Rasy

Elkhund szary biegnący przez boisko

ELKHUND SZARY

Szpic o sterczącym, obfitym futrze maści wilczastej z czarną maską, spiczastych uszach, gęsto owłosionym ogonie. Pomocnik myśliwych polujących na grubą zwierzynę, odważny, bardzo niezależny, zrównoważony, z silnym popędem łowieckim.

Charakter

Elkhund szary to jedna ze starych ras skandynawskich. Wikingowie od wieków używali tych psów do polowania i stróżowania.

Elkhund jest towarzyski, nie lubi być odizolowany od swojego stada. Wobec dzieci jest cierpliwy i tolerancyjny. W stosunku do obcych psów, kotów i zwierząt domowych bywa zazwyczaj łagodny, choć niektóre dorosłe samce mogą nie tolerować innych samców.

Elkhund szary leżący na trawie
fot. Shutterstock

Nie nadaje się do obrony, ale sprawdzi się jako czujny stróż, który szczekaniem da znać, że zbliża się ktoś obcy lub dzieje się coś niepokojącego. W domu spokojny, wręcz flegmatyczny, nie narzuca się opiekunom. Trzeba jednak pamiętać, że wymaga dużo ruchu.

Umiejętności

Elkhundy (głównie w Skandynawii, ale nie tylko tam) nadal wykorzystywane są do polowań na łosie i niedźwiedzie. Ich zadanie polega na wytropieniu, a następnie osaczeniu zwierza i przytrzymaniu go do czasu nadejścia myśliwego. Pies oszczekuje ofiarę i doskakuje do niej to z jednej, to z drugiej strony, nie pozwalając jej uciec. Taki sposób pracy wymaga od niego odwagi, ale także ostrożności.

Aby zachować zwinność, elkhund nie może mieć ciężkiej budowy. Krótka, gruba szata doskonale chroni go przed złą pogodą. Ten wytrzymały czworonóg jest zdolny do tropienia zwierzyny przez wiele godzin, w każdym terenie.

Elkhund szary węszący trawę na spacerze
fot. Shutterstock

Szkolenie i wychowanie

Charakter elkhunda łączy kontrastujące z sobą cechy. Z jednej strony, należy do ras pierwotnych, z czym wiąże się pewna niezależność (sposób, w jaki pracuje, wymaga dużej samodzielności).

Z drugiej strony jednak, elkhund jest mocno ukierunkowany na współpracę z człowiekiem. Jest inteligentny i w miarę podatny na szkolenie, ale jego wychowanie wymaga wytrwałości i konsekwencji.

Dla kogo ta rasa

Elkhunda polecić można oczywiście myśliwym, ale także osobom, które zapewnią temu psu wystarczająco dużo ruchu i nie oczekują od psa bezwzględnego posłuszeństwa.

Wady i zalety

Wady

  • bywa uparty i niezależny
  • ma silny instynkt łowiecki
  • potrzebuje dużo ruchu
  • obficie linieje

Zalety

  • zrównoważony
  • miły wobec swojej rodziny
  • w domu raczej spokojny
  • czujny, lecz nieprzesadnie agresywny stróż
  • nie wymaga skomplikowanej pielęgnacji

Zdrowie

Psy tej rasy są generalnie zdrowe, ale miewają tendencje do tycia. W razie zdarza się PRA (postępujący zanik siatkówki), dysplazja stawu biodrowego, problemy nerkowe i torbiele (zwłaszcza w późniejszym okresie życia), a także problemy z tarczycą.

Portret elkhunda szarego nad wodą
fot. Shutterstock

Żywienie

Elkhund nie ma szczególnych wymagań żywieniowych w porównaniu do innych psów. Należy jednak pamiętać, że pies pracujący musi otrzymywać odpowiednio energetyczny pokarm.

Pielęgnacja

Szata elkhunda jest łatwa w pielęgnacji, warto jednak pamiętać, że elkhundy dwa razy w roku obficie linieją i wymagają wtedy częstszego szczotkowania.

Historia

Te średniej wielkości, krzepkie czworonogi nie zmieniły się od stuleci. Reprezentują pierwotny typ szpica typowy dla tych obszarów Europy.

Elkhund szary leżący na trawie
fot. Shutterstock

Poza Skandynawią rasa cieszy się sporą popularnością w Ameryce, gdzie hoduje się elk­hundy głównie jako psy wystawowe. Dotarły tu na początku XX wieku. Psa o imieniu Weejie miał amerykański prezydent Herbert Hoover (1874-1964).

Elkhund szary idący koło płotu z siatki
fot. Shutterstock

Do Polski pierwsze elkhundy sprowadzono pod koniec lat 80. XX wieku, jednak rasa nie zyskała u nas dużej popularności. Obecnie w Polsce mieszka zaledwie około 30 jej przedstawicieli.

Wzorzec

Elkhund szary – grupa V FCI, sekcja 2, nr wzorca 242

  • Kraj pochodzenia: Norwegia
  • Charakter: pies odważny, przyjacielski, zrównoważony, inteligentny, oddany właścicielowi, samodzielny
  • Wielkość: psy ok. 52 cm, suki ok. 49 cm
  • Waga: psy ok. 25 kg, suki ok. 22 kg
  • Szata: gęsta, odporna na warunki atmosferyczne; najkrótsza na głowie i przodzie kończyn, najdłuższa na piersi, szyi (tworzy kryzę), zadzie i ogonie; włos okrywowy dłuższy i twardy; podszerstek miękki i wełnisty
  • Maść: szara w różnych odcieniach, włos okrywowy z czarnymi końcówkami; na pysku czarna maska
  • Długość życia: 12-13 lat
  • Podatność na szkolenie: średnia
  • Aktywność: wymaga ruchu, ale w domu jest spokojny
  • Koszty utrzymania: 150-200 zł miesięcznie
  • Odporność/podatność na choroby: odporny
  • Możliwość nabycia szczeniaka: w Polsce jest mało hodowli, szczenię lepiej wcześniej zamówić
  • Cena psa z rodowodem: 1500-3000 zł

Ciekawostki

Oprócz elkhunda szarego istnieje jeszcze elkhund czarny – mniejszy, drobniejszy, o krótszej, lśniącej sierści. Ta rasa jest jednak bardzo rzadka, praktycznie nieznana poza Skandynawią.

Szwedzkim odpowiednikiem norweskiego elkhunda jest jämthund. Psy tej rasy są nieco większe od elkhunda szarego i nieznacznie różnią się od niego umaszczeniem (mają jasną maskę i jaśniejsze znaczenia na łapach).

Przeczytaj także