PINCZER ŚREDNI - Rasy PSY.pl - portal o psach

Rasy

Pinczer średni stojący w wodzie

PINCZER ŚREDNI

Lekkiej budowy, krótkowłosy czarny podpalany albo rudy pies o proporcjonalnej, niemal wpisanej w kwadrat sylwetce. Pełen temperamentu, popędliwy, inteligentny, cięty, ciekawski. Nie przepada za narzucaniem mu swojej woli. Szybko sygnalizuje obecność intruza, ale na co dzień nie jest tak rozszczekany jak jego kuzyni - sznaucer czy pinczer miniaturowy. Pinczer, zgodnie z naturą psa stróżującego, zazwyczaj najpierw pilnie obserwuje otoczenie i dopiero oceniwszy sytuację, przystępuje do działania.

Charakter

Pinczer średni jest psem o klasycznym pięknie – w jego budowie nie ma żadnych udziwnień. To pies czujny i szybko reagujący, przy tym jednak zrównoważony. Brak mody na tę rasę sprawił, że ryzyko trafienia na osobnika niezrównoważonego jest niewielkie, w przeciwieństwie do np. często nieodpowiedzialnie rozmnażanych dobermanów.

Umiejętności

Pinczer, zgodnie z naturą psa stróżującego, zazwyczaj najpierw pilnie obserwuje otoczenie i dopiero oceniwszy sytuację, przystępuje do działania. Ma doskonale wykształcony zmysł obserwacji – co wykorzystuje w odniesieniu do obcych, jest też wyczulony na nastroje swego pana.

Cztery pinczery siedzące na białym tle
fot. Shutterstock

Choć z zasady nieufny wobec nieznajomych, potrafi szybko zaakceptować nową osobę, jeśli tylko nie zachowuje się ona w sposób, który by go zaniepokoił, a właściciel swoim postępowaniem sugeruje mu, że wszystko jest w porządku.

W domu jest spokojny. Łatwo nawiązuje kontakt, lubi pieszczoty. Nie wolno jednak przesadzić, bo wejdzie na głowę. Pinczer wymaga dość zdecydowanego prowadzenia, jednak nie powinien to być zimny wychów. Pies ten potrzebuje dużo kontaktu z właścicielem – zarówno psychicznego, jak i fizycznego.

Jest wylewny w okazywaniu uczuć. Wesoły i żywiołowy, będzie dobrym towarzyszem zabaw starszych dzieci. Natomiast jego kontakty z maluchami powinny się odbywać pod kontrolą – poczuwając się do roli opiekuna, może bowiem próbować skarcić niesforne dziecko, tak jak zrobiłby to ze szczeniakiem.

Rasa ta nie jest tak rozszczekana jak jej miniaturowi kuzyni. Pinczer średni sygnalizuje obecność intruza, ale na co dzień zachowuje się cicho.

Szkolenie i wychowanie

Jest inteligentny i podatny na naukę, w lot łapie komendy. Bywa jednak, że inteligencję wykorzystuje do własnych celów. W porównaniu z dobermanem jest łatwiejszy w prowadzeniu, ale też wymaga stanowczości i konsekwencji, ma bowiem dość silny charakter.

Pinczer średni leżący w liściach
fot. Shutterstock

Trzeba pamiętać, że został wyhodowany nie tylko jako pies stróżujący, ale także myśliwski. Silny instynkt łowiecki ukierunkowany na małe zwierzęta może czasem sprawiać kłopoty – bywa, że zainteresowany tropem gryzonia nie reaguje na wołanie.

Dla kogo ta rasa

Brak podszerstka powoduje, że ten uwielbiający ruch psiak absolutnie nie powinien przebywać cały rok na dworze. Doskonale nadaje się dla ludzi aktywnych, może biegać przy rowerze, towarzyszyć w joggingu lub uprawiać agility. Potrafi się też przystosować do spokojniejszego trybu życia, jeśli tylko będzie mógł się wybiegać na spacerach.

Wady i zalety

Wady
  • wymaga doświadczonego przewodnika
  • ma silny instynkt łowiecki
  • zimą marznie
Zalety
  • zrównoważony i niezbyt szczekliwy
  • wierny
  • dobry stróż
  • dobry towarzysz starszych dzieci
  • łatwy w pielęgnacji

Zdrowie

To pies zdrowy i odporny. Choć niezbyt dobrze znosi wilgoć i chłód, zimą nie trzeba rezyg­nować z dłuższych spacerów – zdrowy pinczer lubi zabawy w śniegu. Spośród chorób dziedzicznych zdarza się zaćma.

Dwa szczenięta pinczera średniego na białym tle
fot. Shutterstock
Żywienie

Nie jest specjalnie wymagający, jeśli chodzi o żywienie. Może być żywiony suchą bądź mokra karmą albo jedzeniem przygotowywanym w domu.

Pinczer średni leżący na białym tle
fot. Shutterstock
Pielęgnacja

Jego sierść nie wymaga specjalnych zabiegów pielęgnacyjnych. W okresie linienia należy ją wyczesywać np. gumową szczotką z wypustkami. Zimą przyda się ciepłe ubranko, bo rasa jest pozbawiona podszerstka.

Historia

Pinczery pochodzą prawdopodobnie od znanego w średniowieczu psa myśliwskiego zwanego Bibarhuntem. Był on niemieckim odpowiednikiem terierów, przeznaczonym do polowania m.in. na bobry i borsuki. Nieduży, szorstkowłosy, z wyglądu przypominał sznaucera. Takie psy wykorzystywano również do pilnowania wiejskich gospodarstw i tępienia gryzoni, np. szczurów w stajniach.

Pinczer średni wchodzący do wody
fot. Shutterstock

Oprócz szorstkowłosych rodziły się także mniej odporne na złe warunki atmosferyczne osobniki krótkowłose, które trzymano w domach jako psy do towarzystwa. O bliskim pokrewieństwie pinczera średniego z terierami świadczy to, że jest on prawie identyczny z manchester terrierem tylko większy.

Pinczer średni leżący frontem na białym tle
fot. Shutterstock

W 1880 r. opracowano wzorzec rasy, a w 1895 r. powstał pierwszy klub pinczera w Niemczech, który w 1907 r. połączył się z klubem sznaucera. Stałe krzyżowanie pinczerów i sznaucerów, wojna oraz brak większego zainteresowania rasą przyczyniły się do jej upadku. Prawdopodobnie nie przetrwałaby, gdyby nie doradca Klubu Pinczera i Sznaucera Werner Jung, który postanowił ją uratować. W latach 60. XX wieku jego wysiłki zakończyły się sukcesem.

Wzorzec

Pinczer średni – grupa II FCI, sekcja 1.1, nr wzorca 184
  • Kraj pochodzenia: Niemcy
  • Charakter: pies inteligentny, pełen energii, szybki w reakcjach, lecz zrównoważony, pewny siebie, czujny, nieufny wobec obcych, doskonały stróż
  • Wielkość: psy i suki 45-50 cm
  • Waga: psy i suki 14-20 kg
  • Szata: krótka, gładka, gęsta i lśniąca
  • Maść: ruda (zwana jeleniorudą) lub czarna podpalana
  • Długość życia: 12-15 lat
  • Podatność na szkolenie: bardzo duża
  • Aktywność: lubi być w ruchu i mieć zajęcie, ale przystosuje się też do spokojniejszego trybu życia
  • Koszty utrzymania: 70-120 zł miesięcznie
  • Odporność/podatność na choroby: bardzo odporny
  • Możliwość nabycia szczeniaka: działa kilkanaście hodowli, na szczenię trzeba czasem poczekać
  • Cena psa z rodowodem: 1500 zł

Ciekawostki

Nieco dziwne jest to, że o ile doberman i pinczer miniaturowy, a także wszystkie trzy odmiany sznaucerów są dobrze znane, o tyle pinczer średni ciągle pozostaje rasą rzadką. Z pewnością zasługuje na większe spopularyzowanie!

Niegdyś jako osobna rasa istniał pinczer arlekin, rasa ta miała nawet wzorzec FCI, ale wymarła.


Przeczytaj także