LAGOTTO ROMAGNOLO - Rasy psów - PSY.pl - portal o psach

Rasy

Lagotto romagnolo stojący na trawie

LAGOTTO ROMAGNOLO

Niewielki piesek blisko spokrewniony z rasami dowodnymi o kudłatej sierści, lecz hodowany do wyjątkowej pracy - poszukiwania trufli! Pokryty długą, kręconą, tłustą sierścią w odcieniach bieli, beżu lub brązu. Łagodny, przyjazny wobec ludzi i zwierząt, nadaje się nawet dla początkującego właściciela.

Charakter

Lagotto to pies o rozmiarze małym do średniego, proporcjonalny, zbudowany dosyć mocno, okryty gęstą, kręconą, wełnistą szatą. Jest bardzo podobny do swego hiszpańskiego kuzyna – hiszpańskiego psa dowodnego, lecz od niego mniejszy.

Portret lagotto romagnolo
fot. Shutterstock

Przedstawiciele tej rasy mocno przywiązują się do właściciela i chętnie okazują mu czułość, dlatego świetnie sprawdzają się jako psy do towarzystwa. Ze względu na swoją łagodność i cierpliwość są dobrymi towarzyszami dzieci. Bez problemu dogadują się także z psami i innymi zwierzętami, jeśli tylko są z nimi socjalizowane.

Lagotto potrzebują ruchu i zajęcia – lubią długie spacery, szkolenie, zabawę. Nie są jednak nadaktywne. Jedną z niewielu wad rasy jest zamiłowanie do kopania dołków…

Dwa małe szczenięta lagotto romagnolo
fot. Shutterstock
Umiejętności

Lagotto mają doskonały węch i dlatego świetnie się sprawdzają jako poszukiwacze trufli. Silny instynkt łowiecki, którym się odznaczały, został w dużym stopniu wyeliminowany w toku hodowli, żeby zapachy zwierzyny nie rozpraszały ich podczas pracy. Nie znaczy to, że nie mogą go przejawiać, jednak łatwo go stłumić poprzez wychowanie. Uwielbiają pływać i chętnie aportują z wody.

Szkolenie i wychowanie

Energiczne, wesołe i mocno ukierunkowane na człowieka, uczą się szybko. Ich psychika jest dość delikatna, dlatego w szkoleniu należy stosować dużo pozytywnej motywacji. Doskonale sprawdzają się także w agility, posłuszeństwie sportowym, tropieniu, aportowaniu, ratownictwie i dogoterapii. Nie nadają się tylko do sportów obronnych.

Lagotto romagnolo w skoku przez przeszkodę
fot. Shutterstock

Dzięki czujnym zmysłom dobrze wywiązują się z funkcji stróża. Poza tym jednak są przyjazne wobec ludzi, choć nie każdy lagotto jest bardzo ufny. Dlatego nie należy zaniedbywać socjalizacji.

Dla kogo ta rasa

Popularność mało znanych w Polsce lagotto romagnolo na świecie wciąż rośnie. Ich uległość i łatwość układania sprawiają, że świetnie nadają się nawet dla początkującego właściciela.

Wady i zalety

Wady
  • bywa uparty
  • lubi kopać dołki
  • szata wymaga regularnej pielęgnacji albo strzyżenia
Zalety
  • miły pies do towarzystwa
  • dobry kompan dzieci
  • łagodny wobec psów i innych zwierząt
  • łatwy do układania
  • można z nim uprawiać psie sporty

Zdrowie

To rasa długowieczna i zdrowa, choć jak u każdego psa mogą się zdarzyć problemy o podłożu genetycznym, nie są one jednak rozpowszechnione. Odnotowano trochę przypadków zaburzeń móżdżkowych u szczeniąt, objawiających się drgawkami lub problemami z koordynacją.

Zdarza się dysplazja biodrowa, ale z racji małych rozmiarów objawy kliniczne występują rzadko. Były też pojedyncze przypadki zaćmy dziedzicznej i niedoczynności tarczycy. Aby zapobiec rozpowszechnieniu się tych problemów, kluby rasy monitorują ich występowanie.

Żywienie

Rasa nie ma szczególnych wymagań żywieniowych. Można je karmić zarówno gotowymi karmami, jak i pokarmem przygotowywanym w domu.

Pielęgnacja

Szatę lagotto stosunkowo łatwo pielęgnować, jednak nie można jej zaniedbywać, gdyż ma tendencję do filcowania się: im włos bardziej miękki i z większą ilością podszerstka, tym szybciej i łatwiej do tego dochodzi.

Lagotto nie linieje, dlatego sprawdzi się jako pies dla alergika (wprawdzie wszystkie psy mogą uczulać, ale te nieliniejące zwykle mniej niż obficie tracące futro, a wraz z nim – naskórek).

Dwa lagotto bawiące się na piasku
fot. Shutterstock

Niektórzy uważają, że aby zapobiec filcowaniu, lagotto należy regularnie czesać. Jednak Włosi tradycyjnie nie czesali swoich psów, lecz regularnie je strzygli, przy okazji usuwając sfilcowaną warstwę. Niezależnie od podejścia do tej kwestii, zaleca się strzyżenie przynajmniej raz w roku – stosunkowo krótko, na tułowiu pozostawiając włos długi na mniej więcej 4-cm, nieco dłuższy na głowie.

Tułów i łapy strzyże się maszynką, natomiast głowę podstrzyga nożyczkami, nadając jej zaookrąglony kształt. Na uszach goli się włos na krótko. Należy także regularnie wyskubywać włosy z wnętrza uszu, żeby nie dochodziło do stanów zapalnych.

Ostrzyżony na krótko lagotto stojący w wodzie
fot. Shutterstock

Szata psa wystawowego musi być zadbana, lecz ma wyglądać „wiejsko” – mieć wyraźne loczki i być na tyle krótka, by nie maskowała kształtów. Nie rozczesuje się jej i nie napusza jak u pudla. Lagotto strzyże się jakieś cztery miesiące przed wystawą.

Historia

Lagotto romagnolo to jeden z kudłatych psów dowodnych spokrewnionych z pudlami i kudłatymi psami pasterskimi. Bliskimi kuzynami lagotto są hiszpańskie i portugalskie psy dowodne oraz barbet. Takie czworonogi były znane już za Etrusków w VII w. p.n.e. Psa wyglądającego jak współczesny lagotto uwiecznił w 1474 r. na fresku w pałacu książęcym w Mantui malarz Andrea Mantegna.

Lagotto romagnolo stojący w plenerze
fot. Shutterstock

Pierwotną funkcją psów pochodzących z obszaru Włoch, podobnie jak ich kuzynów, było aportowanie ptactwa z wody. „Lago” znaczy po włosku „jezioro” a „cán lágot” w jednym z dialektów oznaczało psa wodnego.

Zwierzęta te występowały głównie w regionie Romania, gdzie było dużo jezior i bagien, które jednak stopniowo osuszano i przekształcano w tereny uprawne. Zniknęło więc stamtąd ptactwo wodne, a czworonogi przekwalifikowano. Psa dowodnego przekształcono w poszukiwacza trufli – cennych grzybów rosnących pod ziemią.

Do lat 20. XX wieku rasa znana była pod różnymi nazwami i występowała lokalnie. Dopiero w latach 70. grupa miłośników postanowiła doprowadzić do jej oficjalnego uznania. W 1988 r. powstał włoski klub rasy, a w 1995 r. uznała ją FCI. Dziś popularność lagotto na świecie ciągle rośnie. Szczególnym zainteresowaniem cieszą się w Wielkiej Brytanii, Stanach Zjednoczonych, Szwajcarii, Finlandii, Szwecji i Holandii.

Lagotto romagnolo biegnący w wodzie
fot. Shutterstock

Do Polski pierwszego psa i suczkę sprowadziła z Włoch w październiku 2005 r. Beata Radomska (hodowla Górska Fantazja). W 2007 roku przyszedł na świat pierwszy polski miot – trzy pieski i trzy suczki. Obecnie funkcjonuje kilka hodowli. Miejmy nadzieję, że rasa znajdzie u nas więcej miłośników, bo te urocze i łatwe w wychowaniu psiaki na to zasługują.

Wzorzec

Lagotto romagnolo – grupa VIII FCI, sekcja 3, nr wzorca 298
  • Kraj pochodzenia: Włochy
  • Charakter: pies łagodny, spokojny, niewymagający, bystry, łatwy do ułożenia, przywiązany do właściciela i czuły wobec niego; doskonały towarzysz i stróż
  • Wielkość: psy 43-48-cm (idealna 46-cm), suki 41-46-cm (idealna 43-cm)
  • Waga: psy 13-16 kg, suki 11-14 kg
  • Szata: wełnista, trochę szorstka w dotyku, tworząca ciasno, koliście skręcone loczki, z prześwitującym podszerstkiem; loczki muszą być rozmieszczone równomiernie na całym ciele, z wyjątkiem głowy, gdzie są mniej zwarte i tworzą brwi, wąsy i brodę; także policzki są pokryte gęstym włosem; włos okrywowy, a zwłaszcza podszerstek, są wodoodporne; włos niestrzyżony ma tendencję do filcowania się, dlatego zaleca się strzyżenie przynajmniej raz w roku
  • Maść: jednolicie kremowobiała, biała z brązowymi lub pomarańczowymi łatami, brązowo-dereszowata (łaciata, ale włosy białe są przemieszane z brązowymi), jednolicie brązowa w różnych odcieniach lub jednolicie pomarańczowa, dopuszczalna brązowa maska; psy mają zawsze brązową (czekoladową) pigmentację nosa, warg, opuszek itp.
  • Długość życia: 14-16 lat
  • Podatność na szkolenie: bardzo duża
  • Aktywność: średnia, bardzo lubią ruch, ale przystosowują się do spokojniejszego trybu życia – pod warunkiem że zapewni się im regularne spacery i jakieś zajęcie
  • Koszty utrzymania: około 100-150 zł miesięcznie
  • Odporność/podatność na choroby: bardzo odporny; w rasie znane są pewne choroby, takie jak zaburzenia móżdżkowe szczeniąt, ale zagraniczne kluby rasy monitorują takie przypadki, aby zapobiec ich rozpowszechnieniu
  • Możliwość nabycia szczeniaka: w Polsce był do tej pory jeden miot, wkrótce planowany jest kolejny
  • Cena psa: ok. 3000 zł

Ciekawostki

To jedyna rasa na świecie wyhodowana specjalnie do poszukiwania trufli. Trufle to grzyby rosnące pod ziemią, niezwykle cenione dla swojego smaku. Aż do dziś są ozdobą półmisków na wytwornych przyjęciach.

Trufle potrafią osiągać bardzo wysokie ceny, a równocześnie są trudne do znalezienia ze względu na to, że rosną pod ziemią.

W 1880 roku we włoskim miasteczku Roddi powstała specjalna szkoła kształcąca wyłącznie rasowe lagotto (i ich przewodników) do wyszukiwania trufli. Wyszkolenie psa zajmuje 2 do 4 lat.