gdy pies brzydko pachnie

Dlaczego mój pies brzydko pachnie?

Zmiana zapachu psa na bardziej przykry wynika często z zaniedbania podstawowych zabiegów pielęgnacyjnych.

Jeśli pies brzydko pachnie, to niestety jest to najczęściej wina właścicieli, którzy zaniedbują pielęgnację zwierzęcia. Aby zniwelować nieprzyjemny zapach, najpierw musimy go zlokalizować.

Zastanów się, czym karmisz

Wielu właścicieli psów mylnie sądzi, że dieta ich ulubieńca powinna opierać się tylko na mięsie i jego pochodnych. Doprowadzają tym samym do przebiałczania. Objawia się to alergicznymi zmianami skórnymi. Zwierzę drapie się, co prowadzi często do wtórnych zakażeń bakteryjnych, grzybiczych czy drożdżakowych.

Obejrzyj skórę

Do zapalenia skóry może też dojść w wyniku nadwrażliwości na kwitnące i pylące rośliny, kurz, roztocza itp. Schorzenie to nosi nazwę atopowego zapalenia skóry. Atopia (z greckiego atopos) znaczy „niezwykły, dziwny”. Występuje ona tylko u niektórych osobników z predyspozycjami do reagowania chorobą na ogólnie tolerowane substancje. Uwarunkowana jest ona czynnikami genetycznymi, stąd też przekazywana jest potomstwu. Istnieje też tzw. atopowe pchle zapalenie skóry, wynikające z nadwrażliwości na ukąszenia pcheł.

Nieprzyjemna zmiana zapachu chorej skóry towarzyszy także zakażeniu gronkowcowem czy rozwojowi grzybicy. W ten sposób objawiają się też choroby skóry wywoływane przez pasożyty, np. nużyca czy świerzb.

Jeśli pies brzydko pachnie, to może to być wynik zaburzeń pracy gruczołów dokrewnych, tj. nadczynność kory nadnerczy, niedoczynność tarczycy oraz zaburzenia wydzielania hormonów płciowych i towarzyszące im nawracające ropne zapalenia skóry. W zasadzie każda zmiana skórna u psa powinna być powodem konsultacji z lekarzem weterynarii.

pani weterynarz ogląda psu zęby
fot. Shutterstock

Zajrzyj w zęby i w uszy

Jeśli zmiana zapachu dotyczy okolicy głowy, to sygnał, by zwrócić uwagę na uzębienie zwierzęcia, tj. na obecność osadu, kamienia nazębnego i stan dziąseł. Brzydki zapach może też być spowodowany zapaleniem zewnętrznego przewodu słuchowego, szczególnie gdy ma charakter długotrwały.

Chore psy zachowują się różnie. Jedne są zaniepokojone, chodzą z kąta w kąt, trzepią uszami; inne szukają zacisznego miejsca, są smutne i apatyczne, przechylają głowę na stronę chorego ucha, które jest gorące i wrażliwe na dotyk.

Jeśli pies brzydko pachnie, sprawdź stan zatok

Wyjątkowo przykry zapach towarzyszy jednak zapaleniu zatok okołoodytowych u psa. Na skutek ubogiej w błonnik diety a także pewnych skłonności osobniczych dochodzi do zapalenia tych zatok i gromadzenia się w nich mas kałowo-ropnych. Psy wykazują wówczas silny świąd tej okolicy, intensywnie ją wylizują i saneczkują. Nierzadko występuje nawet świąd całego ciała.

Właściciele wówczas często odrobaczają psa, podejrzewając pasożyty. Tymczasem jedynym skutecznym sposobem pomocy w takim przypadku jest opróżnienie zalegających mas przez lekarza weterynarii, wypłukanie zatok i zaaplikowanie do nich maści antybiotykowej. W zaawansowanych zmianach konieczna jest interwencja chirurgiczna.

U samców równie często spotykane jest zapalenie napletka, które nieleczone prowadzi do ciągłego jego wylizywania. Wskutek tego dochodzi czasem do zapalenia migdałków, które również może być powodem zmiany zapachu z pyszczka. W zasadzie każda choroba psa negatywnie odbija się na wyglądzie, stanie i zapachu zarówno skóry, jak i sierści.

pies liże panią po twarzy
fot. Shutterstock

Aby pachniał zdrowiem

  • Jeśli sam gotujesz psu jedzenie, bilansuj je prawidłowo: około 25% mięsa lub jego pochodnych, 65% proc. węglowodanów ( kasza, makaron lub ryż), 10% gotowanych warzyw.
  • Przynajmniej raz w tygodniu myj psu zęby.
  • Przynajmniej co 3 miesiące zaprowadź psa do weterynarza na badanie kontrolne.
  • Raz na tydzień (i po każdej kąpieli) czyść psu uszy.
  • Każdego dnia przeglądaj skórę, zwłaszcza w sezonie aktywności kleszczy.
  • Odrobaczaj dorosłego psa minimum co 3-6 miesięcy.
  • Przestrzegaj terminów szczepień.
  • Nie bagatelizuj u psa braku apetytu, wymiotów, biegunki, kaszlu, kichania i zaburzeń równowagi.
Autor: Artur Dobrzyński
Chcesz dać głos i ocenić?
Dołącz do naszego stada – zarejestruj się!
Ocena użytkowników