OWCZAREK GRECKI - Rasy psów - PSY.pl - portal o psach

Rasy

Owczarek grecki

OWCZAREK GRECKI

Niezależna natura owczarka greckiego sprawia, że jego właściciel powinien być asertywny i zasłużyć na jego szacunek. Owczarka cechuje wysokie poczucie obowiązku i silny instynkt stróżowania.

Charakter

Owczarek grecki jest spokojny, pewny siebie i zrównoważony. Ten dumny i odważny pies jednego pana z oddaniem będzie jednak bronić całej rodziny. W stosunku do dzieci bardzo opiekuńczy, podobnie jak wobec zwierząt w domu. Wobec obcych jest nieufny i podejrzliwy, ale w obecności właściciela potrafi ich tolerować, choć zachowuje dystans.

W stosunku do innych psów szczególnie samce wykazują silną dominację. W stadzie, dopóki nie zostanie ustalona hierarchia, psy będą z sobą walczyły. Dlatego nie zaleca się trzymania razem samców.

Umiejętności

Owczarka greckiego cechuje wysokie poczucie obowiązku i silny instynkt stróżowania. Czworonogi pracujące przy stadzie łączy silna więź psychiczna ze zwierzętami oddanymi im pod opiekę. Na co dzień to pies spokojny, nie można jednak zapominać, że zawsze jest gotowy do interwencji w obronie stada, właściciela lub dobytku.

Pies tej rasy jest odporny i wytrzymały, potrafi pracować przy stadzie przez cały dzień w trudnych warunkach, nawet w niedostępnych górach. Nocą śpi z owcami czy kozami w zagrodzie, chroniąc je przed wilkami i niedźwiedziami.

Owczarek grecki
fot. Aneta Hejno

Zazwyczaj porusza się kłusem, ale zdolny jest także do galopu, podczas którego wykazuje dużą zwrotność. Kiedy idzie, głowę trzyma nisko, sprawiając wrażenie rozluźnionego. Pies pilnujący stada spaceruje wokół niego spokojnym krokiem, patrolując granice, albo kładzie się w jednym miejscu, z którego obserwuje okolicę. Gdy dostrzeże intruza, nie atakuje od razu, lecz najpierw próbuje go odstraszyć groźnym szczekaniem. Jeżeli to nie zadziała, wykonuje pozorowane szarże. Dopiero w ostateczności przechodzi do bezpośredniej konfrontacji. Psy te potrafią pracować zarówno w pojedynkę, jak i w grupie.

Szkolenie i wychowanie

Jeśli owczarek grecki mieszka w bardziej zaludnionej okolicy, wymaga intensywnej socjalizacji, by nieco złagodzić jego wrodzoną nieufność. To pies inteligentny i pojętny, który daje się układać, lecz nie można wymagać od niego ślepego posłuszeństwa. Jest dosyć niezależny i samodzielny, gdyż jako pies pasterski musiał polegać na własnej ocenie sytuacji. Nie działa jednak pochopnie, najpierw analizuje i dopiero potem przechodzi do działania.

Owczarek grecki
fot. Aneta Hejno
Dla kogo ta rasa

Choć szkolenie owczarka greckiego nie jest trudne, to powinna się nim zajmować osoba spokojna, lecz zdecydowana. Psy te doskonale wyczuwają charakter człowieka i nie podporządkują się komuś, kto nie jest asertywny. Przewodnik musi zasłużyć na szacunek tego psa. Nie znaczy to, że należy go prowadzić ostro. To czworonóg wrażliwy na pochwały i karcenie, nie lubi brutalnego traktowania.

Pomimo dosyć spokojnego usposobienia owczarki greckie potrzebują raczej aktywnych opiekunów, gdyż znudzone mają skłonności niszczycielskie i dużo szczekają.

Wady i zalety

Wady
  • niełatwy w ułożeniu
  • trudny w socjalizacji
  • może wchodzić w konfrontację z innymi samcami
Zalety
  • inteligentny
  • przywiązany do rodziny
  • odporny na choroby

Zdrowie

Ta stara grecka rasa jest odporna na choroby. Psy pracujące przy stadach podlegają surowej naturalnej selekcji, poza tym zachowują szczupłą, muskularną sylwetkę. Ze względu na to, że są to zwierzęta duże i dosyć masywne, warto je jednak badać przed użyciem do hodowli pod kątem dysplazji.

Owczarek grecki jest uznany tylko w kraju pochodzenia, ale grecki związek kynologiczny dąży do tego, by rasa została zaakceptowana przez FCI. W Grecji rasa jest obecnie bardzo poszukiwana i nawet szczenię bez rodowodu kosztuje 500-700 euro.

Biegnący owczarek grecki
fot. Aneta Hejno

Większość czworonogów nadal hodowana jest i selekcjonowana w tradycyjny sposób przez pasterzy, dlatego nie mają one dokumentów potwierdzających przynależność do rasy, a jedyne kryterium selekcji stanowi użytkowość. Psy te żyją w rejonach górskich i na wsiach, ale występują także na peryferiach dużych miast, gdzie pilnują domostw. Poza granicami Grecji rasa jest mało znana, choć jej przedstawicieli można spotkać na przykład w Niemczech. W Polsce prawdopodobnie nie ma żadnego owczarka greckiego.

Historia

Jeśli wierzyć greckiej mitologii, psa miał udomowić Apollo, po to by towarzyszył on w łowach jego siostrze bliźniaczce Artemidzie, bogini łowów. Z kolei o owczarku greckim (hellenikos poimenikos) – dużym psie pilnującym stad – wspominano już w starożytności. Dzielono wtedy psy na myśliwskie i pasterskie, choć czasem pełniły obie funkcje – również molosy.

Nazwa molos ma pochodzić od opisanych w mitologii Molossów zamieszkujących tereny Epiru. Lud ten to potomkowie Molossosa, wnuka Achillesa. Ich psy – uważane za największe i najgroźniejsze – były wykorzystywane przez Greków, a potem Rzymian na wojnach. Te nieco mniejsze pilnowały stad.

Szczeniak owczarka greckiego
fot. Aneta Hejno

W latach 90. XX w. organizacja Arkturos (gr. niedźwiedź) stwierdziła, że owczarkowi greckiemu grozi wyginięcie głównie z powodu krzyżowania z innymi psami, i wraz z Grupą Przyjaciół Owczarka Greckiego (OFEP) stworzyła program ratowania go. Jego celem jest zapewnienie czworonoga tej rasy każdemu pasterzowi czy rolnikowi, który go potrzebuje. Arkturos stworzył centrum hodowli, w którym pracują opiekunowie i lekarze weterynarii.

Organizacja przekazuje nieodpłatnie psy pasterzom wypasającym owce i kozy w górach. Zwykle są to dwumiesięczne szczenięta, zaszczepione, odrobaczone, zaczipowane i wstępnie przyuczone do życia ze stadem.

Dzieje się tak, bo choć instynkt obrony stada jest wrodzony, to należy go rozwijać od początku – psy chowane ze zwierzętami zaczynają traktować je jak swoją rodzinę, a zwierzęta także traktują je jak członków stada. W latach 1998-2007 rozdano 310 szczeniąt. Szacuje się, że dziś przy stadach i w domach prywatnych w całej Grecji żyje około tysiąca owczarków greckich.

Wzorzec

Owczarek grecki – rasa nieuznana przez FCI
  • kraj pochodzenia: Grecja
  • charakter: pies spokojny, zrównoważony, pewny siebie, inteligentny, przywiązany do rodziny i zwierząt, którymi się opiekuje, lecz niezależny, nieufny wobec obcych, o silnym instynkcie stróżowania, nie okazuje agresji bez wyraźnego powodu
  • wielkość: psy 65-75 cm, suki 60-68 cm
  • waga: psy 38-50 kg, suki 32-42 kg
  • szata: gruba, dwuwarstwowa, krótka lub półdługa, z gęstym podszerstkiem, włos jest dłuższy i obfitszy na szyi, barkach i portkach, szata staje się dłuższa i gęstsza zimą
  • maść: czarna, szarobrązowa (od ciemnej do płowej), biała lub łaciata; maść czarna może mieć brunatne przebarwienia i mogą jej towarzyszyć podpalania; często występują białe znaczenia
  • długość życia: 10-12 lat
  • podatność na szkolenie: umiarkowana; pies dosyć niezależny i samodzielny
  • aktywność: nie wymaga dużo ruchu, ale potrzebuje przestrzeni
  • koszty utrzymania: 150-250 zł miesięcznie
  • odporność/podatność na choroby: bardzo odporny; zdarza się dysplazja stawów biodrowych
  • możliwość nabycia szczeniaka: tylko za granicą
  • cena psa z rodowodem: od 1000 euro wzwyż

Ciekawostki

W latach 90. XX wieku owczarkom greckim groziło wyginięcie i stworzono program ochrony tej rasy.