WYŻEŁ WĘGIERSKI KRÓTKOWŁOSY

Wyżeł węgierski krótkowłosy to elegancki pies myśliwski o szlachetnym wyglądzie, z krótką, rudozłotą szatą. Jego raczej lekka i szczupła budowa ciała uosabia harmonię piękna i siły.

 

Charakter

Wyżeł węgierski krótkowłosy to pies aktywny i energiczny, który uwielbia długie spacery. Pozbawiony możliwości wybiegania się i eksploracji terenu staje się smutny i przygaszony. Kiedy się wybiega, w domu jest cichy i spokojny.

Portret szczeniaka wyżła opartego o szczebel drabiny
fot. Shutterstock

Swoje przywiązanie do właściciela i rodziny pies tej rasy okazuje wiernym spoglądaniem w oczy i chęcią przytulania się. Uwielbia pieszczoty i spanie w łóżku. Wobec innych psów i ludzi wyżły węgierskie krótkowłose zazwyczaj są przyjazne, choć czasami trochę nieśmiałe.

Umiejętności

Wyżeł węgierski krótkowłosy to doskonały pies myśliwski – z pasją tropi, wystawia i aportuje zwierzynę. Rasa hodowana była przede wszystkim do polowania na otwartej przestrzeni – i do dziś na takim terenie pies tej rasy czuje się najlepiej. Vizsla chętnie aportuje także z wody.

Wyżeł węgierski brodzący w wodzie
fot. Shutterstock

Szkolenie i wychowanie

Wyżeł węgierski to pies łagodny i chętny do współpracy, dlatego jego wychowanie nie nastręcza zwykle problemów. Warunkiem jest jednak zapewnienie mu odpowiedniej ilości ruchu i ukierunkowanie jego energii. Zwłaszcza w młodym wieku wyżeł ten powinien mieć możliwość się wyszaleć, żeby potem w domu odpoczywać i nie sprawiać kłopotów.

Vizsla biegnący po piłkę na plaży
fot. Shutterstock

Vizsla jest psem wrażliwym, o delikatnej psychice, źle znoszącym ostre traktowanie. Aby osiągnąć sukces w jego wychowaniu, wystarczy być konsekwentnym i okazywać mu dużo miłości. Wyżły węgierskie są inteligentne i z natury chętnie wykonują polecenia. Są bardzo uczuciowe, łatwo je zatem nagradzać, po prostu okazując zadowolenie czy radość z ich zachowania. Uwaga ukochanego opiekuna to dla wyżła cenna nagroda.

Dla kogo ta rasa

Wyżeł węgierski krótkowłosy to przede wszystkim doskonały pomocnik myśliwego – pod warunkiem że ten nie ma tzw. twardej ręki, gdyż pies ten wymaga łagodnego podejścia. Poza tym to wspaniały towarzysz aktywnych ludzi, którzy mają czas i chęci, aby regularnie zabierać psa na długie spacery czy treningi. Energia i chęć do biegania wyżła węgierskiego zachęcą całą rodzinę do wyjścia z domu i aktywnego odpoczynku na łonie natury.

Wady i zalety

Wyżeł węgierski krótkowłosy – jaki jest? Poznaj jego wady i zalety!

Wady

  • w młodości bywa niesforny
  • źle znosi samotność
  • ma silny instynkt łowiecki

Zalety

  • doskonały pomocnik myśliwego
  • przemiły pies rodzinny
  • łagodny wobec ludzi i zwierząt
  • łatwy w pielęgnacji
  • zdrowy i odporny

Zdrowie

Wyżły węgierskie to psy, które dzięki aktywnemu trybowi życia długo pozostają w doskonałej kondycji. Rzadko chorują, a jeśli już, są to problemy skórne o podłożu alergicznym, zapalenia spojówek, alergie pokarmowe lub urazy związane z aktywnością. Niektóre psy mogą być wrażliwe na narkozę. Na wszelki wypadek właściciel powinien uprzedzić o tym weterynarza przed operacją.

Portret vizsla we wrzosach
fot. Shutterstock

Żywienie

Ilość pokarmu trzeba zawsze dopasować do stylu życia psa, zwłaszcza że wyżeł węgierski cieszy się dość dobrym apetytem. W sezonie łowieckim porcje trzeba zwiększyć, powinny też zawierać więcej tłuszczu, by pies mógł całkowicie pokryć zwiększone zapotrzebowanie na energię.

Vizsla leżący na skale nad wodą
fot. Shutterstock

Pielęgnacja

Wyżeł węgierski krótkowłosy nie wymaga skomplikowanej pielęgnacji. Wystarczy raz na jakiś czas go wyszczotkować zgrzebłem (częściej w okresie linienia). Przed wystawą można sierść przetrzeć irchową ściereczką dla nadania dodatkowego połysku, choć dobrze żywiony vizsla lśni się sam z siebie. Regularnej kontroli wymagają uszy, które mogą być narażone na infekcje.

Historia

Wyżły węgierskie są uznawane za jedną z najstarszych ras, znaną już w X w. Prawdopodobnie ich przodkami były psy myśliwskie różnych plemion azjatyckich, które w początkach naszej ery najeżdżały na Europę Środkową. Historia rasy wiąże się z historią dawnych Węgrów – Madziarów, ludu łowiecko-pasterskiego, który żył ponad tysiąc lat temu. Naskalne ryty z tego okresu ukazują madziarskich myśliwych polujących z sokołami i wyżłami. O psach tych mówią również późniejsze średniowieczne manuskrypty.

Portret vizsla w zimowych trawach
fot. Shutterstock

Vizsla rozwinął się w silnego psa, jakiego znamy dzisiaj, prawdopodobnie na terenach bogatej w zwierzynę puszty (węgierskiego stepu). Rasa prawie całkowicie wyginęła w trakcie dwóch wojen światowych, jednakże w latach 40. XX w. kilka okazów wysłano do Austrii, gdzie z wielką pieczołowitością poprowadzono hodowlę. Dziś vizsla jest znany i dosyć popularny w różnych rejonach świata, także w Ameryce.

Vizsla stojący w stójce w wodzie
fot. Shutterstock

Wzorzec

Wyżeł węgierski krótkowłosy – grupa VII FCI, sekcja 1, nr wzorca 57

  • Kraj pochodzenia: Węgry
  • Charakter: łagodny, inteligentny, pełen pasji do pracy, nastawiony na współpracę z człowiekiem, źle znosi ostre traktowanie
  • Wielkość: psy – 58-64 cm, suki – 54-60 cm
  • Waga: nie jest określona we wzorcu, ale zwykle ok. 25-30 kg
  • Szata: krótka, gęsta i twarda, pozbawiona podszerstka
  • Maść: kolor rdzawo-żółty lub ciemno-piaskowo-żółty; nos w kolorze szaty
  • Długość życia: 14-15 lat
  • Podatność na szkolenie: bardzo duża
  • Aktywność: potrzebuje dużo ruchu
  • Koszty utrzymania: 100-150 zł miesięcznie
  • Odporność/podatność na choroby: bardzo odporny
  • Możliwość nabycia szczeniaka: w Polsce nie działa zbyt wiele hodowli tej rasy
  • Cena psa z rodowodem: 3000-4500 zł

Ciekawostki

Wyżły zwane są po angielsku „pointing dogs” (psy wskazujące), a po polsku nazywa się je psami legawymi lub po prostu legawcami. Ich zadaniem jest znalezienie (wywęszenie) i wystawienie (wskazanie) myśliwemu zwierzyny.

Zdolność do zamierania w bezruchu w momencie podchodzenia i namierzania ofiary jest naturalnym elementem zachowania łowieckiego wszystkich psów. Większość z nich zamiera jednak tylko na krótką chwilę. U wyżłów cechę tę wzmocniono tak, że stała się dla nich charakterystyczna.

Dawniej psy wskazujące zdobycz zwykle kładły się na ziemi, stąd nazwa „legawce”. Później zaczęto preferować wskazywanie na stojąco, czyli wykonywanie charakterystycznej „stójki” (z nosem wskazującym zwierzynę i zwykle uniesioną przednią łapą).

Węgierskie słowo vizsla ma prawdopodobnie etymologię słowiańską (por. polskie „wyżeł”) – jak zresztą wiele słów w tym języku zapożyczonych od sąsiadów. Skąd jednak pochodzi nasze „wyżeł”? Przypuszcza się, że od słowa „wysoko”, „wyżej”, co miałoby oznaczać psa wystawiającego w stójce, w odróżnieniu od kładącego się na ziemi legawca. Niektórzy wysuwają też pochodzenie od „wyga”, co oznaczało m.in. doświadczonego psa.