiejętnościami lord odkupił je i przywiózł do swojej posiadłości – i to one właśnie miały być przodkami goldenów.

Chociaż historię tę często się przytacza, gdy jest mowa o początkach rasy, większość kynologów uważa ją za mało prawdopodobną. Owczarki cechują się bowiem zupełnie innymi zdolnościami niż psy myśliwskie. Związek z tą opowieścią ma jedynie to, że pierwsze goldeny pojawiły się na wystawie pod nazwą rosyjskich retrieverów. Bliższa prawdy jest teoria o skrzyżowaniu żółtego retrievera gładkowłosego o imieniu Nous z suczką tweed water spaniela. Urodziły się cztery żółte szczenięta: Ada, Cowslip, Crocus i Primrose. Następnie w celu uszlachetnienia rasy skojarzono je z czarnymi wavy coated retrieverami, seterami irlandzkimi i prawdopodobnie bloodhoundami. Nowa rasa tak przypadła do gustu angielskim hodowcom, że postanowili ją upowszechnić.

Do 1913 r. psy te były rejestrowane pod nazwą złocisty flat coated (gładkowłosy). Później zaczęto nazywać je żółtymi (yellow) lub złotymi (golden) retrieverami. Obecna oficjalna nazwa obowiązuje od 1920 r. Określenie „golden” związane jest oczywiście z kolorem sierści. Nazwa „retriever” pochodzi od angielskiego czasownika „to retrieve”, który znaczy „odzyskiwać, przynosić”. W latach 60. XX w. brytyjski Kennel Club uznał księgi hodowlane lorda Majoribanksa za dowód pochodzenia rasy.

CHARAKTER I USPOSOBIENIE
Golden retriever ma umiarkowany temperament, jest bardzo przyjacielski, spokojny i zrównoważony. Przywiązany do całej rodziny, chętnie się podporządkowuje i łatwo przystosowuje do każdych warunków. Potrzebuje bliskiego kontaktu z właś- cicielem, dlatego nie można trzymać go w kojcu. Chęć ciągłego towarzyszenia człowiekowi może być jednak uciążliwa, zwłaszcza że golden bywa natrętny w okazywaniu uczuć.

Pies tej rasy uchodzi za jednego z najlepszych towarzyszy dzieci. Cierpliwy i wyrozumiały, traktuje je w sposób wyjątkowo delikatny. Ponieważ jednak jest sporej wielkości i silny, należy uważać, aby niechcący nie zrobił krzywdy, zwłaszcza małemu dziecku. Golden nie sprawdzi się w roli stróża. Bardzo ufny, równie serdecznie przywita gościa, jak i włamywacza. Najważniejszą cechę jego charakteru stanowi łagodność. Każdy przejaw agresji jest uważany za poważną wadę (takich psów nie należy rozmnażać).

Dobrze układają się jego kontakty z innymi czworonogami. Nie bywa konfliktowy i bez problemu akceptuje wszystkie zwierzęta domowe. Wobec obcych psów także jest przyjacielski. Golden retriever wymaga dużo ruchu. Jest aktywny i wytrzymały. Najlepiej czuje się na przedmieściach lub na wsi, gdzie może biegać po rozległych łąkach. Jego największą pasją jest woda, w której czuje się jak, nieprzymierzając, ryba. Lubi pływać niezależnie od pogody i pory roku. Przystosuje się do życia w mieszkaniu, jeśli będzie często wychodził na spacery i miał jakieś zajęcie. Może uprawiać psie sporty (obedience, agility, flyball), ale nawet zwykła zabawa w aportowanie sprawi mu dużą przyjemność.

UMIEJĘTNOŚCI
Golden retriever jest psem myśliwskim. Wyhodowano go do aportowania z wody i z lądu zestrzelonego ptactwa. Myśliwi cenią go ze względu na delikatny chwyt, który sprawia, że zdobycz nie zostaje uszkodzona. Jest też świetnym tropicielem i może pracować jako pies myśliwski na górską zwierzynę. Nieprzeciętne umiejętności goldenów wykorzystano również w innych dziedzinach. Przedstawicieli tej rasy szkoli się na przewodników niewidomych i pomocników niepełnosprawnych (po trwającej dwa lata nauce są w stanie zapamiętać około 80 komend), sprawdzają się też w dogoterapii. Dzięki doskonałemu węchowi dobrze radzą sobie jako psy lawinowe i gruzowe. Służby celne używają ich do wykrywania narkotyków.

SZKOLENIE
Golden jest psem o dużej inteligencji i równie dużym zapale do pracy. Nie lubi bezczynności i czuje się szczęśliwy tylko wtedy, gdy ma jakieś zajęcie. Nauka przychodzi mu łatwo, ale trzeba pamiętać, aby ćwiczenia były urozmaicone i sprawiały psu przyjemność. Niczego nie osiągnie się z nim siłą czy krzykiem. Wymaga stanowczego, ale łagodnego i wyrozumiałego traktowania.

ZDROWIE
Golden retriever ma skłonności do dysplazji stawów biodrowych i łokciowych (w wielu krajach psy używane w hodowli poddawane są obowiązkowym prześwietleniom, w Polsce wciąż nie ma takiego obowiązku) oraz do rozszerzenia i skrętu żołądka. Zdarzają się choroby oczu – katarakta i postępujący zanik siatkówki (PRA) oraz niedoczynność tarczycy. Sporadycznie może wystąpić również wrodzona wada serca, tzw. SAS – podzastawkowe zwężenie ujścia aorty, utrudniające odpływ krwi z lewej komory.

ŻYWIENIE
Golden nie jest wybredny i dopisuje mu apetyt. Ma jednak skłonność do nadwagi, dlatego nie należy go przekarmiać. Dobrze w jego diecie sprawdzają się gotowe karmy dla psów dużych ras zawierające substancje chroniące stawy. Decydując się na żywienie naturalne, trzeba pamiętać o dodawaniu odpowiednich preparatów wapniowo-witaminowych.

DLA JAKIEGO PANA
To doskonały pies rodzinny. Jest z natury posłuszny i nie wymaga dużego doświadczenia. Nie nadaje się jednak dla domatora. Właściciel powinien zapewnić mu dużo ruchu i znaleźć czas na rozwijanie jego umiejętności.

Za pomoc dziękujemy hodowli Julunga Małgorzaty Chodźko

 

Zalety i wady
+ doskonały towarzysz dzieci
+ bardzo przywiązany do rodziny
+ łagodny wobec ludzi i zwierząt
+ inteligentny, nadaje się do wszechstronnego szkolenia
+ można uprawiać z nim psie sporty
– bywa natrętny w okazywaniu uczuć
– nie sprawdzi się w roli stróża

 

Pielęgnacja
  • sierść wyczesujemy raz na kilka dni; używamy do tego gęstej drucianej szczotki, grzebieni typu grabie i z obrotowymi zębami (do wyczesywania sierści na ogonie); w okresie linienia należy psa czesać codziennie
  • kąpiemy psa w miarę potrzeb w szamponie dla psów o jasnej sierści lub w szamponie z dodatkiem olejku norkowego (jeśli sierść jest przesuszona)
  • zaleca się wycinanie włosów między opuszkami – szczególnie zimą
  • raz w tygodniu należy sprawdzać uszy i w razie potrzeby przecierać je specjalnymi preparatami

 

Golden po amerykańsku
Amerykanie wyhodowali inny od europejskiego typ goldena. Szata psów tej rasy ma za oceanem zazwyczaj głębszy odcień. Wzorzec American Kennel Club mówi o nasyconym złotym w różnych odcieniach. Niepożądane są kolory bardzo jasne i bardzo ciemne. Poza tym amerykańskie goldeny mają lżejsze głowy, trochę bardziej przypominające głowy psów z linii użytkowych, które to zwierzęta z zasady są drobniejsze i zwinniejsze. (UCh)

 

Golden retriever (VIII GR. FCI – aportery, płochacze i psy dowodne)
Kraj pochodzenia: Wielka Brytania
Pierwotne przeznaczenie: pies aportujący ptactwo wodne
Charakter: pies łagodny, zrównoważony, wesoły, żywiołowy; wrażliwy, przywiązany do rodziny, chętnie się podporządkowuje
Wielkość: wysokość psów w kłębie 56-61 cm, suk 51-56 cm
Szata: prosta lub lekko falista, nigdy skręcona; podszerstek gęsty, chroniący przed wilgocią; dłuższe włosy występują na klatce piersiowej, brzuchu, tylnej stronie przednich kończyn, udach i ogonie
Maść: wszystkie odcienie koloru złotego i kremowego, dopuszcza się tylko pojedyncze białe włosy na piersi; wadą jest umaszczenie rude lub mahoniowe
Osiąganie dojrzałości: 1,5-2 lata
Długość życia: 12-15 lat
Linienie: intensywne, dwa razy w roku
Aktywność: duża; wymaga trzech intensywnych spacerów dziennie połączonych z ćwiczeniami; należy zapewnić mu możliwość pływania
Szkolenie: wskazane podstawy posłuszeństwa; można szkolić użytkowo (pies myśliwski) i do celów sportowych (agility, flyball, obedience)
Podatność na szkolenie: bardzo duża; pies inteligentny, dokładny;
wymaga łagodnego, ale konsekwentnego postępowania
Stosunek do dzieci: bardzo przyjazny
Stosunek do innych psów: niekonfliktowy
Odporność na warunki atmosferyczne: odporny na niskie i wysokie temperatury
Mieszkanie: może mieszkać w bloku i w domu z ogrodem; nie nadaje się do kojca, wymaga stałego kontaktu z rodziną
Przygotowanie do wystaw: kąpiel na 1-3 dni przed wystawą; korekta sierści na krawędziach uszu, szyi, stopach; trzeba wyrównać frędzle na przednich i tylnych kończynach i portki na udach; na ogonie sierść powinna być przycięta równo z jego końcem
Koszty utrzymania: 150-300 zł miesięcznie
Pierwsze w Polsce: połowa lat 80. XX w.
Możliwość nabycia szczeniaka: nie ma kłopotów z kupnem
Cena psa z rodowodem: 1000-3000 zł
Chcesz dać głos i ocenić?
Dołącz do naszego stada – zarejestruj się!
Ocena użytkowników

Przeczytaj także

Dodaj komentarz

Zaloguj się do swojego konta lub skomentuj anonimowo. Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *