OWCZAREK HOLENDERSKI KRÓTKOWŁOSY

 

Charakter

Owczarek holenderski, podobnie jak inne psy pasterskie, ma silne poczucie przynależności do stada. Jest oddany całej rodzinie, ale najbardziej lojalny wobec jednej osoby, którą sobie wybierze. Dobrze dogaduje się z dziećmi, jeśli tylko nie są wobec niego zbyt nachalne. Żyje też w zgodzie ze zwierzętami domowymi.

Podobnie jak jego belgijscy kuzyni szybko reaguje na zmiany w otoczeniu. Może ugryźć osobę, która według niego stanowi zagrożenie. Choć aktywny, owczarek holenderski nie bywa tak żywiołowy jak belgijski. Może żyć w mieście – pod warunkiem że zapewni mu się ruch i zajęcia umysłowe.

Owczarek holenderski stojący w wodzie
fot. Shutterstock

Umiejętności

Owczarek holenderski był, jak wielu jego kuzynów, wykorzystywany do różnego rodzaju prac. Pilnował i zaganiał stada owiec oraz bydła, strzegł dobytku swojego pana, często pracował w ciężkich warunkach. W efekcie stał się wszechstronnym i odpornym psem pracującym.

Jego czujność i odwaga sprawiają, że jest dobrym stróżem. Nie wpuści na teren obcej osoby, a ludzi zaprzyjaźnionych powita radośnie.

Portret owczarka holenderskiego
fot. Shutterstock

Szkolenie i wychowanie

Holender nadaje się do różnych typów szkolenia. W wielu krajach wykorzystuje się go w policji i sportach obronnych, takich jak IPO czy Ring. Sprawdzi się także w agility czy posłuszeństwie sportowym.

Portret owczarka holenderskiego
fot. Shutterstock

Dla kogo ta rasa

Owczarek holenderski wymaga doświadczonego przewodnika, gdyż jako pies pastersko-stróżujący bywa dość twardy i niezależny. Nieco łagodniejszy charakter mają przedstawiciele odmiany długowłosej, ale te psy bywają bardziej nieśmiałe i wymagają szczególnie starannej socjalizacji.

Wady i zalety

Wady

  • wymaga dużo ruchu i zajęcia umysłowego
  • ma dosyć mocny charakter i potrzebuje doświadczonego przewodnika
  • wymaga starannej socjalizacji

Zalety

  • podatny na szkolenie
  • nadaje się do psich sportów
  • spokojniejszy niż owczarki belgijskie
  • łatwy w pielęgnacji

Zdrowie

Owczarki holenderskie są zdrowe, wytrzymałe i odporne. Zwierzęta hodowlane powinno się badać pod kątem dysplazji biodrowej i łokciowej oraz chorób oczu.

Portret owczarka holenderskiego z profilu
fot. Shutterstock

Żywienie

Owczarek holenderski nie ma szczególnych wymagań żywieniowych. Można go żywić gotowymi karmami albo pożywieniem przygotowywanym samodzielnie.

Owczarek holenderski łapiący piłkę w locie
fot. Shutterstock

Pielęgnacja

Pielęgnacja nie jest skomplikowana – sierść wystarczy szczotkować raz na jakiś czas, aby usunąć martwy włos.

Historia

Owczarek holenderski wywodzi się z tej samej linii co belgijski i niemiecki (wiele podobieństw wykazuje zwłaszcza z belgijskim). Kiedyś wszystkie te psy były bardzo podobne, a istniejące dziś różnice wynikły z odmiennego prowadzenia selekcji hodowlanej.

Dawniej w każdej z tych ras występowała większa gama kolorystyczna niż obecnie. Można przypuszczać, że psy te stanowiły lokalne odmiany jednej rasy. Obecnie najbardziej rzucającą się w oczy różnicą jest kolor.

W początkach XX wieku większość owczarków holenderskich miała umaszczenie w przeważającej części białe. W 1909 roku postanowiono je wyeliminować z hodowli. Skutkiem tego było zawężenie puli genetycznej, toteż przedstawicieli tej rasy skrzyżowano z owczarkami niemieckimi i belgijskimi.

Jeszcze w latach 30. XX wieku spotykano płowe osobniki (podobne do belgijskich). Do dziś rodzi się sporo szczeniąt z niepożądanymi białymi znaczeniami.

Szczeniak owczarka holenderskiego zaglądający przez dziurę w płocie
fot. Shutterstock

W porównaniu z owczarkiem belgijskim holenderski ma bardziej wydłużoną sylwetkę i jest mocniejszy – ale nie tak mocny jak niemiecki. Podobnie jak belgi, owczarki holenderskie występują w trzech odmianach. Krótkowłosa jest najpopularniejsza, szorstkowłosa – mniej znana, a długowłosa – bardzo rzadka.

Owczarek holenderski w biegu
fot. Shutterstock

Największą popularnością rasa cieszy się w swojej ojczyźnie, choć ostatnio zyskała zwolenników także w innych krajach, zwłaszcza w Skandynawii.

Do Polski w 2005 roku przyjechało z Czech krótkowłose rodzeństwo – suczka i piesek. Natomiast miot szorstkowłosy urodził się już w 1995 roku.

Wzorzec

Owczarek holenderski krótkowłosy – grupa I FCI, sekcja 1, nr wzorca 223

  • Kraj pochodzenia: Holandia
  • Charakter: pies posłuszny, pojętny, wierny, czujny, aktywny, doskonały stróż
  • Wielkość: psy 57-62 cm, suki 55-60 cm
  • Waga: niesprecyzowana we wzorcu, około 30 kg
  • Szata: dwuwarstwowa: włos okrywowy nieprzesadnie krótki, twardy, odporny na warunki atmosferyczne; podszerstek wełnisty; nieco dłuższy włos tworzy lekką kryzę, portki i szczotkę na ogonie
  • Maść: pręgowana w różnych odcieniach (czarne pręgi na rudym lub szarym tle); pożądana czarna maska
  • Długość życia: 13-15 lat
  • Podatność na szkolenie: duża
  • Aktywność: potrzebuje dużo ruchu i zajęcia umysłowego
  • Koszty utrzymania: 150-200 zł miesięcznie
  • Odporność/podatność na choroby: odporny
  • Możliwość nabycia szczeniaka: w Polsce szczenięta rodzą się sporadycznie

Ciekawostki

Pierwszy raz owczarek holenderski został zaprezentowany na wystawie psów odbywającej się w Amsterdamie w roku 1874.

Pierwszy klub owczarka holenderskiego – Nederlanse Herdershonden Club – powstał 13.05.1898 roku, natomiast sama rasa została uznana przez FCI dopiero w 1960 roku.

Księga wstępna (dla psów w typie rasy o nieznanym pochodzeniu) dla owczarków holenderskich w Holandii została zamknięta 1.02.1971 roku.