HISZPAŃSKI PIES DOWODNY - Rasy PSY.pl - portal o psach

Rasy

Dwa hiszpańskie psy dowodne stojące na trawie

HISZPAŃSKI PIES DOWODNY

Średniego wzrostu, mocnej budowy pies o kędzierzawym, wełnistym włosie. Pogodny, bardzo pojętny, mało dominujący, pragnący zadowolić właściciela. Energiczny, potrzebuje sporo ruchu. Choć doskonale sprawdza się w roli aportera, jest przede wszystkim psem pasterskim. Selekcja w kierunku predyspozycji do pracy sprawiła, że są podatne na szkolenie i łatwo je wychować. Wymagają starannej socjalizacji, inaczej mogą się lękać nieznanych im zjawisk. Jako psy wyhodowane do pracy są bystre i zwinne.

Charakter

Hiszpańskie psy dowodne zarówno w stosunku do ludzi, jak również innych psów i zwierząt domowych są bardzo łagodne, choć nieufność do obcych czyni z nich dobrych stróżów.

Umiejętności

Przedstawiciele tej rasy to przede wszystkim wszechstronne psy pracujące, do dziś używane w swojej ojczyźnie jako psy pasterskie, myśliwskie, rybackie i stróżujące. Hiszpańskie psy dowodne szkoli się też do wykrywania materiałów wybuchowych i narkotyków, a także na psy ratownicze.

Hiszpański pies dowodny chwytający piłeczkę w wodzie
fot. Shutterstock
Szkolenie i wychowanie

Selekcja w kierunku predyspozycji do pracy sprawiła, że są podatne na szkolenie i łatwo je wychować. Wymagają starannej socjalizacji, inaczej mogą się lękać nieznanych im zjawisk. Jako psy wyhodowane do pracy są bystre i zwinne. Ich ulubione zajęcia to pływanie oraz aportowanie.

Dla kogo ta rasa

Mocno przywiązują się do jednej osoby, ale doskonale sprawdzają się także jako psy rodzinne. Lubią się bawić, a przy tym są z natury delikatne, dlatego mogą być świetnymi towarzyszami dziecięcych zabaw.

Portret szczeniaka hiszpańskiego psa dowodnego
fot. Shutterstock

Pomimo zamiłowania do ruchu i zabawy, łatwo przystosowują się do trybu życia właścicieli. W domu są spokojne i niehałaśliwe. Jeśli nikt się nimi nie zajmuje, po prostu śpią. Mimo wszystko najlepszym właścicielem dla psa tej rasy będzie osoba aktywna, która zapewni mu sporą dawkę ruchu i zajęcia.

Wady i zalety

Wady
  • przy  braku odpowiedniej socjalizacji bywają lękliwe
  • na długiej szacie mogą wnosić dużo brudu
  • wymagają sporo ruchu
Zalety
  • łatwe w układaniu
  • miłe i łagodne
  • chętnie biorą udział w różnych aktywnościach
  • zdrowe i odporne
  • nie linieją

Zdrowie

Hiszpańskie psy dowodne są wytrzymałe i odporne na trudne warunki atmosferyczne, rzadko chorują. Mimo wszystko zaleca się wykonywanie badań na dysplazję i badań oczu pod kątem chorób genetycznych. Niektóre osobniki rodzą się z naturalnie skróconym ogonem.

Hiszpański pies dowodny w kłusie
fot. Shutterstock
Żywienie

Przedstawiciele też rasy nie mają szczególnych wymagań żywieniowych. Zazwyczaj cieszą się dobrym apetytem i dobrze przyswajają pokarm.

Hiszpański pies dowodny pozujący w plenerze
fot. Shutterstock
Pielęgnacja

Są niekłopotliwe w pielęgnacji – ich tłusta, wodoodporna szata nie wymaga czesania ani częstych kąpieli, a jedynie strzyżenia raz lub dwa razy w roku. Aby mogły być wystawiane, nie muszą mieć długiego włosa, wystarczą 3 cm. Dzięki temu, że nie linieją, hiszpańskie psy dowodne nadają się nawet dla alergików.

Historia

Jest to niewątpliwie rasa bardzo stara. Na temat jej pochodzenia istnieją różne teorie. Jedna z nich mówi, że przodkami rasy były kudłate psy z Afryki Północnej, przywiezione na Półwysep Iberyjski przez Maurów podczas ich inwazji rozpoczętej w roku 711.

Małe szczenięta hiszpańskiego psa dowodnego
fot. Shutterstock

Inna głosi, że przedstawicieli tej rasy przywieźli do Europy Fenicjanie. Według kolejnej, psy te mają pochodzenie azjatyckie. W Hiszpanii znane są powszechnie pod nazwą „psów tureckich”. Być może jest to rodzima rasa pochodząca z Andaluzji, skąd rozprzestrzeniła się na teren całej Hiszpanii.

Hiszpański pies dowodny leżący w trawie
fot. Shutterstock

Wiadomo, że podobne kudłate psy znane były na Półwyspie Iberyjskim już we wczesnym średniowieczu. Pasły kozy i owce oraz aportowały ptactwo podczas polowań. Niektóre pomagały rybakom przy wyciąganiu sieci. W połowie lat 70. XX wieku miłośnicy rasy, Antonio Garcia Perez i Santiago Montesinos, rozpoczęli starania o jej uznanie przez FCI, co nastąpiło w 1985 roku.

Hiszpański pies dowodny aportujący piłkę
fot. Shutterstock

Największą popularnością rasa cieszy się w Hiszpanii, Finlandii i Szwecji, ale dzięki swoim zaletom zyskuje coraz więcej miłośników na całym świecie. Do Polski pierwsza suczka przybyła pod koniec 2004 roku, a w 2005 roku dołączył do niej piesek. Obecnie działa już kilka hodowli.

Wzorzec

Hiszpański pies dowodny – grupa VIII FCI, sekcja 3, nr wzorca 336
  • Kraj pochodzenia: Hiszpania
  • Charakter: pies inteligentny, łagodny, wesoły, nieufny w stosunku do obcych, chętny do pracy i zabawy
  • Wielkość: psy 44-50 cm, suki 40-46 cm
  • Waga: psy 18-22 kg, suki 14-18 kg
  • Szata: wełnista, skręcona; przycięta tworzy kędziorki, długa może tworzyć sznurki (niesfilcowane); pies tej rasy nie linieje
  • Maść: biała, czarna, czekoladowa w różnych odcieniach, czarno-biała lub czekoladowo-biała
  • Długość życia: 10-14 lat
  • Podatność na szkolenie: duża
  • Aktywność: dość wysoka, ale hiszpański pies dowodny przyzwyczai się też do umiarkowanej dawki ruchu
  • Koszty utrzymania: 70-150 zł miesięcznie
  • Odporność/podatność na choroby: odporny
  • Możliwość nabycia szczeniaka: w Polsce jest niewiele hodowli, więc na szczenię trzeba czasem dłużej poczekać

Ciekawostki

W górach południowej Andaluzji psy tej rasy nadal można spotkać w roli użytkowej (od ok. 1000 lat).

W przeszłości zwracano uwagę na umaszczenie psa głównie pod kątem użytkowym i tak na przykład rybacy posiadali zwykle jasne psy (białe, beżowe, beżowo-białe), dobrze widoczne w wodzie. Farmerzy z kolei preferowali ciemne umaszczenie (czarne, brązowe), łatwiejsze do zobaczenia na polu.


Przeczytaj także