NAGI PIES MEKSYKAŃSKI

 

Charakter

Nagie psy meksykańskie (xolo) są inteligentne i ciekawskie. Mocno przywiązują się do ludzi, zwłaszcza do wybranej osoby w rodzinie. Wszystkim domownikom okazują czułość. Są natomiast nieufne w stosunku do obcych. Nie szczekają bez powodu, sygnalizują jednak obecność intruzów. W domu spokojne, dużą aktywność wykazują na spacerach.

Portret nagiego psa meksykańskiego
fot. Shutterstock

Umiejętności

Duży i średni xolo może służyć jako dzwonek alarmowy, oczywiście pod warunkiem, że mieszka w domu, gdyż w naszym klimacie pies ten nie może mieszkać na zewnątrz. Poza tym xolo wszystkich trzech odmian pełni przede wszystkim rolę psa do towarzystwa.

Szkolenie i wychowanie

To pies dosyć uparty i niezależny, dlatego nie należy od niego oczekiwać bezwzględnego posłuszeństwa. Wymaga starannej socjalizacji.

fot. Shutterstock

Dla kogo ta rasa

To miłe psy rodzinne. Nagie psy poleca się dla alergików, gdyż można je często kąpać, a kąpiel wypłukuje naskórek, który jest źródłem uczuleń.

Wady i zalety

Wady

  • niezależny i uparty
  • wrażliwy na zimno i upał

Zalety

  • miły pies do towarzystwa
  • czujny stróż
  • łatwy w pielęgnacji
  • dobry dla alergików

Zdrowie

Wbrew pozorom, nagusy są bardzo zdrowe i odporne. Trzeba tylko chronić je przed zimnem i upałem. Uwielbiają wylegiwać się na słońcu, ale trzeba dawkować im tę przyjemność ze względu na ryzyko oparzenia.

Xolo odmiany miniaturowej idący na ringówce
fot. Shutterstock

Żywienie

Xolo nie jest specjalnie wymagający pod tym względem. Oczywiście w zimnych porach roku psy te powinny otrzymywać bardziej energetyczny pokarm.

Portret dwóch xolo
fot. Shutterstock

Pielęgnacja

Hodowcy zalecają, aby kąpać xolo w delikatnym żelu raz na 3 tygodnie. Po kąpieli można zastosować balsam nawilżający, a latem – krem z filtrem UV.

Historia

Xoloitzquintle, zwany w skrócie xolo, to jedna z kilku ras psów bez owłosienia. Wywodzi się prawdopodobnie od nagich psów z Azji, które dotarły do Nowego Świata kilka tysięcy lat temu przez Cieśninę Beringa.wraz z przodkami dzisiejszych Indian. Najnowsze badania genetyczne wykazały, że wszystkie amerykańskie psy mają euroazjatyckich przodków.

Dwa szczenięta xolo siedzące na niebieskim tle
fot. Shutterstock

Nagie psy były znane już w czasach przedkolumbijskich. Wyjątkowe znaczenie przypisywali im zwłaszcza Aztekowie. Służyły jako psy-towarzysze, zwierzęta ofiarne, ale również jako pokarm. Używano ich do polowań, stróżowania, a także w lecznictwie, traktując jako doskonały środek na reumatyzm. Z tego względu spały razem z ludźmi. Uważano również, że ich mięso ma właściwości lecznicze.

Xolo standardowy w pozycji wystawowej w studio
fot. Shutterstock

Nazwa rasy pochodzi od boga Xolotla. Aztekowie wierzyli, że nagie psy potrafią przeprowadzić ludzką duszę do krainy umarłych. Ludzi chowano często razem z psem, który był najpierw składany w ofierze.

Rasę zarejestrowano w Meksykańskiej Federacji Kynologicznej w 1956 r. Meksykańscy hodowcy nadal wyszukują psy o nieznanym pochodzeniu, hodowane w różnych zakątkach kraju. Jeśli spełniają one wymogi wzorca, mogą być włączane do hodowli. Dzięki temu powiększa się baza genetyczna rasy, co może pozytywnie wpływać na zdrowie psów.

Trzy xolo stojące na drodze
fot. Shutterstock

W Europie rasa nie należy do popularnych, ale ma swoje grono miłośników. Dużo xolo hoduje się w Holandii. Do Polski pierwsze dwie suki odmiany standard sprowadzono w 1999 r. z Moskwy. Urodziły 9 szczeniąt, w tym 4 owłosione.

Wzorzec

Nagi pies meksykański – grupa 5 FCI, sekcja 6, nr wzorca 234

  • Kraj pochodzenia: Meksyk
  • Charakter: pies pełen temperamentu, czujny, nieufny w stosunku do obcych, doskonały stróż i towarzysz rodziny
  • Wielkość: miniaturowy: 25 – 35 cm, średni: 35 – 45 cm, standard: 45 – 55 cm (dopuszczalny wzrost 60 cm)
  • Szata: cechą charakterystyczną rasy jest brak owłosienia na większej powierzchni ciała; większość psów ma jednak krótką, szczeciniastą czuprynkę na głowie; na kończynach i ogonie występują rzadkie włosy; brak owłosienia nie jest wadą; odmiana owłosiona: preferowany jest włos krótki, ale zdarza się także dłuższy
  • Maść: preferowane jest jednolite, ciemne umaszczenie; kolor od czarnego, przez łupkowo szary, wątrobiany, różne odcienie brązu aż do ciemnożółtego;
    dopuszczalne białe łaty
  • Długość życia: 15 i więcej lat
  • Podatność na szkolenie: średnia; dość niezależny
  • Aktywność: duża, lubi biegać, ale przystosuje się również do spokojniejszego trybu życia; w domu spokojny
  • Koszty utrzymania: 100-140 zł miesięcznie
  • Odporność/podatność na choroby: odporny, ale wrażliwy na zimno, upał i ostre słońce
  • Możliwość nabycia szczeniaka: w Polsce jest tylko jedna hodowla; szczenię trzeba wcześniej zamówić
  • Cena psa z rodowodem: 2500-3000 zł

Ciekawostki

Nagi pies wydaje się cieplejszy w dotyku od swoich owłosionych pobratymców, jednak w praktyce jego ciało ma taką samą temperaturę jak ciało innych psów. Brak sierści u xolo, podobnie jak u chińskich grzywaczy i nagich psów peruwiańskich, wynika z przyczyn genetycznych. Gen dominujący tego psa powoduje również braki w uzębieniu.

Hodowla samych psów nagich nie jest możliwa, gdyż w miocie rodzą się również psy owłosione. Z dwojga nagich rodziców może przyjść na świat 2/3 szczeniąt nagich i 1/3 owłosionych. Od jakiegoś czasu można już wystawiać psy owłosione i używać ich w hodowli, jednak krzyżując wyłącznie z nagusami.