OWCZAREK HOLENDERSKI DŁUGOWŁOSY - Rasy psów - PSY.pl - portal o psach

Rasy

Owczarek holenderski długowłosy stojący na trawie

OWCZAREK HOLENDERSKI DŁUGOWŁOSY

Owczarek holenderski występuje w trzech odmianach włosa – długowłosa ma ze wszystkich najdelikatniejszą psychikę, dlatego bywa, że temu dynamicznemu psu nie sprosta nawet doświadczony, ale nerwowy właściciel. To pies chętny do pracy i czujny stróż. Wymaga sporo ruchu. Sprawdzi się jako towarzysz aktywnej rodziny.

Charakter

W porównaniu z owczarkiem belgijskim, holenderski jest bardziej wydłużony, mocniejszy i nie ma aż tak szlachetnego, wyrafinowanego wyglądu. Nie jest jednak tak mocny jak niemiecki kuzyn. Podobnie jak belgi występuje w trzech odmianach. Każda z nich hodowana jest osobno.

Owczarek holenderski długowłosy w galopie
fot. Urszula Charytonik

Najpopularniejsza jest krótkowłosa, która ma też największe predyspozycje do pracy, np. w policji. Mniejszą popularnością cieszą się owczarki szorstkowłose, które są głównie psami do towarzystwa. Odmiana długowłosa jest bardzo rzadka nawet w ojczyźnie – być może dlatego, że te zwierzaki nie mogą się pochwalić tak obfitą szatą jak belgi, a na dodatek mają najdelikatniejszą psychikę.

Umiejętności

Owczarki holenderskie cechuje bardzo silny instynkt stadny – czują dyskomfort, kiedy ludzkie „stado” się rozbiega. Lubią przebywać blisko człowieka. Niektóre są przytulakami, inne zadowolą się obecnością ludzi w pobliżu. Doskonale sprawdzają się w roli psów rodzinnych, są opiekuńcze wobec dzieci. Choć nieufne w stosunku do obcych, wychowane z malcami, zazwyczaj bez problemu akceptują w domu także ich kolegów.

Dlatego owczarka holenderskiego długowłosego można polecić osobom chcącym mieć czujnego stróża, który zasygnalizuje każdą niepokojącą zmianę w otoczeniu, ale nie jest niebezpieczny. Zwierzęta domowe holendry traktują jako część stada. Wobec obcych psów zazwyczaj nie są agresywne.

Owczarek holenderski długowłosy leżący w trawie
fot. Shutterstock

Holender wymaga dużo ruchu. Doskonale czuje się, patrolując swoją posesję, gdy państwo są w pracy. Gdy wrócą, powinien jednak przebywać ze swoim „stadem”, które jest dla niego tak ważne. W domu wybiegany pies tej rasy jest spokojny i niekłopotliwy.

Holendry świetnie nadają się do towarzyszenia właścicielowi podczas jazdy na rowerze czy joggingu – co jest wskazane, bo mają tendencje do tycia.

Szkolenie i wychowanie

W wypadku owczarków holenderskich długowłosych nie sprawdzają się siłowe metody szkolenia. Należy im zapewnić staranną socjalizację i szkolić, używając pozytywnej motywacji.

Dla kogo ta rasa

Owczarek holenderski długowłosy nie nadaje się dla osób chcących mieć niekłopotliwego kanapowca ani też ludzi marzących o twardym obrońcy. Najlepiej, by jego właściciel miał już pewne doświadczenie w pracy z czworonogiem, choć początkujący, mający odpowiednie cechy charakteru i dobrze przygotowany teoretycznie też powinien sobie z nim poradzić. Nawet doświadczenie nie pomoże jednak, jeśli holender trafi np. do osoby nerwowej.

Wady i zalety

Wady
  • wrażliwy, źle znosi presję
  • odmiana długowłosa nie zawsze ma tak dobre predyspozycje do pracy jak krótkowłosa
  • obficie linieje
Zalety
  • chętny do współpracy
  • czujny, ale nieprzesadnie agresywny stróż
  • opiekuńczy wobec dzieci i zwierząt domowych

Zdrowie

Zwinne i wytrzymałe, są holendry odporne na różne warunki atmosferyczne. Nie słyszy się o chorobach dotykających tę rasę, poza sporadycznymi przypadkami dysplazji.

Owczarek holenderski długowłosy leżący na białym tle
fot. Shutterstock
Żywienie

Owczarek holenderski nie jest specjalnie wybredny i doskonale wykorzystuje karmę. Miewa tendencje do tycia, dlatego jego wagę należy nadzorować i w razie czego zmniejszyć dawkę pożywienia.

Owczarek holenderski długowłosy w galopie
fot. Urszula Charytonik
Pielęgnacja

Za wyjątkiem dwóch okresów obfitego linienia w roku pielęgnacja holendra odmiany długowłosej jest dość łatwa, ponieważ włos nie jest bardzo długi i nie filcuje się nawet po zamoczeniu.

Historia

Owczarki holenderskie były niegdyś typowymi wiejskimi psami wielozadaniowymi. Do ich obowiązków należało pilnowanie, by owce lub bydło nie weszły w szkodę. Patrolowały granice stada i zaganiały do niego niesforne sztuki. Przepędzały podopiecznych na pastwiska i prowadziły ich na targ. Pilnowały, by kury nie weszły do ogródka warzywnego, przyprowadzały krowy do udoju, ciągnęły wózki z mlekiem. Ostrzegały także o pojawieniu się obcych.

Owczarek holenderski długowłosy stojący na trawie
fot. Urszula Charytonik

Na początku XX wieku stada owiec zniknęły jednak z dużych obszarów holenderskiego krajobrazu. Na szczęście miłośnicy rasy nie pozwolili jej wyginąć i w tym samym czasie rozpoczęła się formalna hodowla. Pierwszy standard rasy stworzono w 1898 r. Do najnowszej nowelizacji wzorca doszło przed rokiem.

Holender ma wspólnych przodków z owczarkami belgijskimi i niemieckimi. Niegdyś rasy te były podobne do siebie, czy raczej w każdej z nich występowało duże bogactwo typów i ubarwienia. Jednakże selekcja hodowlana poszła w innych kierunkach i stąd dzisiejsze różnice między nimi. Jeszcze na początku XX w. w umaszczeniu większości owczarków holenderskich dominowała biel. Jednakże w 1909 r. postanowiono ją wyeliminować.

Skutkiem tej decyzji było poważne zawężenie puli genetycznej, dlatego rasę przekrzyżowano z onkami i belgami. Do lat 30. XX w. wśród holendrów spotykano osobniki płowe, czyli umaszczone tak jak belgijskie tervuereny i malinois.

Dwa owczarki holenderskie długowłose leżące na białym tle
fot. Shutterstock

Owczarki holenderskie poza swoją ojczyzną mają miłośników zwłaszcza w Skandynawii. W Polsce mieszka kilka osobników krótkowłosych i tylko jedna długowłosa suczka.

Wzorzec

Owczarek holenderski długowłosy  – grupa I FCI, sekcja 1, nr wzorca 223
  • Pochodzenie: Holandia
  • Charakter: wierny, pojętny, lecz także do pewnego stopnia samodzielny i niezależny; czujny, aktywny, doskonały stróż
  • Wielkość: psy 57-62 cm, suki 55-60 cm
  • Waga: niesprecyzowana we wzorcu, około 30 kg
  • Szata: półdługa, dwuwarstwowa, prosta, przylegająca, włos okrywowy twardy w dotyku, podszerstek wełnisty; tworzy kryzę i portki
  • Maść: pręgowana w różnych odcieniach (czarne pręgi na rudym lub szarym tle), pożądana czarna maska
  • Długość życia: 12-14 lat
  • Podatność na szkolenie: duża
  • Aktywność: potrzebuje dużo ruchu i zajęcia umysłowego
  • Koszty utrzymania: 150-200 zł miesięcznie
  • Odporność / choroby: bardzo odporny; zdarza się dysplazja
  • Możliwość nabycia szczeniaka: tylko za granicą
  • Cena psa z rodowodem: 400-600 euro

Ciekawostki

W Holandii opowiada się następującą anegdotkę z dawnych czasów, kiedy owczarki holenderskie zajmowały się jeszcze wypasem owiec.

Pewien farmer sprzedał 20 jagniąt, a że nabywca nie zabrał ze sobą psa, wypożyczył owczarka, żeby ten zagonił je do jego gospodarstwa. Po wykonaniu pracy pies został odesłany do domu. Po zabezpieczeniu jagniąt w zagrodzie, farmer poszedł do domu na kawę i opowiadał żonie o swoim nabytku. Kiedy ponownie wyszedł, zobaczył, że brama od zagrody jest otwarta, a jagnięta zniknęły. Okazało się, że wierny pies zabrał je z powrotem ze sobą.