IRISH GLEN OF IMAAL TERRIER - Rasy PSY.pl - portal o psach

Rasy

Błękitny pręgowany glen of imaal terrier stojący na trawie

IRISH GLEN OF IMAAL TERRIER

Krótkonożny, solidnie zbudowany terier z Irlandii o umaszczeniu błękitnym pręgowanym lub pszenicznym. Bardziej zrównoważony i nie tak popędliwy jak niektóre inne teriery, lecz również obdarzony mocnym charakterem. Dobry towarzysz dla osób umiarkowanie aktywnych.

Charakter

Irish glen of imaal terrier to najmniej znana z czterech irlandzkich ras terierów – mimo że jest prawdopodobnie najstarsza z nich. To nieduży, lecz krzepki i mocny pies. Sylwetkę ma wydłużoną, a łapy stosunkowo krótkie.

To zwierzak o silnej osobowości, jednocześnie jednak czuły i łagodny. Mocno przywiązuje się do właścicieli, a obce osoby traktuje zazwyczaj obojętnie. Odznacza się dużą cierpliwością wobec dzieci. W domu cichy i spokojny, nie ma tendencji do szczekliwości – jeśli jednak towarzyszy mu pies lubiący szczekać, chętnie się do niego przyłączy.

Sygnalizuje obecność intruzów, lecz stosunkowo łatwo go uciszyć. Ma tubalny głos – słyszany za drzwiami może sprawiać wrażenie większego niż w rzeczywistości.

Portret dwóch glen of imaal terrierów
fot. Piotr Kuźnik

Lubi spacery i jest wytrzymały, ale – ze względu na krótkie łapy – niezbyt szybki. Z przyjemnością odbędzie nawet kilkugodzinny, lecz spokojny spacer. Wiele psów tej rasy chętnie wiedzie żywot kanapowców.

W niektórych sytuacjach irish glen of imaal pokazuje oblicze prawdziwego teriera. Nadzoru wymagają jego spotkania z kotami i innymi mniejszymi zwierzętami – nadal zachował bowiem pasję łowiecką. Jeśli wprowadzamy malucha tej rasy do domu, w którym już mieszka kot czy świnka morska, zazwyczaj stosunki między zwierzakami układają się prawidłowo. Problemy mogą się jednak pojawić w sytuacji odwrotnej.

Glen of imaal terrier o umaszczeniu pszenicznym stojący na trawie
fot. Shutterstock

W stosunku do obcych psów przedstawiciel tej rasy zazwyczaj nie jest zaczepny, choć samce mogą być dominujące wobec innych samców. Mówi się, że irish glen of imaal terrier rzadko zaczyna bójkę, ale często ją kończy.

Umiejętności

Glen of imaal terriery były pierwotnie psami myśliwskimi, potem używano ich do… obracania rożna, dziś natomiast są psami wystawowymi i do towarzystwa.

Szkolenie i wychowanie

Pies tej rasy uczy się szybko, należy jednak pamiętać, aby szkolenie było oparte na nagradzaniu. Jako zwierzak o silnym charakterze wymaga konsekwencji, ale źle reaguje na metody siłowe.

Dla kogo ta rasa

Zrównoważony i opanowany, doskonale przystosowuje się do różnych warunków. Dobrze czuje się zarówno towarzysząc dużej rodzinie, jak i mieszkając z osobą samotną. Można go polecić ludziom aktywnym i domatorom, właścicielom domu z ogrodem i mieszczuchom.

Wady i zalety

Wady
  • ma silny charakter i wymaga konsekwencji w wychowaniu
  • może ganiać różne zwierzęta
  • bywa uparty
  • może kopać dołki w ogrodzie
  • psy wystawowe wymagają odpowiedniej pielęgnacji szaty
Zalety
  • miły towarzysz rodziny
  • cierpliwy wobec dzieci
  • nie jest specjalnie zadziorny (jak na teriera)
  • nie jest szczekliwy
  • przystosowuje się do różnych warunków

Zdrowie

Jest to rasa zdrowa i odporna, nie stwierdzono powszechnego występowania problemów genetycznych. Sporadycznie zdarzają się alergie skórne i postępujący zanik siatkówki.

Portret pszenicznego glen of imaal terriera na białym tle
fot. Shutterstock
Żywienie

Rasa nie ma szczególnych wymagań żywieniowych, jednak często zaleca się, aby po ukończeniu 12 mies. życia przestawić psa na dietę bardziej niskobiałkową, ze względu na skłonności do alergii.

Portret glen of imaal terriera z profilu
fot. Shutterstock
Pielęgnacja

Jego dwuwarstwowa szata dobrze chroni go przed zimnem. Nie jest wymagający pod względem pielęgnacji – wystarczy go szczotkować 1-2 razy w tygodniu, a 2-3 razy w roku trymować. Przygotowanie do wystaw wymaga podcięcia włosa w niektórych miejscach dla nadania psu eleganckiego wyglądu.

Historia

Jak wskazuje nazwa, irish glen of imaal terrier pochodzi z doliny (glen) Imaal położonej w górach Wicklow. Jest to piękny, lecz dość dziki i niedostępny region Irlandii, co sprawiło, że rasa przez wiele wieków funkcjonowała w naturalnej izolacji. W takich warunkach, bez stałych uzupełnień obcej krwi, dość szybko utrwalają się typowe cechy rasowe. W tym wypadku jedną z nich są wygięte w charakterystyczny sposób przednie łapy.

Portret dwóch glen of imaal terrierów
fot. Piotr Kuźnik

Nie dość, że ziemia w górskich rejonach jest uboga, to jeszcze tamtejsze uprawy niszczyły myszy, szczury i krety. Do walki z nimi miejscowa ludność wykorzystywała więc psy. Używano ich także do polowania na lisy i borsuki. Oprócz tego teriery z Imaal pełniły wyjątkową funkcję – chodziły w specjalnym kole i obracały rożen, na którym piekło się mięso. Uważano, że wykrzywione łapy i mocno umięśniony zad specjalnie je do tego predysponują.

Kiedy nadeszła era psich wystaw, kynolodzy zainteresowali się także tą rasą. Przypuszcza się, że w celu jej uszlachetnienia w latach 30. dodano krwi staffordshire bull terriera i bliskiego kuzyna – soft-coated wheaten terriera. Irlandzki Kennel Club uznał rasę w 1934 roku – jako trzecią z czterech irlandzkich ras terierów.

irish glen of imaal terrier
fot. Piotr Kuźnik

Jeszcze przed II wojną światową teriery z Imaal były dość popularne, jednak potem zainteresowanie nimi zmalało. Ponownie zwrócono na nie uwagę w latach 60. i 70. XX wieku. Do 1966 roku, aby otrzymać tytuł championa, pies musiał przejść próby norowania – w ciągu pięciu minut wyciągnąć z nory borsuka lub wskazać miejsce, w którym przebywa.

Potem ten wymóg zniesiono, gdyż coraz mniej osób polowało z tymi terierami. Dziś są one hodowane jako psy wystawowe i do towarzystwa. W 1975 roku rasa została uznana przez FCI.

Portret glen of imaal terriera
fot. Piotr Kuźnik

Irish glen of imaal terriery nie są rasą bardzo popularną. Poza Irlandią można je czasem spotkać w krajach Europy Zachodniej i Stanach Zjednoczonych. Do Polski dwie suczki i piesek przyjechały w 2005 roku. Prawdopodobnie to jedyni przedstawiciele rasy w naszym kraju.

Wzorzec

Irish glen of imaal terrier – grupa III FCI, sekcja 1, nr wzorca 302
  • Kraj pochodzenia: Irlandia
  • Charakter: miły i łagodny towarzysz, mniej pobudliwy niż większość terierów; wykazuje pasję łowiecką wobec małych zwierząt, ale poluje w ciszy – nie jest więc szczekliwy; w stosunku do obcych osób zwykle obojętny, raczej nie bywa też zaczepny wobec psów – odpowie jednak na zaczepkę
  • Wielkość: psy maksymalnie 35,5 cm, suki mniej
  • Waga: psy ok. 16 kg, suki mniej
  • Szata: średnio długa, dwuwarstwowa: szorstki włos okrywowy i miękki podszerstek
  • Maść: błękitna pręgowana (pręgowanie często jest mało wyraźne i pies sprawia wrażenie jednolicie błękitnego) lub pszeniczna – od jasnopłowej do złocistorudej
  • Długość życia: 13-15 lat
  • Podatność na szkolenie: duża, choć bywa uparty
  • Aktywność: potrzebuje umiarkowanej ilości ruchu; w domu jest spokojny
  • Koszty utrzymania: ok. 150 zł miesięcznie
  • Odporność/podatność na choroby: bardzo odporny
  • Możliwość nabycia szczeniaka: pierwszy miot tej rasy w Polsce planowany jest w tym roku
  • Cena psa z rodowodem: 3500-4000 zł

Ciekawostki

Irish glen of imaal terrier jest jedyną z dziewięciu ras irlandzkich, która posiada cechę achondrodysplazji, czyli pewien typ karłowatości. Ten rodzaj karłowatości powoduje skrócenie kończyn przy zachowaniu normalnej wielkości ciała. Jest to bardzo popularna mutacja występująca u wielu psów, z jamnikami na czele.

Glen of imaal terriery wykorzystywane były niegdyś do podobnych zadań jak jamniki, czyli polowania na borsuki – a ich mocne, krótkie i wygięte na boki łapy dobrze sprawdzały się przy kopaniu w ziemi.


Przeczytaj także