BASSET ARTEZYJSKO-NORMANDZKI

 

Charakter

Pod względem charakteru basset artezyjsko-normandzki jest podobny do swojego młodszego kuzyna – basset hounda, choć z racji mniejszej masy posiada nieco większy temperament. To pies niezwykle łagodnym w stosunku do ludzi i zwierząt, który doskonale nadaje się na psa rodzinnego. Jest bardzo cierpliwy i ze stoickim spokojem znosi dziecięce zabawy.

Nie potrzebuje dużo ruchu, w domu zachowuje się jak typowy kanapowiec. Basset posiada równocześnie cechy psa myśliwskiego, takie jak upór i nieustępliwość.

Baset artezyjsko-normandzki stojący z przednimi łapkami na niskim płotku
fot. Małgorzata Roszak (hod. Semper Cordis)

Umiejętności

To starszy kuzyn popularnego basset hounda prezentujący pierwotny typ basseta – psa mocnego i krótkonogiego, ale zwinnego i lekkiego, zdolnego do długiej pracy z myśliwym. Basset artezyjsko-normandzki został stworzony do polowań z bronią palną na króliki i zające. Podejmuje także ślad dzika.

Szkolenie i wychowanie

Od BAN-a nie należy oczekiwać ślepego posłuszeństwa. W wychowaniu zalecana jest wyjątkowa konsekwencja i stosowanie dużej ilości nagród. Już od małego należy ćwiczyć z psem przychodzenie na wołanie, sowicie nagradzając za każde przyjście. Choć basset jest niezwykle przywiązany do swojej ludzkiej rodziny, zdarza mu się „głuchnąć” kiedy poczuje interesujący zapach. Mimo tych problemów BAN jest rasą godną polecenia.

Grupa basetów na kanapie
fot. Małgorzata Roszak (hod. Semper Cordis)

Dla kogo ta rasa

Rasę można polecić nawet początkującym właścicielom, bo jest to przemiły i łagodny towarzysz, choć dosyć uparty i obdarzony własnym zdaniem.

Wady i zalety

Wady

  • uparty, obdarzony własnym zdaniem
  • lubi podążać za zapachami
  • zmarźluch

Zalety

  • miły pies rodzinny
  • łagodny wobec ludzi i zwierząt
  • łatwy w pielęgnacji

Zdrowie

Jak u wielu psów o długim tułowiu i krótkich łapach, u rasy tej mogą zdarzać się problemy z kręgosłupem, dlatego powinno się w jej przypadku unikać wysokich skoków.

Dwa basety na śniegu
fot. Małgorzata Roszak (hod. Semper Cordis)

Żywienie

Basset artezyjsko-normandzki nie jest przesadnie wymagający pod względem żywienia. Zazwyczaj jest łakomczuchem, więc należy kontrolować jego wagę, zwłaszcza że każdy dodatkowy kilogram to obciążenie dla kręgosłupa.

Portret szczenięcia baseta artezyjsko-normandzkiego
fot. Małgorzata Roszak (hod. Semper Cordis)

Pielęgnacja

Pielęgnacja psa tej rasy jest nieskomplikowana. Krótką sierść wystarczy szczotkować raz na dwa tygodnie, częściej w okresie linienia. Uwagi wymagają uszy, które mogą mieć tendencje do infekcji, zwłaszcza po zamoczeniu. Psy te są pozbawione podszerstka, dlatego też wymagają zabezpieczania w zimie – przy niskich temperaturach warto zakładać im ubranko.

Historia

Jak wynika z doświadczeń właścicieli psów tej rzadkiej rasy, basset artezyjsko-normandzki (zwany w skrócie BAN-em) jest często brany za młodego lub niewyrośniętego basset hounda. Tymczasem znane powszechnie na całym świecie basset houndy są nowszym „produktem” hodowli amerykańskiej, w której selekcjonowano psy pod kątem wystaw, dobierając jak najcięższe osobniki.

Baset siedzący na piasku
fot. Małgorzata Roszak (hod. Semper Cordis)

Ras bassetów krótko- i szorstkowłosych jest zatem kilka. Wszystkie wywodzą się z Francji, a słowo „bas” w języku francuskim oznacza „niski”, „nisko zawieszony”. Basset artezyjsko-normandzki wywodzi się od dwóch starych typów bassetów: artezyjskiego i normandzkiego, hodowanych pod koniec XIX w. W latach 20. XX w. postanowiono połączyć obie rasy.

Szczenię baseta siedzące w ogrodzie na trawie
fot. Małgorzata Roszak (hod. Semper Cordis)

W tworzeniu nowego psa szczególnie zasłużył się Leon Verrier, któremu udało się stworzyć psy w typie pożądanym przez ówczesnych hodowców. Rasę nazwano basset d’Artois. FCI uznało ją w 1938 r. i przyjęło dla niej nazwę: basset artezyjsko-normandzki. W czasie II Wojny Światowej psy te prawie wyginęły. Miłośnicy BAN-ów nie dopuścili jednak do ich zagłady. Dziś BAN jest niezwykle popularny w rodzimej Francji. W pozostałych krajach świata wciąż pozostaje rzadki.

Baset w ogrodzie z profilu
fot. Małgorzata Roszak (hod. Semper Cordis)

Do Polski pierwszego psa sprowadzili z Francji w 1996 r. państwo Saryusz-Romiszewscy z Wieliczki. W 2001 r. dołączyła do niego suczka. W czerwcu 2003 r. z pary tej narodził się pierwszy miot bassetów artezyjsko-normandzkich w naszym kraju – 3 pieski i 5 suczek.

Wzorzec

Basset artezyjsko-normandzki – grupa VI FCI, sekcja 1.3, nr wzorca 34

  • Kraj pochodzenia: Francja
  • Charakter: bardzo łagodny i czuły; wytrwały tropiciel, obdarzony doskonałym węchem
  • Wielkość: 30-36 cm
  • Waga: 15-20 kg
  • Szata: krótka, gładka i przylegająca
  • Maść: trójkolorowa (ruda z czarnym czaprakiem i białymi znaczeniami) albo dwukolorowa (ruda z białymi znaczeniami)
  • Długość życia: 12 lat
  • Podatność na szkolenie: średnia; może być uparty, lubi mieć własne zdanie
  • Aktywność: w domu typowy kanapowiec (kocha spać!), nie pogardzi jednak długim spacerem
  • Koszty utrzymania: 80-100 zł miesięcznie
  • Odporność/podatność na choroby: odporny; może mieć problemy z kręgosłupem
  • Możliwość nabycia szczeniaka: w Polsce jest mało hodowli, na szczenię trzeba często poczekać
  • Cena psa z rodowodem: ok. 3000 zł

Ciekawostki

Bassety pochodzą od psów gończych o długich łapach. Ich krótkie nogi powstały wskutek mutacji genetycznej. Ludzie utrwalili tę mutację w toku hodowli, ponieważ okazała się przydatna. Przeznaczeniem bassetów była praca z pieszym myśliwym, który mógł bez problemu nadążyć za takim psem.