CLUMBER SPANIEL - Rasy PSY.pl - portal o psach

Rasy

Clumber spaniel stojący na trawie

CLUMBER SPANIEL

Niewysoki, ale dość ciężki i limfatyczny spaniel o lekko wydłużonej sylwetce. Znakomity tropiciel i dobry pies do towarzystwa. Nieagresywny, zrównoważony, o bardzo umiarkowanym temperamencie. Z natury przyjacielski i ufny, choć nie wylewny.

Charakter

Clumber spaniel jest psem o flegmatycznym usposobieniu, pełnym wewnętrznego spokoju i powagi. Ma mocne kości i grubą skórę, taki typ budowy określa się jako limfatyczny. Najbardziej charakterystyczna jest głowa clumbera, o mocno zaznaczonych łukach brwiowych i stopie (przełomie nosowo-czołowym) oraz dużych, mięsistych faflach.

Budowa ciała determinuje określony temperament. To oczywiste, że pies ten nie będzie wulkanem energii, ale nie należy też do typowych kanapowców. Pies tej rasy bez specjalnych problemów przystosuje się także do mniej aktywnego trybu życia – dużo czasu spędza wtedy na spaniu.

Trzy clumber spaniele leżące na suchej trawie
fot. Shutterstock

Do określenia charakteru clumbera chyba najbardziej pasuje słowo dobroduszny. Nie jest agresywny w stosunku do ludzi i zwierząt. Bardzo przywiązany do rodziny, uczuciowy, doskonale nadaje się na towarzysza dla dzieci. Na ogół clumbery darzą przyjaźnią wszystkich ludzi, choć niektóre osobniki bywają nieufne w stosunku do obcych.

Umiejętności

Tak jak inne spaniele został wyhodowany przede wszystkim do polowania i do dziś przejawia dużą pasję łowiecką. Jego cechy – cierpliwość, wytrzymałość i wytrwałość w dążeniu do celu sprawiają, że świetnie się do takiej roli nadaje.

Clumber spaniel w biegu
fot. Shutterstock

Mimo wrodzonego spokoju, clumber ma dużą potrzebę aktywności. Lubi długie spacery, połączone z buszowaniem w zaroślach. Chętnie pływa, aportując z wody i z lądu. Z racji ciężkiej budowy nie nadaje się raczej do sportów wymagających dużej szybkości i skoków, jak agility czy flyball.

Szkolenie i wychowanie

Trzymany w domu może być uparty, co oznacza kłopoty z wychowaniem. Pies ten źle reaguje na szkolenie siłowe. Nie należy od niego oczekiwać ślepego posłuszeństwa, ale raczej rozumnej współpracy z człowiekiem.

Portret clumber spaniela
fot. Shutterstock
Dla kogo ta rasa

Clumbera można polecić jako miłego towarzysza rodziny dla osób średnio aktywnych i nie wymagających od psa bezwzględnego posłuszeństwa.

Wady i zalety

Wady
  • uparty
  • często obciążony dysplazją
  • mocno linieje
  • niektóre osobniki się ślinią
Zalety
  • spokojny i zrównoważony
  • miły towarzysz rodziny
  • łagodny wobec zwierząt

Zdrowie

Ciężka budowa ciała może powodować również wystąpienie chorób, np. dysplazji stawów biodrowych. Dlatego psa w młodym wieku nie można przeciążać wysiłkiem fizycznym; należy utrzymywać go w dobrej kondycji, co zapewnia szczególnie pływanie.

Długi kręgosłup sprawia, że u kilkuletnich psów mogą pojawić się problemy z dyskiem. Dość często zdarzają się także kłopoty z powiekami – entropium lub ektropium.

Szczenię clumber spaniela w studio
fot. Shutterstock
Żywienie

Clumbera można żywić zarówno dobrej jakości gotową karmą, jak i pożywieniem przygotowywanym samodzielnie.

Clumber spaniel w kłusie
fot. Shutterstock
Pielęgnacja

Clumbery mocno linieją, a niektóre dodatkowo dość obficie się ślinią. Psa należy czesać raz w tygodniu, częściej w okresie linienia.

Historia

Istnieje kilka teorii na temat pochodzenia clumber spaniela. Jedna z nich głosi, że rasa powstała w wyniku krzyżówki basseta i nieistniejącego już spaniela alpejskiego. Według drugiej, clumbery są potomkami innej wymarłej rasy – blenheim spaniela. Nie ulega jednak wątpliwości, że rasa ta, choć obecnie uznana za brytyjską, ma francuskie korzenie.

Clumber spaniel stojący w plenerze
fot. Shutterstock

Najbardziej rozpowszechniona wersja głosi, że spaniele te hodował w tajemnicy francuski arystokrata Duc de Noailles. Po wybuchu Rewolucji Francuskiej, aby uratować swoje psy, podarował całą sforę Henry’emu Clintonowi, diukowi Newcastle, który mieszkał w posiadłości Clumber Park. Stąd nazwa rasy. Psy te cieszyły się niezwykłą popularnością wśród arystokracji, były ozdobą wielu brytyjskich domów.

Szczenię clumber spaniela podgryzające buta
fot. Shutterstock

Doskonałe osobniki użytkowe i wystawowe hodował sam król Edward VII i jego syn Jerzy V. Po śmierci tego ostatniego w połowie XIX w. rasa zaczęła tracić na znaczeniu. Myśliwi preferowali szybsze, zwinniejsze rasy spanieli. Clumbery trzymali tylko ich zagorzali miłośnicy. Renesans zainteresowania rasą nastąpił w latach 60. XX w. w Ameryce Północnej. Mimo to wciąż należy ona do rzadkich.

Wzorzec

Clumber spaniel – grupa VIII FCI, sekcja 2, nr wzorca 109
  • Kraj pochodzenia: Wielka Brytania
  • Charakter: spokojny, zrównoważony, pełen godności, inteligentny, wytrwały w pracy, uparty, bardzo łagodny w stosunku do ludzi i zwierząt
  • Wielkość: nie określona we wzorcu
  • Waga: idealna waga: psy: 34 kg, suki: 29,5 kg
  • Szata: włos jedwabisty, prosty, przylegający do ciała, gęsty; na kończynach i klatce piersiowej tworzy obfite pióro
  • Maść: biała z niewielkimi cytrynowymi lub pomarańczowymi znaczeniami
  • Długość życia: 12 lat
  • Podatność na szkolenie: średnia; może być uparty, lubi mieć własne zdanie
  • Aktywność: spokojny, bardzo wytrzymały; lubi długie, spokojne spacery, nie jest typem sprintera
  • Koszty utrzymania: 80-100 zł miesięcznie
  • Odporność/podatność na choroby: bardzo odporny; w rasie często występuje dysplazja stawów biodrowych, zdarzają się problemy z kręgosłupem i z oczami (entropium i ektropium)
  • Możliwość nabycia szczeniaka: w Polsce mioty rodzą się sporadycznie

Ciekawostki

Przypuszcza się, że oprócz krwi spanieli i bassetów, clumber spaniel ma w sobie także krew bernardyna.


Przeczytaj także