MASTIF TYBETAŃSKI - Rasy PSY.pl - portal o psach

Rasy

Mastif tybetański

MASTIF TYBETAŃSKI

Potężny, mocny, bogato owłosiony molos typu górskiego, często uważany za przodka innych ras molosowatych. Doskonały stróż, obdarzony silnym i niezależnym charakterem. Bardzo przywiązany do rodziny, długo zachowuje dobrą kondycję i młodzieńczy temperament.

Charakter

Mastif tybetański jest pod wieloma względami rasą pierwotną, w niewielkim stopniu poddaną ingerencji człowieka. Przejawia się to nie tylko w jego wyglądzie i psychice, ale również fizjologii – suki tej rasy mają cieczkę raz w roku, podobnie jak wilki i niektóre inne rasy pierwotne.

Mastif tybetański stojący na tarasie
fot. Shutterstock

W porównaniu z innymi molosami mastif tybetański nie wyróżnia się wielkością. Jest mocno zbudowany, ale jako pies wędrujący ze stadami musiał być równocześnie bardzo zwinny i wytrzymały. Długość życia jest porównywalna ze średnimi rasami, większa niż wielu innych molosów.

Umiejętności

Mastif przede wszystkim jest świetnym stróżem. Pracuje głównie nocą, obiegając powierzony mu teren i cicho poszczekując. Co pewien czas odpoczywa, aby po chwili kontynuować patrol. Jeśli nie szczeka porusza się niemal tak bezgłośnie jak kot. Jest doskonałym obserwatorem. Nie atakuje bez przyczyny, każdą sytuację stara się przeanalizować.

Niektóre osobniki mogą być bardziej agresywne i od razu atakują intruza, inne wpuszczą go na teren, ale nie pozwolą wyjść, przyjmując postawę grożącą.

Trójka szczeniąt mastifa tybetańskiego siedząca na śniegu
fot. Shutterstock

W obecności właściciela mastify na ogół przyjaźnie witają gości. Należy jednak pamiętać, że ten sam pies pod nieobecność właściciela będzie starał się bronić swojego terytorium. Mastifów nie trzeba uczyć pilnowania terenu, tę cechę mają wrodzoną od stuleci.

Szkolenie i wychowanie

Obok umiejętności stróżowania, drugą charakterystyczną cechą tej rasy jest duża niezależność. To pies bardzo inteligentny, ale współpraca z człowiekiem nie jest jego prawdziwym powołaniem. Na ogół samodzielnie ocenia sytuację, dlatego jest trudny do szkolenia.

Oczywiście, jako silnemu psu należy mu wyznaczyć wyraźne granice, nie powinno się jednak wymagać od niego ślepego posłuszeństwa. Przy układaniu psa tej rasy właściciel powinien wykazać się dużą dozą cierpliwości i poczucia humoru.

Mastif tybetański stojący na trawie
fot. Shutterstock

Mastif ma bardzo złożoną psychikę. Jest niezależny, ale bardzo przywiązany do ludzkiej rodziny, dumny i poważny, ale chętny do zabawy, zarówno z innymi psami, jak i ludźmi. Nawet dojrzały, pełen godności przedstawiciel rasy potrafi nagle zamienić się w baraszkującego misia. Wynika to stąd, że psy te późno dojrzewają, suki w wieku ok. 2-3 lat, psy dopiero w wieku ok. 4 lat. Warto wykorzystać tę cechę i spróbować nauki poprzez zabawę.

Dla kogo ta rasa

Mastifa tybetański powinien trafić w ręce doświadczonego, konsekwentnego przewodnika. Nie poleca się trzymania psa tej rasy w mieszkaniu.

Wady i zalety

Wady
  • niezależny i dominujący
  • niektóre osobniki bywają bardzo agresywne
Zalety
  • doskonały stróż, równocześnie wiele mastifów akceptuje gości wpuszczonych przez właściciela
  • bardzo przywiązany do rodziny
  • zdrowy i odporny
  • długo zachowuje młodzieńczy temperament

Zdrowie

Mastif tybetański to stosunkowo zdrowa i odporna na choroby rasa psów. Spośród chorób o podłożu genetycznym zdarza się dysplazja biodrowa i łokciowa. Jako rasa pierwotna, suki mają cieczkę tylko ras w roku, a w dodatku trwa ona dłużej niż u innych psów –  owulacja następuje zwykle pomiędzy dwudziestym a dwudziestym piątym dniem cieczki, należy więc suczkę dłużej mieć na oku, aby uniknąć niepożądanego przychówku.

Portret mastifa tybetańskiego z profilu
fot. Shutterstock
Żywienie

Pomimo znacznych rozmiarów, mastif potrafi się zadowolić skromnym posiłkiem. Nie jest wybredny, ale nie jest też żarłokiem. Oczywiście aby zadbać o prawidłowy rozwój należy zapewniać mu pełnowartościowy pokarm czy to w postaci posiłków przygotowywanych w domu czy gotowej karmy.

Suczka mastifa tybetańskiego o umaszczeniu błękitnym podpalanym stojąca na trawie
fot. Shutterstock
Pielęgnacja

Nie jest specjalnie skomplikowana, choć psa należy regularnie szczotkować, zwłaszcza w okresie linienia, co ma miejsce dwa razy w roku.

Historia

To prawdopodobnie jedna z najstarszych ras na świecie. Mastify tybetańskie, które od stuleci strzegły stad w Himalajach, uważane są za przodków wszystkich molosowatych. W rzeczywistości w Himalajach spotyka się blisko spokrewnione rasy o zbliżonym wyglądzie.

Psy te są różnie określane przez miejscową ludność, np. „tsang kyi” – „najlepszy pies”. Miano mastifa lub doga tybetańskiego zostało im nadane przez Europejczyków, gdyż trudno było używać opisowych nazw tybetańskich.

Portret "czterookiego" mastifa tybetańskiego z profilu
fot. Shutterstock

Te silne i odporne psy wyhodowano do pilnowania stad, ale wędrowni pasterze obdarowywali nimi także klasztory, pałace i świątynie, aby dobrze ich strzegły. Ta wypełniania przez stulecia funkcja do dziś stanowi o podstawowych cechach rasy.

O psach tych świat zachodni dowiedział się już dawno, jako że towarzyszyły one zdobywcom, takim jak Aleksander Wielki czy Czyngis-Chan, były też przywożone przez podróżników, np. Marco Polo. Potomkowie psów tybetańskich trafiali do Europy, gdzie dawali początek licznym rasom lokalnym. „Oryginalne” mastify tybetańskie pojawiły się w Europie w XIX w., o czym wspomina wiele tekstów z tamtego okresu.

Czarny podpalany mastif tybetański stojący w ogrodzie
fot. Shutterstock

Do Ameryki pierwsze dwa mastify dotarły dopiero w 1958 r., jako prezent dla prezydenta Eisenhovera. Hodowlę rasy rozpoczęto tam w latach 70. W Polsce rasa jest niezbyt popularna, ale też nie bardzo rzadka.

Wzorzec

Mastif tybetański – grupa II FCI, sekcja 2.2, nr wzorca 230
  • Wrażenie ogólne: Duży, mocny pies o kwadratowej sylwetce, zakręcony ogon. Wyraz pełen czujności i godności. Wytrzymały, szybki i zwinny.
  • Temperament: Odważny, o silnym instynkcie stróżowania.
  • Głowa: Mózgoczaszka szeroka, wyraźny stop, dobrze zaznaczona bruzda czołowa. Kufa szeroka, tępo zakończona, głęboka. Nos, powieki i śluzówki – zależnie od umaszczenia – czarne, brązowe lub szare. Uszy niezbyt duże, wiszące, przylegające. Oczy średniej wielkości, migdałowego kształtu, skośne osadzone, w różnych odcieniach brązu.
  • Tułów: Dobrze zaznaczony kłąb, grzbiet krótki, mocny, lędźwie lekko wysklepione w okolicy biodrowej, zad lekko spadzisty.
  • Ogon: Umiarkowanie długi, bogato owłosiony. Zakręcony na grzbiet, ale w spoczynku może być opuszczony.
  • Kończyny przednie: Mocne, proste, o lekko nachylonych śródręczach.
  • Kończyny tylne: Mocno umięśnione.
  • Ruch: Swobodny, elastyczny. W kłusie kończyny prawe i lewe zbiegają się w kierunku linii środka ciężkości psa (oglądane od przodu i tyłu tworzą literę V).
  • Szata: Bardzo gęsta, z grubym podszerstkiem i twardym włosem okrywowym. U samców bardziej okazała niż u suk, tworzy grzywę na szyi.
  • Umaszczenie: Czarne, czarne podpalane, błękitne, błękitne podpalane, złote (od rudego do kremowego), śniade (rude z nalotem). Dopuszczalne białe znaczenia na piersi i końcach palców.
  • Pochodzenie: Tybet
  • Cena psa z rodowodem: ok. 3000 zł

Ciekawostki

Tybetańczycy, podobnie jak wiele innych ludów azjatyckich, szczególnie cenili psy o umaszczeniu ciemniejszym podpalanym, tzw. „czterookie”, ponieważ wierzyli, że jasne plamki nad oczami to dodatkowe oczy, którymi pies widzi złe duchy, także kiedy śpi.

W ostatnich latach w Chinach hoduje się mastify tybetańskie o monstrualnym wyglądzie – bardzo ciężkie, z nadmiarem skóry i szaty, i budową, która jest zaprzeczeniem zdrowia i użytkowości. Psy te są sprzedawane nierzadko za niesamowicie wysokie sumy bogatym ludziom, dla których stanowią symbol ich statusu.


Przeczytaj także
  • SHIH TZU

    Niezwykłej urody shih tzu, choć oddany i wierny, przypomina trochę kota...

  • TERIER TYBETAŃSKI

    Niewielki długowłosy psiak pochodzący z Tybetu. Wbrew nazwie jest to z...

  • BERNARDYN

    Olbrzymi, masywnie zbudowany pies typu górskiego, występujący w dwóch...

  • MASTIF NEAPOLITAŃSKI

    Bardzo duży i ociężały molos o charakterystycznej, krótkiej sierści i...