MALTAŃCZYK


Maltańczyk to nieduży, czysto biały piesek do towarzystwa o długiej, jedwabistej, wymagającej systematycznej pielęgnacji sierści. Wrażliwy i dość delikatny psychicznie, jest jednocześnie wesołym i przyjaznym psiakiem. To prawdopodobnie jedna z najstarszych ras na świecie!

 

Charakter

Mimo wyglądu uroczej maskotki, maltańczyk to psiak o dużej osobowości. Z natury jest spokojny i uwielbia pieszczoty, jednak pod białym futerkiem skrywa się nieprzeciętna inteligencja, wrażliwość i duża potrzeba aktywności. Znudzone maltańczyki bywają wyjątkowo kreatywne, co może skończyć się prawdziwą katastrofą.

Psiak tej rasy bardzo przywiązuje się do swojego opiekuna i chce towarzyszyć mu praktycznie wszędzie. Pozostawiony na długie godziny w samotności będzie więc bardzo cierpiał. Maltańczyk słabo znosi także pobyt w hotelu dla psów czy nawet u znajomej ciotki. Dłuższa rozłąka z ukochanym człowiekiem to dla tego psa zawsze ogromna przykrość. Jego niewielkie rozmiary i spokojny charakter pozwalają jednak zabierać go ze sobą w niemal każdą podróż.

Maltańczyki to psiaki bardzo żywiołowe, lubią ruch i długie spacery. Uwielbiają także pieszczoty i wszystkie aktywności, przy których mogą towarzyszyć swojemu opiekunowi. W stosunku do obcych osób bywają początkowo nieufne, jednak nie wykazują przy tym agresji. Wolą trzymać się na dystans i samodzielnie zdecydować, czy chcą zawrzeć bliższą znajomość z odwiedzającym dom gościem.

maltańczyk na sofie z piłką
fot. Shutterstock

Psiaki tej rasy są stosunkowo ciche. Nie mają w zwyczaju wyć ani przesadnie szczekać. Wyjątek stanowi sytuacja, gdy zostają same w domu. Nienauczone zostawania samemu mogą godzinami piszczeć i szczekać pod drzwiami, oczekując na powrót swojego opiekuna.

Maltańczyki z reguły dobrze dogadują się z innymi zwierzętami, w tym z kotami. Nie wykazują agresji do obcych psów mijanych na spacerach, ale potrafią być natarczywe. Są delikatne, mogą więc z powodzeniem stać się towarzyszem zabaw dla starszych, wrażliwych dzieci. Nie są jednak polecane dla młodszych dzieci ze względu na swą kruchą budowę.

Umiejętności

Maltańczyki chętnie uczą się nowych komend i sztuczek. Są szybkie i zwinne, nadają się więc do takich sportów, jak agility czy taniec z psem.

Szkolenie i wychowanie

Maltańczyk to pies bystry i uważny, a także z natury nieagresywny. Wychowanie go nie powinno więc nastręczać trudności nawet początkującemu psiarzowi. Idealnie sprawdzi się w charakterze pierwszego psa. Wychowując i szkoląc maltańczyka, trzeba jednak pamiętać, że jest to zwierzak wrażliwy. Stosowanie wobec niego kar i krzyku może sprawić, że maltańczyk zacznie bać się swojego opiekuna i stanie się wycofany. Kary fizyczne są absolutnie zakazane – nie tylko robią psu krzywdę psychiczną, ale także mogą być przyczyną urazów i złamań!

maltańczyk na spacerze
fot. Shutterstock

Psiaki tej rasy bywają też wyjątkowo sprytne i, jak przystało na bacznych obserwatorów, doskonale wyczuwają słabości swojego człowieka. Niekonsekwentnie prowadzone maltańczyki szybko owiną sobie opiekuna wokół pazurka i mogą stać się prawdziwymi łobuzami nie do opanowania.

Przedstawiciele tej rasy bywają nieśmiali wobec obcych osób i nieznanych psów. Od małego więc należy zapoznawać szczenięta z różnymi sytuacjami. Najlepszym sposobem na socjalizację psiaka będzie wybranie się z nim do psiego przedszkola.

Dla kogo ta rasa

Maltańczyk nadaje się dla większości osób. Psy tej rasy zazwyczaj świetnie się dogadują z dziećmi, jednak nie poleca się ich na towarzyszy maluchów ze względu na wyjątkowo delikatne ciało tych psów. Maltańczyk doskonale odnajdzie się zarówno w domu starszej osoby, jak i u samotnego kawalera mieszkającego w jednopokojowym mieszkaniu. Nie będzie jednak czuł się dobrze zostawiany na cały dzień w pustym domu. Nada się za to idealnie na towarzysza osoby, która może zabierać ze sobą psiaka do pracy.



Wady i zalety

Maltańczyk – jaki jest? Poznaj jego wady i zalety!

Wady

  • delikatny, trzeba uważać przy kontaktach z większymi psami i dziećmi
  • wymaga czasochłonnej pielęgnacji
  • może cierpieć na lęk separacyjny

Zalety

  • łagodny wobec ludzi i zwierząt
  • łatwy w wychowaniu
  • ekonomiczny w żywieniu
  • zdrowy i długowieczny
  • stosunkowo cichy


Zdrowie

Maltańczyk jest zdrowy i długowieczny. Nawet typowe dla wielu ras miniaturowych problemy z wypadaniem rzepek kolanowych zdarzają mu się rzadko. Mimo to należy dbać, by nie dopuścić do nadwagi i nie pozwalać psiakowi na zeskakiwanie z dużych wysokości, takich jak łóżko czy schody.

U niektórych piesków pojawiają się brązowe zacieki wokół oczu. Przyczyną tego jest zwykle niedrożność kanalików łzowych, zapalenie spojówek lub infekcja. Podrażnienie oczu mogą powodować także zbyt długie włosy w ich okolicy.

Żywienie

Maltańczyk może być żywiony zarówno wysokiej jakości karmą komercyjną (suchą lub mokrą) z dużą zawartością mięsa, jak i posiłkami przygotowywanymi w domu. Niewielkie rozmiary tego psiaka nie uniemożliwiają karmienia go według zasad diety BARF. Drobne zęby maltańczyka bez większego trudu poradzą sobie z kurzą szyją czy skrzydełkiem. Jeśli psiak karmiony jest gotowanym jedzeniem, należy pamiętać o suplementacji wapnia. Warto także wspomóc jakość futra takimi dodatkami, jak olej z łososia czy suszone drożdże.

Ważne, by ilość podawanego jedzenia dostosować do małych rozmiarów psiaka. U tak drobnych czworonogów każdy dodatkowy kilogram to ogromny kłopot i nadmiarowe obciążenie dla delikatnych stawów.

maltańczyk w kwiatkach
fot. Shutterstock

Maltańczyk z reguły nie jest wybredny, jednak wśród psów tej rasy można natrafić na osobniki, które będą marudzić przy misce.

Pielęgnacja

Maltańczyk o długiej, prostej sierści wymaga czasochłonnej pielęgnacji, co może odstraszać potencjalnych chętnych na psiaka tej rasy. Włos maltańczyka należy czesać codziennie, by nie tworzyły się kołtuny. Należy robić to szczotką z naturalnego włosia, z użyciem odżywki przeznaczonej do rozczesywania długiej sierści u psów.

Częstotliwość kąpieli zależy natomiast od upodobania opiekuna. Jeśli psiak ma brać udział w wystawach psów, powinien być kąpany mniej więcej co tydzień, by utrzymać okazałą fryzurę w kolorze lśniącej bieli. Należy do tego używać szamponów i odżywek przeznaczonych do białego futra. Inaczej ma się sprawa z domowymi kanapowcami, które mogą być kąpane wyłącznie w sytuacji większego zabrudzenia – po wizycie w kałuży czy tarzaniu się w aromatycznym znalezisku na spacerze. Po kąpieli zawsze należy wysuszyć maltańczyka za pomocą suszarki ustawionej na minimalne grzanie.

elegancki maltańczyk leżący
fot. Shutterstock

Psiaki, których nie zamierzamy wystawiać, możemy także zaprowadzić do profesjonalnego groomera i ostrzyc „na sportowo”. Krótka fryzura u maltańczyka nie wymaga tak intensywnej pielęgnacji, jednak mimo to należy pupila przynajmniej raz dziennie dobrze wyszczotkować.

Portret maltańczyka
fot. Shutterstock

Uwagi wymagają także uszy, z wnętrza których należy wyskubywać włos. Maltańczyki mają też skłonność do odkładania się kamienia nazębnego, wymagają więc regularnego mycia zębów. Warto także co tydzień sprawdzać, czy pazury psa nie są zbyt długie – tyczy się to szczególnie tych maltańczyków, które nie chodzą na długie spacery. Psy tej rasy mają także skłonność do tworzenia się brudnych zacieków w okolicach oczu i przebarwień na pysku. Wymagają one częstego przemywania specjalnymi płynami. Bardzo ważne jest, aby zwierzaka jak najwcześniej przyzwyczajać do wszystkich zabiegów pielęgnacyjnych.

Akcesoria

Do akcesoriów potrzebnych dla maltańczyka należą dopasowane, wygodne szelki. Psy tej rasy są niezwykle delikatne – nie powinny być więc wyprowadzane na spacery w obroży ani gwałtownie szarpane. Smycz powinna być lekka i zaopatrzona w niewielkie karabińczyki.

W przypadku, kiedy pozwolimy psu siedzieć na kanapie czy spać na łóżku, warto zainwestować w schodki, które umożliwią czworonogowi łatwe wchodzenie i schodzenie. Zmniejszy to ryzyko urazów związanych z zeskakiwaniem z dużych wysokości.

Maltańczyk to pogodny, niewielki pies – bez wielkich przeszkód można go zabierać ze sobą niemal wszędzie. Dla czworonożnych podróżników przyda się transporter, miękka torba do przewozu psów lub specjalny plecak.

Do pielęgnacji futra maltańczyka przydadzą się szeroka szczotka z naturalnego włosia i szampon do białej sierści.



Historia

Maltańczyk to jedna z najstarszych ras psów do towarzystwa i najstarszych w ogóle znanych ras. Jego udokumentowana historia sięga prawie trzech tysięcy lat. Pochodzi on zapewne od małych czworonogów hodowanych pierwotnie do polowań na gryzonie, lecz dawno temu zmienił profesję, stając się wyłącznie pieskiem do towarzystwa.

Maltańczyk w biegu
fot. Shutterstock

Rasa może mieć korzenie azjatyckie, choć jej nazwa sugeruje związki z wyspą Maltą, która stanowiła ważny węzeł handlowy. Przybywający z Azji kupcy mogli w ramach handlu wymiennego pozostawiać tu także małe, białe pieski. Bez wątpienia ogromny udział w ukształtowaniu rasy miały kraje basenu Morza Śródziemnego.

W 1520 roku rasa ta zawitała na dwór angielski i od razu zyskała tłumy wielbicieli wśród wyższych warstw społecznych. Angielskie maltańczyki eksportowano do USA, Kanady, Niemiec i Francji. W Europie hodowla tych psów rozwinęła się na dużą skalę w XIX stuleciu. W XX wieku ukształtowały się dwa kierunki hodowli (niemieckie i angielskie), które różniły się nieco wzorcami.

Szczenięta maltańczyka w koszyku

 

Maltańczyk w Polsce

Pierwsza wzmianka o tej rasie na terenach polskich pochodzi już z roku 1320. W 1791 roku przywieziony z Wiednia maltańczyk Kasperek został przekazany starościnie małogoskiej Annie Szaniawskiej.

Pierwszy raz na wystawie w Polsce maltańczyk Sułtan został zaprezentowany w 1900 roku. Niestety nie uchowały się żadne informacje o polskich hodowlach maltańczyków z okresu międzywojennego, choć podejrzewa się, że rasa ta była wówczas popularna.

Po zakończeniu II wojny światowej rasa maltańczyk została zrekonstruowana, a pierwszym zarejestrowanym maltańczykiem została suczka Psina. Kolejnymi zarejestrowanymi maltańczykami były dwie suczki – potomstwo Psiny i Tobiasza.

W latach 50. najpopularniejszą hodowlą maltańczyków była hodowla Mai Orłowskiej – „Biała Chryzantema” założona w 1953 roku. Była to najprawdopodobniej największa i najsławniejsza – nawet poza granicami Polski – hodowla w kraju. Wywodzi się z niej wiele championów i interchampionów.



Wzorzec

Maltańczyk – grupa IX grupa FCI, sekcja 1, nr wzorca 65

  • Pochodzenie: obszar basenu Morza Śródziemnego, patronat – Włochy
  • Charakter: pełen energii, ruchliwy, wesoły, przyjazny wobec ludzi i zwierząt, inteligentny, wrażliwy; wymaga bliskiego kontaktu z człowiekiem
  • Wielkość: w kłębie psy 21-25 cm, suki 20-23 cm
  • Waga: 2-4 kg
  • Szata: długa (u dorosłego psa ma ok. 22 cm), lśniąca, obfita i prosta, jedynie na łapach dopuszczalny jest włos kędzierzawy
  • Maść: czysto biała, dopuszcza się odcień kości słoniowej
  • Długość życia: 15-20 lat
  • Odporność na warunki atmosferyczne: niska
  • Koszty utrzymania: 100-200 zł miesięcznie
  • Cena psa z rodowodem: 1800-3000 zł

Pełen wzorzec FCI obowiązujący w Związku Kynologicznym w Polsce (pdf)



Ciekawostki

Maltańczyk był ulubieńcem między innymi królowej Szkocji Marii Stuart i królowej Elżbiety I. Niegdyś wierzono, że maltańczyk ma uzdrowicielską moc. Położony w nogach łóżka biały psiak miał podczas snu leczyć reumatyzm.

Julian Ursyn Niemcewicz napisał ku czci maltańczyka „Odę do Kasperka”. Rasa ta występuje też często na obrazach sławnych malarzy.